Loforð eða árangur? Ýmir Örn Hafsteinsson skrifar 20. febrúar 2026 12:00 Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo Skoðun Skoðun Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Sjá meira
Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna.
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar