Krafðist sér­lega þungrar refsingar yfir Margréti Höllu

Margrét er ákærð fyrir að hafa banað föður sínum og gert tilraun til að bana móður sinni á heimili þeirra við Súlunes á Arnarnesinu í Garðabæ í apríl síðastliðnum. Margrét er sökuð um að hafa mánuðina á undan beitt foreldra sína margsinnis ofbeldi. Talið er að árásin nóttina örlagaríku sem leiddi til andláts föður hennar hafi staðið yfir í um tíu klukkustundir.

Á þriðja vika er liðin síðan aðalmeðferð í málinu lauk. Samkvæmt heimildum Vísis er stefnt á dómsuppsögu í málinu þann 18. desember. Aðalmeðferðinni lauk með málflutningi Karls Inga Vilbergssonar saksóknara og Sigurðar G. Guðjónssonar, verjanda Margrétar Höllu.

Þinghald í málinu fór fram fyrir luktum dyrum að beiðni verjanda Margrétar Höllu og réttargæslumanns móður hennar. Hin almenna regla í dómsmálum er sú að þau skulu háð í heyranda hljóði. Dómari í Súlunesmálinu virðist af tillitsemi við ákærðu og móður hennar hafa ákveðið að hafa þinghaldið lokað. Svo fór að Margrét Halla mætti stuttlega til að lesa yfirlýsingu og móðirin kaus að tjá sig ekki.

Saksóknari gerir almennt kröfu um refsingu í málflutningi sínum. Samkvæmt heimildum Vísis vísaði saksóknari til 79. greinar almennra hegningarlaga sem heimila aukna refsingu við broti. Samkvæmt 34. grein laganna má hvorki dæma fólk í fangelsi í skemri tíma en 30 daga né lengri en 16 ár en einnig er möguleiki á ævilöngu fangelsi. Tvisvar hefur verið dæmt í ævilangt fangelsi á neðra dómstigi á Íslandi en þeim dómum var snúið við í Hæstarétti.

Í rökstuðningi sínum vísaði Karl Ingi meðal annars til þess að Margrét Halla hefði gerst sek um manndráp, tilraun til manndráps en líka til þess mikla ofbeldis gagnvart öldruðum foreldrum hennar í lengri tíma. Þá kemur almennt til refsiþyngingar í sakamálum þegar um náið samband er að ræða, sem á svo sannarlega við í þessu tilfelli.