Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar 15. júní 2026 08:02 Nýliðna helgi var ég gangandi út úr verslun Bónus þegar ég var næstum keyrður niður af svörtum krossara. Það munaði sentímetrum. Hann var á eflaust u.þ.b. 60 km/klst. Ökumaðurinn var unglingur og ekki í hefðbundnum hlífðarfatnaði. Ég horfði á eftir honum keyra niður gangstéttina þar sem hann prjónaði með vinum sínum. Þetta er ekki einsdæmi - undanfarna mánuði hef ég orðið var við vaxandi fjölda unglinga á svörtum krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins. Það er iðulega hópur slíkra móturhjóla í hóp fyrir framan Smáralindina. Ég sé þá reglulega fyrir utan KFC nálægt heimili mínu. Og að sjálfsögðu fyrir utan Bónus. Mér þykir áhugavert hversu lítil umræða hefur verið um þessa þróun. Er lögreglan hætt að skipta sér af svona löguðu? Ég keyrði sjálfur um á krossara þegar ég var krakki og unglingur - aldrei hefði mér dottið í hug að keyra þá um gangstéttir bæjarins. Það var stutt vegalengd frá heimili mínu yfir á malarvegina burt frá bænum og maður óttaðist alltaf að vera gómaður þessa mínútu sem tók að keyra út úr bænum. Það var ekki að ástæðulausu enda skipti lögreglan sér af. Ég man vel eftir umræðunni þegar vespurnar urðu vinsæll faramáti meðal unglinga og þegar rafmagnshlaupahjólin tóku við af þeim. Er fólk bara búið að gefast upp? Er ekki nóg með það að á göngustígum þurfi maður að eiga von á því að rafmagnshjól þjóti frammúr manni á 40 km/klst eða 35 kg hlaupahjól ekið af fólki í misgóðu ástandi heldur eigum við nú að gefa eftir göngustígana níðþungum krossurum á 60-80 km/klst? Ég kalla vinsamlegast eftir umræðu um þetta og átaki meðal lögreglunnar. Ég kalla eftir því að foreldrar sem kaupi 60 kg rafmagnskrossara handa börnum án þess að tryggja að hjólið verði ekki notað innanbæjar séu tjargaðir og fiðraðir á torgi bæjarfélagsins á föstudagskvöldum. Ef ég á að enda í rafmögnuðum hjólastól, lamaður fyrir neðan háls, þá þætti mér vænt um að það sé vegna einhvers aðeins virðulegra en að vera keyrður niður af barnungum dreng á móturhjóli í þykjustuleik þess eðlis að hann sé einhver gengisstrákur í Chicago árið 2023. Náið stjórn á börnunum ykkar. Höfundur er tölvunarfræðingur og vill helst ekki verða klessa á gangstéttinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umferðaröryggi Mest lesið Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Halldór 04.07.2026 Halldór Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Sjá meira
Nýliðna helgi var ég gangandi út úr verslun Bónus þegar ég var næstum keyrður niður af svörtum krossara. Það munaði sentímetrum. Hann var á eflaust u.þ.b. 60 km/klst. Ökumaðurinn var unglingur og ekki í hefðbundnum hlífðarfatnaði. Ég horfði á eftir honum keyra niður gangstéttina þar sem hann prjónaði með vinum sínum. Þetta er ekki einsdæmi - undanfarna mánuði hef ég orðið var við vaxandi fjölda unglinga á svörtum krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins. Það er iðulega hópur slíkra móturhjóla í hóp fyrir framan Smáralindina. Ég sé þá reglulega fyrir utan KFC nálægt heimili mínu. Og að sjálfsögðu fyrir utan Bónus. Mér þykir áhugavert hversu lítil umræða hefur verið um þessa þróun. Er lögreglan hætt að skipta sér af svona löguðu? Ég keyrði sjálfur um á krossara þegar ég var krakki og unglingur - aldrei hefði mér dottið í hug að keyra þá um gangstéttir bæjarins. Það var stutt vegalengd frá heimili mínu yfir á malarvegina burt frá bænum og maður óttaðist alltaf að vera gómaður þessa mínútu sem tók að keyra út úr bænum. Það var ekki að ástæðulausu enda skipti lögreglan sér af. Ég man vel eftir umræðunni þegar vespurnar urðu vinsæll faramáti meðal unglinga og þegar rafmagnshlaupahjólin tóku við af þeim. Er fólk bara búið að gefast upp? Er ekki nóg með það að á göngustígum þurfi maður að eiga von á því að rafmagnshjól þjóti frammúr manni á 40 km/klst eða 35 kg hlaupahjól ekið af fólki í misgóðu ástandi heldur eigum við nú að gefa eftir göngustígana níðþungum krossurum á 60-80 km/klst? Ég kalla vinsamlegast eftir umræðu um þetta og átaki meðal lögreglunnar. Ég kalla eftir því að foreldrar sem kaupi 60 kg rafmagnskrossara handa börnum án þess að tryggja að hjólið verði ekki notað innanbæjar séu tjargaðir og fiðraðir á torgi bæjarfélagsins á föstudagskvöldum. Ef ég á að enda í rafmögnuðum hjólastól, lamaður fyrir neðan háls, þá þætti mér vænt um að það sé vegna einhvers aðeins virðulegra en að vera keyrður niður af barnungum dreng á móturhjóli í þykjustuleik þess eðlis að hann sé einhver gengisstrákur í Chicago árið 2023. Náið stjórn á börnunum ykkar. Höfundur er tölvunarfræðingur og vill helst ekki verða klessa á gangstéttinni.