Grænlenskir foreldrar leigðu flugvél frá Íslandi svo börnin kæmust á fótboltamót

Íslenskir foreldrar hafa oft ástæðu til að kvarta undan tíma og kostnaði sem fer í ferðalög sinna barna á íþróttamót innanlands á Íslandi. En heyrið þá um aðstæður grænlenskra foreldra og barna þeirra og hvað þau eru tilbúin að leggja á sig.

Grænland er nefnilega gríðarstórt land, án vegakerfis og fjarlægðir miklar milli bæja. Þegar krakkarnir í Qaqortoq vildu taka þátt í ungmennalandsmóti Grænlands í innanhússfótbolta fyrir 15 ára og yngri þá þýddi það 700 kílómetra ferðalag, álíka í loftlínu og milli Reykjavíkur og Færeyja, nema bara talsvert flóknara og dýrara.

Það stefndi raunar í að börnin í Qaqortoq yrðu að sitja heima, eftir að hafa æft í allan vetur, þegar Air Greenland tilkynnti að ekki væri pláss í flugvélinni. Foreldrarnir gátu ekki hugsað sér að horfa upp á sársvekkt börnin í dymbilvikunni og leigðu nítján sæta flugvél frá Flugfélaginu Erni á Íslandi.

Samkvæmt frétt grænlenska ríkisfjölmiðilsins KNR kostaði 350 þúsund danskar krónur að leigja flugvélina, andvirði 6,6 milljóna íslenskra króna, en vélin flutti hópinn báðar leiðir. Til að kljúfa kostnaðinn söfnuðu foreldrarnir nokkrum styrktaraðilum, sem tóku vel í erindið og hjálpuðu til.

Þrettán manna hópurinn frá Qaqortoq, ellefu krakkar, þjálfari og fararstjóri, gat því lagt af stað í keppnisferðalagið. En þar sem flugvöllur er ekki enn kominn í Qaqortoq þurfti fyrst að sigla í tvo tíma til flugvallarins í Narsarsuaq en þangað kom Jetstream-vél Ernis frá Íslandi að sækja hópinn. Síðan var flogið til eyjarinnar Kulusuk, því það er heldur enginn flugvöllur í bænum Tasiilaq.

Á þessum árstíma er venjulega farið með þyrlu milli Kulusuk og Tasiilaq, sem tekur um tíu mínútur en þykir nokkuð dýrt. Foreldrarnir leigðu þess í stað vélsleða og fengu síðan báta til að ferja börnin á milli, sem tók um klukkustund, en liðið komst samt í tæka tíð til Tasiilaq. 

Að móti loknu hélt hópurinn svo sömu leið til baka, með aukagistinótt í Kulusuk, flaug með vél Ernis til Narsarsuaq, sigldi svo þaðan til Qaqortoq og var kominn heim til sín á þriðjudag.

Fararstjórinn Sofie Rosa Jakobsen, sem góðfúslega sendi okkur meðfylgjandi ljósmyndir, segir að þetta hafi verið góð ferð.

„En það var erfitt að ferðast með unga fólkinu í svona ferð því ábyrgðin var svo mikil,“ segir Sofie Rosa. Hún segist hafa verið smeyk í fyrstu þegar hún sá litlu flugvélina. Flugið hafi þó gengið vel.

Fyrir hin liðin gekk heimferðin ekki eins vel. Um 90 manna hópur keppenda, þjálfara og fararstjóra sat nefnilega veðurtepptur í Tasiilaq í fimm daga. Air Greenland treysti sér ekki til að lenda Dash 8-vélum sínum í Kulusuk vegna veðurs í nokkra daga í röð. Var meðal annars sú skýring gefin að ekki væri til afísingarbúnaður í Kulusuk, að því er fram kemur í frétt KNR af svekktum strandaglópum.

Hér má sjá sjónvarpsfrétt KNR um ferðalagið:

Í framtíðinni verða ferðalög barnanna í Qaqortoq þó vonandi einfaldari því þar er að hefjast langþráð flugvallargerð, sem Stöð 2 sagði frá í vetur: