Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar 28. júlí 2026 08:01 Lífið virðist alltaf hreyfast hraðar og hraðar. Verkefnin hrannast upp, pósthólfið fyllist og manni finnst maður hafa minni og minni tíma. Sífellt fleiri Íslendingar nota gervigreind með einhverjum hætti, en ég heyri alltaf það sama: flestir nota hana eins og leitarvél, spyrja einnar spurningar, fá svar. En það er hægt að gera svo miklu meira með henni. Gervigreind getur losað þig við handavinnu Í stað þess að svara stökum spurningum getur gervigreind unnið heil verkefni með þér frá upphafi til enda. Þú kemur með hugmyndina, hún stingur upp á leiðum, þið skipuleggið og veljið bestu leiðina saman og hún sér um handavinnuna. Þú ferð svo yfir lokaniðurstöðuna. Segjum að þú ætlir að gera vikumatseðil. Þú segir henni hvað fjölskyldan vill borða og hvað það má kosta. Hún setur upp matseðil fyrir vikuna og innkaupalista sem þú ferð yfir og breytir eftir þínu höfði. Ef þú tengir hana við netverslun getur hún meira að segja sett vörurnar í körfuna, en þú staðfestir alltaf áður en pöntunin fer í gegn. Eins í vinnunni: hún tekur saman langa skýrslu á mannamáli, skrifar fyrstu drög að póstinum sem þú hefur ekki komist í að svara í marga daga og býr til verkefnalista úr fundarpunktunum þínum. Aðstoðarmaður frekar en forrit Stærsta skrefið er viðhorfsbreyting, að hætta að hugsa um gervigreind sem enn eitt forritið sem þarf að læra á og byrja að hugsa um hana sem aðstoðarmann. Þú gefur aðstoðarmanninum verkefni, hann vinnur þau og kemur með niðurstöðuna til þín. Þú getur beðið um hvað sem er, en þú ákveður hvað er gert og hvað er sent frá þér. Gervigreind getur haft rangt fyrir sér, þess vegna les maður alltaf yfir það sem kemur frá henni. Þannig byrjaði ég sjálf. Ég lét Claude vinna með mér í öllu sem ég var að gera og lærði hægt og rólega hvað Claude gerir vel og illa. Í dag heldur Claude utan um verkefnalistann minn, fer með mér í gegnum pósthólfið á morgnana og þegar ég fór til Krítar með mömmu í vor tók Claude saman staðina sem við vildum sjá og setti þá inn á kort sem ég gat opnað í símanum. Ég segi öllum það sama: byrjaðu strax og lærðu jafnóðum, besta leiðin til að læra á gervigreind er að prófa sig áfram. Gerum minna, afköstum meira Samfélagið segir okkur stanslaust að við þurfum að gera meira. Vakna fyrr, vinna hraðar, bæta við okkur. Ég vil snúa þessu við: með gervigreind getum við gert minna en samt afkastað meira. Þá verður til meiri frítími. En ég er ekki tæknimanneskja Þetta heyri ég oftast. Ég vinn með fólki á öllum aldri og úr öllum áttum, þar á meðal fólki sem segist ekki vera tæknimanneskjur. Það kemur fólki á óvart hvað það er auðvelt að byrja. Ef þú getur skrifað skilaboð til vinkonu þá geturðu notað gervigreind. Þú skrifar bara á íslensku eins og þú talar, segir hvað þig vantar og ferð svo yfir það sem kemur til baka. Tólin eru orðin miklu betri í íslensku en margir halda og það þarf ekkert tæknimál. Hitt sem ég heyri er ótti. Sumir eru hræddir um að tæknin taki af þeim starfið, aðrir skammast sín fyrir að vera ekki löngu byrjaðir. Hvort tveggja er skiljanlegt en hvort tveggja heldur fólki frá. Mín reynsla er einföld: fólkið sem prófar hættir að vera hrætt. Óvissan er verst áður en maður byrjar. Við erum öll að læra á þetta á sama tíma og enginn þarf að gera það einn. Byrjaðu strax Þú þarft hvorki að skilja tæknina á bak við þetta né læra á öll tólin, eitt dugar. Ég kenni á Claude þannig að ég er ekki hlutlaus, en ég valdi Claude á sínum tíma af því að mér fannst textinn vandaðastur þar og af því að Claude vinnur heil verkefni með manni í stað þess að svara bara spurningum. Prófaðu þetta í vikunni: taktu eitt verkefni sem þú hefur frestað, opnaðu Claude og lýstu verkefninu eins og þú værir að biðja samstarfsfélaga um aðstoð og sjáðu hvað gerist. Hjá flestum kemur svo augnablikið þar sem þetta smellur: verkefni sem hefði tekið marga klukkutíma er komið til baka tilbúið til yfirferðar á nokkrum mínútum. Við erum lítið samfélag og eigum að hjálpast að við að kynna þetta magnaða tól hvert fyrir öðru. Enginn á að heltast úr lestinni, gervigreind er ekki frátekin fyrir tæknifólk. Tíminn sem þú færð til baka er alvöru og þú ákveður í hvað hann fer. Höfundur er stofnandi hugbúnaðarfyrirtækisins Revera og heldur Claude námskeið fyrir fyrirtæki og einstaklinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gervigreind Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Lífið virðist alltaf hreyfast hraðar og hraðar. Verkefnin hrannast upp, pósthólfið fyllist og manni finnst maður hafa minni og minni tíma. Sífellt fleiri Íslendingar nota gervigreind með einhverjum hætti, en ég heyri alltaf það sama: flestir nota hana eins og leitarvél, spyrja einnar spurningar, fá svar. En það er hægt að gera svo miklu meira með henni. Gervigreind getur losað þig við handavinnu Í stað þess að svara stökum spurningum getur gervigreind unnið heil verkefni með þér frá upphafi til enda. Þú kemur með hugmyndina, hún stingur upp á leiðum, þið skipuleggið og veljið bestu leiðina saman og hún sér um handavinnuna. Þú ferð svo yfir lokaniðurstöðuna. Segjum að þú ætlir að gera vikumatseðil. Þú segir henni hvað fjölskyldan vill borða og hvað það má kosta. Hún setur upp matseðil fyrir vikuna og innkaupalista sem þú ferð yfir og breytir eftir þínu höfði. Ef þú tengir hana við netverslun getur hún meira að segja sett vörurnar í körfuna, en þú staðfestir alltaf áður en pöntunin fer í gegn. Eins í vinnunni: hún tekur saman langa skýrslu á mannamáli, skrifar fyrstu drög að póstinum sem þú hefur ekki komist í að svara í marga daga og býr til verkefnalista úr fundarpunktunum þínum. Aðstoðarmaður frekar en forrit Stærsta skrefið er viðhorfsbreyting, að hætta að hugsa um gervigreind sem enn eitt forritið sem þarf að læra á og byrja að hugsa um hana sem aðstoðarmann. Þú gefur aðstoðarmanninum verkefni, hann vinnur þau og kemur með niðurstöðuna til þín. Þú getur beðið um hvað sem er, en þú ákveður hvað er gert og hvað er sent frá þér. Gervigreind getur haft rangt fyrir sér, þess vegna les maður alltaf yfir það sem kemur frá henni. Þannig byrjaði ég sjálf. Ég lét Claude vinna með mér í öllu sem ég var að gera og lærði hægt og rólega hvað Claude gerir vel og illa. Í dag heldur Claude utan um verkefnalistann minn, fer með mér í gegnum pósthólfið á morgnana og þegar ég fór til Krítar með mömmu í vor tók Claude saman staðina sem við vildum sjá og setti þá inn á kort sem ég gat opnað í símanum. Ég segi öllum það sama: byrjaðu strax og lærðu jafnóðum, besta leiðin til að læra á gervigreind er að prófa sig áfram. Gerum minna, afköstum meira Samfélagið segir okkur stanslaust að við þurfum að gera meira. Vakna fyrr, vinna hraðar, bæta við okkur. Ég vil snúa þessu við: með gervigreind getum við gert minna en samt afkastað meira. Þá verður til meiri frítími. En ég er ekki tæknimanneskja Þetta heyri ég oftast. Ég vinn með fólki á öllum aldri og úr öllum áttum, þar á meðal fólki sem segist ekki vera tæknimanneskjur. Það kemur fólki á óvart hvað það er auðvelt að byrja. Ef þú getur skrifað skilaboð til vinkonu þá geturðu notað gervigreind. Þú skrifar bara á íslensku eins og þú talar, segir hvað þig vantar og ferð svo yfir það sem kemur til baka. Tólin eru orðin miklu betri í íslensku en margir halda og það þarf ekkert tæknimál. Hitt sem ég heyri er ótti. Sumir eru hræddir um að tæknin taki af þeim starfið, aðrir skammast sín fyrir að vera ekki löngu byrjaðir. Hvort tveggja er skiljanlegt en hvort tveggja heldur fólki frá. Mín reynsla er einföld: fólkið sem prófar hættir að vera hrætt. Óvissan er verst áður en maður byrjar. Við erum öll að læra á þetta á sama tíma og enginn þarf að gera það einn. Byrjaðu strax Þú þarft hvorki að skilja tæknina á bak við þetta né læra á öll tólin, eitt dugar. Ég kenni á Claude þannig að ég er ekki hlutlaus, en ég valdi Claude á sínum tíma af því að mér fannst textinn vandaðastur þar og af því að Claude vinnur heil verkefni með manni í stað þess að svara bara spurningum. Prófaðu þetta í vikunni: taktu eitt verkefni sem þú hefur frestað, opnaðu Claude og lýstu verkefninu eins og þú værir að biðja samstarfsfélaga um aðstoð og sjáðu hvað gerist. Hjá flestum kemur svo augnablikið þar sem þetta smellur: verkefni sem hefði tekið marga klukkutíma er komið til baka tilbúið til yfirferðar á nokkrum mínútum. Við erum lítið samfélag og eigum að hjálpast að við að kynna þetta magnaða tól hvert fyrir öðru. Enginn á að heltast úr lestinni, gervigreind er ekki frátekin fyrir tæknifólk. Tíminn sem þú færð til baka er alvöru og þú ákveður í hvað hann fer. Höfundur er stofnandi hugbúnaðarfyrirtækisins Revera og heldur Claude námskeið fyrir fyrirtæki og einstaklinga.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar