Loforð eða árangur? Ýmir Örn Hafsteinsson skrifar 20. febrúar 2026 12:00 Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Sjá meira
Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar