Enginn einn Hlíf Steingrímsdóttir skrifar 25. febrúar 2026 07:31 Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hlíf Steingrímsdóttir Krabbamein Heilbrigðismál Mest lesið Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson Skoðun ADHD og hvatvísi Hjördís María Karlsdóttir Skoðun Getum við raunverulega skipulagt borgina? Darío Nunez Salazar Skoðun Fjárfesting í hvíld skilar sér í meiri framleiðni Ellen Calmon Skoðun Látum ekki tækifærin renna okkur úr greipum Hulda Hallgrímsdóttir,Erla Tinna Stefánsdóttir Skoðun Jafnrétti í litlu samfélagi: Áskoranir og ábyrgð Guðný Sara Birgisdóttir Skoðun Ábyrgt fólk segir satt og rétt frá Gunnsteinn R. Ómarsson Skoðun Ósýnileg en ómissandi Eva Hauksdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Mannréttindi í hættu í yfirfullum fangelsum Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stóra sósíalíska skinkumálið Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir skrifar Skoðun ADHD og hvatvísi Hjördís María Karlsdóttir skrifar Skoðun Getum við raunverulega skipulagt borgina? Darío Nunez Salazar skrifar Skoðun Ábyrgt fólk segir satt og rétt frá Gunnsteinn R. Ómarsson skrifar Skoðun Jafnrétti í litlu samfélagi: Áskoranir og ábyrgð Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun Fjárfesting í hvíld skilar sér í meiri framleiðni Ellen Calmon skrifar Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Við stöndum vörð um Múlaþing Jónína Brynjólfsdóttir,Eiður Ragnarsson skrifar Skoðun Viðsnúningur í rekstri, hver borgar? Stefán Þór Eysteinsson,Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir,Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifar Skoðun Fagmennska, forgangsröðun og framtíð þróunarsamvinnu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti gagnast ekki atvinnulífinu Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Það sem enginn segir þér um að flytja til annars lands Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hvers vegna og hvernig háskólanám? Hallur Þór Sigurðarson skrifar Skoðun Frá þekkingu til verðmæta – hvar slitna tengslin? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ilmurinn er svo lokkandi Einar Helgason skrifar Skoðun Við ræktum arfa og vonumst eftir rósum Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Skoðun Áframhaldandi og markviss vinna í þágu barna í Hveragerði Eva Harðardóttir,Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Lækkum leikskólagjöld og tökum upp 100% syskinaafslátt Tinna Berg Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Í þágu heimilanna… utan ESB Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Chardonnay á Sólvallagötu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg en ómissandi Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Áfram menning og listir, ekki bara á tyllidögum! María Pálsdóttir skrifar Skoðun Látum ekki tækifærin renna okkur úr greipum Hulda Hallgrímsdóttir,Erla Tinna Stefánsdóttir skrifar Skoðun Meira sund í Kópavogi Jónas Már Torfason skrifar Sjá meira
Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins.
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar
Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson skrifar
Skoðun Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir,Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifar
Skoðun Áframhaldandi og markviss vinna í þágu barna í Hveragerði Eva Harðardóttir,Sandra Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir skrifar
Skoðun Látum ekki tækifærin renna okkur úr greipum Hulda Hallgrímsdóttir,Erla Tinna Stefánsdóttir skrifar
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun