Sameinumst gegn þjóðarmorði Ingólfur Steinsson skrifar 26. ágúst 2024 07:31 Síonistar ætla ekki að hætta fjöldamorðum sínum á Palestínumönnum. Þeir eru studdir til þessa morðæðis af Bandaríkjunum á leið í kosningar þar sem stuðningur innlendra gyðinga virðist geta ráðið úrslitum. Og síonistar ráða miklu í þeim samtökum. Frambjóðendur Demókrata halda nú innihaldslitlar ræður um frelsi og þjóðarást meðan frambjóðandi Repúblíkana níðir andstæðinginn niður en talar að venju mest um sjálfan sig af mikilli aðdáun. Alþjóðasamfélagið er klofið; almenningur virðist í auknum mæli átta sig á því að það verður að stöðva fjöldamorðin sem hafa nú staðið yfir á ellefta mánuð. En stjórnvöld margra vestrænna ríkja virðast fylgja síonistum í blindni af ástæðum sem erfitt er að skilja, þar sem þeir haga sér nú á svipaðan hátt og þeirra gömlu kvalarar gerðu. Aðeins fáeinar vestrænar þjóðir hafa viðurkennt Palestínu sem ríki og erum við sem betur fer í þeim hópi. Ríki standi saman Mig langar að koma á framfæri hugmynd sem er kannski ekki ný af nálinni. Ef arabalöndin gætu staðið saman. Einnig þau lönd sem hafa viðkennt Palestínu. Þau eru alls 146 í heimi hér. Ef arabalöndin og hluti þessara landa, kannski flest, þau sem viðurkennt hafa Palestínu, gætu nú komið sér saman um einn hlut til að stöðva morðæðið: Að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Og dugi það ekki til, komi hótun um að segja Ísrael stríð á hendur nema þeir hætti sínum árásum. Ef slíkt gerðist færu kannski að renna tvær grímur á hina sannkristnu Kana. Mér segir svo hugur að ef tugir ríkja myndu stíga þetta skref gæti það haft þau áhrif að þeir myndu loks beita síonísku morðingjana þeirri hörku sem þarf. Því þeir hafa ekki beitt þá neinum þrýstingi. Allan tímann hafa þeir aðeins farið með þuluna um að Ísrael hafi rétt til að verja sig og lýst yfir þungum áhyggjum af mannfalli almennings og hvatt morðingjana til að vanda sig meira, minnka mannfallið, drepa færri börn, konur, gamalmenni. Og svo hafa þeir sent þeim nýjustu drápstólin fyrir milljarða dollara. Kaninn er sem sagt meðsekur í þjóðarmorðinu. Það er öllum ljóst sem vilja. Ísrael burt úr Palestínu Nú þykjast þeir vera með samkomulag sem aðeins Hamas eigi eftir að samþykkja. Það er uppsuða á gömlum samningi sem kom frá Biden í vor. Og liðleskjan Blinken er líklega í 9. árangurlausu ferðinni til Mið-austurlanda til að fara með gömlu þulurnar og hafa annars „miklar áhyggjur af föllnum“, að sjálfsögðu. Málið virðist standa þannig núna að síonistar vilji ekki yfirgefa Gazasvæðið að þjóðarmorðinu stöðvuðu sem er auðvitað eini samningurinn sem Hamas getur samþykkt eða Palestínumenn yfirleitt. Allir vita að það verður enginn friður í Landinu helga fyrr en Palestínumenn fá sitt sjálfstæða ríki og áratuga kúgun og aðskilnaðarstefnu Ísraelsmanna lýkur. Nú verður þetta að gerast. Þetta vita meira að segja bandarískir demókratar og hafa haldið á lofti. Þar er e-ð mikið að í veröldinni Þegar glæpadómstóllinn í Haag segir að verið sé að fremja þjóðarmorð í Palestínu og í framhaldinu tekur bandaríska þingið stríðsglæpamanninum Netanjahú með standandi lófataki þá er eitthvað mikið að í veröldinni. Ef tugir þjóða slitu sambandi við Ísrael og hótuðu þeim stríði ef þeir hætti ekki drápum á almenningi, gæti hugsast að mesta morðæðið færi að renna af síonistum. Því ég efast um að Bandaríkin hefðu áhuga á að verja Ísrael gegn hugsanlegri stríðsyfirlýsingu svo margra ríkja, þrátt fyrir allan sinn herafla. Nú þurfa þau lönd sem styðja glæpadómstólinn og rétt Palestínu að sameinast um refsiaðgerðir. Styrkur USA er augljóslega of mikill fyrir t.d. Íran og Líbanon eða Húta í Jemen. En ef fleiri ríki taka sig saman er hugsanlegt að bandarísk stjórnvöld hætti skilyrðislausum stuðningi sínum við ísraelska morðæðið. Við þá sem þykir þetta fáránleg og óraunhæf tillaga vil ég segja að þetta er örþrifaráð og tími þeirra er löngu runninn upp. Höfundur er tónlistarmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ingólfur Steinsson Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Sjá meira
Síonistar ætla ekki að hætta fjöldamorðum sínum á Palestínumönnum. Þeir eru studdir til þessa morðæðis af Bandaríkjunum á leið í kosningar þar sem stuðningur innlendra gyðinga virðist geta ráðið úrslitum. Og síonistar ráða miklu í þeim samtökum. Frambjóðendur Demókrata halda nú innihaldslitlar ræður um frelsi og þjóðarást meðan frambjóðandi Repúblíkana níðir andstæðinginn niður en talar að venju mest um sjálfan sig af mikilli aðdáun. Alþjóðasamfélagið er klofið; almenningur virðist í auknum mæli átta sig á því að það verður að stöðva fjöldamorðin sem hafa nú staðið yfir á ellefta mánuð. En stjórnvöld margra vestrænna ríkja virðast fylgja síonistum í blindni af ástæðum sem erfitt er að skilja, þar sem þeir haga sér nú á svipaðan hátt og þeirra gömlu kvalarar gerðu. Aðeins fáeinar vestrænar þjóðir hafa viðurkennt Palestínu sem ríki og erum við sem betur fer í þeim hópi. Ríki standi saman Mig langar að koma á framfæri hugmynd sem er kannski ekki ný af nálinni. Ef arabalöndin gætu staðið saman. Einnig þau lönd sem hafa viðkennt Palestínu. Þau eru alls 146 í heimi hér. Ef arabalöndin og hluti þessara landa, kannski flest, þau sem viðurkennt hafa Palestínu, gætu nú komið sér saman um einn hlut til að stöðva morðæðið: Að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Og dugi það ekki til, komi hótun um að segja Ísrael stríð á hendur nema þeir hætti sínum árásum. Ef slíkt gerðist færu kannski að renna tvær grímur á hina sannkristnu Kana. Mér segir svo hugur að ef tugir ríkja myndu stíga þetta skref gæti það haft þau áhrif að þeir myndu loks beita síonísku morðingjana þeirri hörku sem þarf. Því þeir hafa ekki beitt þá neinum þrýstingi. Allan tímann hafa þeir aðeins farið með þuluna um að Ísrael hafi rétt til að verja sig og lýst yfir þungum áhyggjum af mannfalli almennings og hvatt morðingjana til að vanda sig meira, minnka mannfallið, drepa færri börn, konur, gamalmenni. Og svo hafa þeir sent þeim nýjustu drápstólin fyrir milljarða dollara. Kaninn er sem sagt meðsekur í þjóðarmorðinu. Það er öllum ljóst sem vilja. Ísrael burt úr Palestínu Nú þykjast þeir vera með samkomulag sem aðeins Hamas eigi eftir að samþykkja. Það er uppsuða á gömlum samningi sem kom frá Biden í vor. Og liðleskjan Blinken er líklega í 9. árangurlausu ferðinni til Mið-austurlanda til að fara með gömlu þulurnar og hafa annars „miklar áhyggjur af föllnum“, að sjálfsögðu. Málið virðist standa þannig núna að síonistar vilji ekki yfirgefa Gazasvæðið að þjóðarmorðinu stöðvuðu sem er auðvitað eini samningurinn sem Hamas getur samþykkt eða Palestínumenn yfirleitt. Allir vita að það verður enginn friður í Landinu helga fyrr en Palestínumenn fá sitt sjálfstæða ríki og áratuga kúgun og aðskilnaðarstefnu Ísraelsmanna lýkur. Nú verður þetta að gerast. Þetta vita meira að segja bandarískir demókratar og hafa haldið á lofti. Þar er e-ð mikið að í veröldinni Þegar glæpadómstóllinn í Haag segir að verið sé að fremja þjóðarmorð í Palestínu og í framhaldinu tekur bandaríska þingið stríðsglæpamanninum Netanjahú með standandi lófataki þá er eitthvað mikið að í veröldinni. Ef tugir þjóða slitu sambandi við Ísrael og hótuðu þeim stríði ef þeir hætti ekki drápum á almenningi, gæti hugsast að mesta morðæðið færi að renna af síonistum. Því ég efast um að Bandaríkin hefðu áhuga á að verja Ísrael gegn hugsanlegri stríðsyfirlýsingu svo margra ríkja, þrátt fyrir allan sinn herafla. Nú þurfa þau lönd sem styðja glæpadómstólinn og rétt Palestínu að sameinast um refsiaðgerðir. Styrkur USA er augljóslega of mikill fyrir t.d. Íran og Líbanon eða Húta í Jemen. En ef fleiri ríki taka sig saman er hugsanlegt að bandarísk stjórnvöld hætti skilyrðislausum stuðningi sínum við ísraelska morðæðið. Við þá sem þykir þetta fáránleg og óraunhæf tillaga vil ég segja að þetta er örþrifaráð og tími þeirra er löngu runninn upp. Höfundur er tónlistarmaður.
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar