„Það skiptir máli hverjir stjórna“ Þorsteinn Sæmundsson skrifar 20. september 2021 13:00 Vinstri Græn ganga nú til kosninga undir kjörorðinu: „Það skiptir máli hverjir stjórna.“ Það er þakkarvert að VG skuli minna kjósendur á hverju „stjórn“ þeirra á heilbrigðisráðuneytinu hefur skilað á fjórum árum. Ekki alls fyrir löngu gaumgæfði greinarhöfundur þróun biðlista í heilbrigðiskerfinu frá því í október 2017 til dagsins í dag. Skemmst er frá því að segja að biðlistar eftir algengum nauðsynlegum aðgerðum hafa allt að því tvöfaldast skv. upplýsingum á heimasíðu Landlæknis. Þetta á við um liðskiptaaðgerðir augasteinaaðgerðir grindarbotnsaðgerðir uppbyggingu brjósta eftir brjóstnám kransæðaaðgerðir o.fl. Það er vinsælt að skella skuld vegna þessa á Covid en sá faraldur hófst fyrst í lok febrúar 2020 þegar 30 mánuðir voru liðnir af kjörtímabilinu. Fjölgun á biðlistum hefur því sáralítið með Covid að gera en skýrist mest af pólitískri hreintrúarstefnu sem tekin hefur verið fram fyrir þarfir sjúklinga og þjónustu við þá. Fyrir þá sem eru löglærðir gæti verið fróðlegt að bera saman ákvæði sjúklingalaga og þjónustu sem veitt hefur verið sjúklingum á kjörtímabilinu. Pólitíska hreintrúarstefnan birtist í mörgum dapurlegum myndum. Gott dæmi eru biðlista vegna liðskiptaaðgerða. Nær eitt þúsund manns bíða nú eftir slíkum aðgerðum og hefur fjöldinn tvöfaldast síðan í október 2017. Nokkur hópur fólks hefur verið sendur til Svíþjóðar á einkasjúkrahús í slíkar aðgerðir. Sú ráðstöfun kostar allt að þrisvar sinnum meira en ef sambærileg aðgerð væri framkvæmd hjá Klínikinni í Ármúla. Pólitíska hreintrúarstefnan kemur í veg fyrir að sú leið sé farin. Nú er boðað átak með uppbyggingu liðskiptaseturs á Akranesi. Setrið á að taka til starfa í mars á næsta ári og stefnt er að því að þar verði gerðar 430 aðgerðir á ári. Þar til þessi tími kemur mun enn safnast á biðlistana sem til staðar eru og gera verkefnið enn tímafrekara og erfiðara en þarf. Gert er ráð fyrir að rúmar 300 milljónir kosti að koma setrinu á fót. Fyrir þá upphæð hefði verið hægt að gera á milli 250 og 300 liðskiptaaðgerðir á Klínikinni, nú þegar. Það er ekki ókeypis að halda þjáðu fólki á biðlistum svo árum skiptir. Það kostar vinnutap, inntöku verkjalyfja sem hefur margháttuð vandamál í för með sér auk þess sem mestu máli skiptir: Fólk er þjáð og verkjað mánuðum og misserum saman vegna pólitískrar hreintrúarstefnu heilbrigðisráðherrans. Fótspor heilbrigðisráðherrans eru víða sýnileg. Ráðherra hefur lagt til atlögu við frjáls félagasamtök eins og Krabbameinsfélagið með skelfilegum afleiðingum fyrir konur sem þurft hafa á brjóstaskimun og leghálssýnatöku að halda. Konur bíða enn milli vonar og ótta vegna klúðurs ráðherrans í málefnum þeirra. Ráðherra reyndi að beygja íslenska Rauða Krossinn á 90 ára afmælisári hans en varð að hverfa frá sem betur fer. Geðhjálp hefur orðið fyrir barðinu á hreintrúarstefnu ráðherrans ásamt S.Á.Á. og fleiri grasrótarsamtökum. Ráðherra hefur lagt stein í götu talmeinafræðinga en bið eftir þjónustu þeirra er óþolandi löng. Ráðherra hefur reynt að sveigja sálfræðiþjónustu að hugmyndafræði sinni með því að reyna að þjappa þjónustunni saman. Loks hafa sjálfstætt starfandi sérfræðingar gefist upp á því að reyna að ná samningi við heilbrigðisráðherra eftir áralangar viðræður sem engu hafa skilað. Svo hatrömm er óbeit VG á sjálfstæðri heilbrigðisþjónustu að þingflokkur þeirra lagði fram frumvarp á líðandi kjörtímabili um að ólöglegt yrði fyrir hið opinbera að gera samninga við aðila í heilbrigðisþjónustu sem greiða sér arð. Verður manni nú hugsað til 75. greinar stjórnarskrárinnar um atvinnufrelsi. Ljóst er að hver sem tekur við heilbrigðisráðuneytinu að loknum kosningum þarf að hefja rústabjörgun. Heilbrigðiskerfið er eins og flakandi sár og plástrar duga ekki. Skipta þarf um stefnu nú þegar. Í miðri óreiðunni er fróðlegt að fylgjast með forystumönnum framsóknar og Sjálfstæðisflokks reyna að þvo hendur sínar af ástandinu. Annar segist hefðu hagað hlutum öðruvísi en hinn leggur áherslu á dýrmæti heilbrigðiskerfisins. Holur hljómur er þetta! Hvern á að blekkja með svona tali? Hvar voru þessir ráðherrar á ríkisstjórnarfundum undanfarin fjögur ár? Eða á maður að trúa því að heilbrigðiskerfið hafi ekki verið rætt á ríkisstjórnarfundum? Þeir hreyfðu allavega ekki mótmælum opinberlega þótt þeir væru þráspurðir. Tökum Vinstri Grænna á heilbrigðisráðuneytinu verður að linna. Það skiptir nefnilega máli hverjir stjórna. Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorsteinn Sæmundsson Skoðun: Kosningar 2021 Miðflokkurinn Heilbrigðismál Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Sjá meira
Vinstri Græn ganga nú til kosninga undir kjörorðinu: „Það skiptir máli hverjir stjórna.“ Það er þakkarvert að VG skuli minna kjósendur á hverju „stjórn“ þeirra á heilbrigðisráðuneytinu hefur skilað á fjórum árum. Ekki alls fyrir löngu gaumgæfði greinarhöfundur þróun biðlista í heilbrigðiskerfinu frá því í október 2017 til dagsins í dag. Skemmst er frá því að segja að biðlistar eftir algengum nauðsynlegum aðgerðum hafa allt að því tvöfaldast skv. upplýsingum á heimasíðu Landlæknis. Þetta á við um liðskiptaaðgerðir augasteinaaðgerðir grindarbotnsaðgerðir uppbyggingu brjósta eftir brjóstnám kransæðaaðgerðir o.fl. Það er vinsælt að skella skuld vegna þessa á Covid en sá faraldur hófst fyrst í lok febrúar 2020 þegar 30 mánuðir voru liðnir af kjörtímabilinu. Fjölgun á biðlistum hefur því sáralítið með Covid að gera en skýrist mest af pólitískri hreintrúarstefnu sem tekin hefur verið fram fyrir þarfir sjúklinga og þjónustu við þá. Fyrir þá sem eru löglærðir gæti verið fróðlegt að bera saman ákvæði sjúklingalaga og þjónustu sem veitt hefur verið sjúklingum á kjörtímabilinu. Pólitíska hreintrúarstefnan birtist í mörgum dapurlegum myndum. Gott dæmi eru biðlista vegna liðskiptaaðgerða. Nær eitt þúsund manns bíða nú eftir slíkum aðgerðum og hefur fjöldinn tvöfaldast síðan í október 2017. Nokkur hópur fólks hefur verið sendur til Svíþjóðar á einkasjúkrahús í slíkar aðgerðir. Sú ráðstöfun kostar allt að þrisvar sinnum meira en ef sambærileg aðgerð væri framkvæmd hjá Klínikinni í Ármúla. Pólitíska hreintrúarstefnan kemur í veg fyrir að sú leið sé farin. Nú er boðað átak með uppbyggingu liðskiptaseturs á Akranesi. Setrið á að taka til starfa í mars á næsta ári og stefnt er að því að þar verði gerðar 430 aðgerðir á ári. Þar til þessi tími kemur mun enn safnast á biðlistana sem til staðar eru og gera verkefnið enn tímafrekara og erfiðara en þarf. Gert er ráð fyrir að rúmar 300 milljónir kosti að koma setrinu á fót. Fyrir þá upphæð hefði verið hægt að gera á milli 250 og 300 liðskiptaaðgerðir á Klínikinni, nú þegar. Það er ekki ókeypis að halda þjáðu fólki á biðlistum svo árum skiptir. Það kostar vinnutap, inntöku verkjalyfja sem hefur margháttuð vandamál í för með sér auk þess sem mestu máli skiptir: Fólk er þjáð og verkjað mánuðum og misserum saman vegna pólitískrar hreintrúarstefnu heilbrigðisráðherrans. Fótspor heilbrigðisráðherrans eru víða sýnileg. Ráðherra hefur lagt til atlögu við frjáls félagasamtök eins og Krabbameinsfélagið með skelfilegum afleiðingum fyrir konur sem þurft hafa á brjóstaskimun og leghálssýnatöku að halda. Konur bíða enn milli vonar og ótta vegna klúðurs ráðherrans í málefnum þeirra. Ráðherra reyndi að beygja íslenska Rauða Krossinn á 90 ára afmælisári hans en varð að hverfa frá sem betur fer. Geðhjálp hefur orðið fyrir barðinu á hreintrúarstefnu ráðherrans ásamt S.Á.Á. og fleiri grasrótarsamtökum. Ráðherra hefur lagt stein í götu talmeinafræðinga en bið eftir þjónustu þeirra er óþolandi löng. Ráðherra hefur reynt að sveigja sálfræðiþjónustu að hugmyndafræði sinni með því að reyna að þjappa þjónustunni saman. Loks hafa sjálfstætt starfandi sérfræðingar gefist upp á því að reyna að ná samningi við heilbrigðisráðherra eftir áralangar viðræður sem engu hafa skilað. Svo hatrömm er óbeit VG á sjálfstæðri heilbrigðisþjónustu að þingflokkur þeirra lagði fram frumvarp á líðandi kjörtímabili um að ólöglegt yrði fyrir hið opinbera að gera samninga við aðila í heilbrigðisþjónustu sem greiða sér arð. Verður manni nú hugsað til 75. greinar stjórnarskrárinnar um atvinnufrelsi. Ljóst er að hver sem tekur við heilbrigðisráðuneytinu að loknum kosningum þarf að hefja rústabjörgun. Heilbrigðiskerfið er eins og flakandi sár og plástrar duga ekki. Skipta þarf um stefnu nú þegar. Í miðri óreiðunni er fróðlegt að fylgjast með forystumönnum framsóknar og Sjálfstæðisflokks reyna að þvo hendur sínar af ástandinu. Annar segist hefðu hagað hlutum öðruvísi en hinn leggur áherslu á dýrmæti heilbrigðiskerfisins. Holur hljómur er þetta! Hvern á að blekkja með svona tali? Hvar voru þessir ráðherrar á ríkisstjórnarfundum undanfarin fjögur ár? Eða á maður að trúa því að heilbrigðiskerfið hafi ekki verið rætt á ríkisstjórnarfundum? Þeir hreyfðu allavega ekki mótmælum opinberlega þótt þeir væru þráspurðir. Tökum Vinstri Grænna á heilbrigðisráðuneytinu verður að linna. Það skiptir nefnilega máli hverjir stjórna. Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun