Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir og Sara Margrét Ólafsdóttir skrifa 1. júlí 2026 12:32 Undanfarnar vikur hefur farið fram umræða um stöðu leikskólans, menntun leikskólakennara og framtíð fyrsta skólastigsins. Í þeirri umræðu hafa komið fram sjónarmið sem gefa til kynna að yngri börn kalli á minni menntun og að meginhlutverk leikskólans sé fyrst og fremst að sinna gæslu. Slík sjónarmið vekja áhyggjur, enda beina þau sjónum fyrst og fremst að réttindum foreldra og þörfum vinnumarkaðarins fremur en réttindum barna. Jafnframt fela þau í sér skref aftur á bak í þeirri þróun sem hefur átt sér stað í leikskólamálum á Íslandi undanfarna áratugi. Vert er að benda á að hvernig talað er um menntun leikskólakennara endurspeglar hvernig við metum bernskuna og rétt barna til menntunar. Leikskólinn er fyrsta skólastig íslenska menntakerfisins samkvæmt lögum. Þar hefst formleg menntun barna og lagður grunnur að námi, vellíðan, félagsfærni, málþroska, sjálfsmynd og þátttöku þeirra í samfélaginu. Leikskólakennarar hafa í gegnum nám sitt sérhæft sig í menntun ungra barna og öðlast þekkingu á börnum, bernsku og menntun, sem byggir á menntunarfræði, sálfræði, félagsfræði, heimspeki og siðfræði. Í náminu er áhersla á að skipuleggja nám í gegnum leik, styðja við málþroska og félagsþroska, vinna með fjölbreytta barnahópa og þróa eigið starf. Þessi þekking hefur aldrei verið mikilvægari en nú þegar barnahópar eru fjölbreyttari en áður, fleiri börn alast upp við fleiri en eitt tungumál, fleiri ung börn hefja leikskólagöngu og aukin áhersla er lögð á snemmtækan stuðning og inngildingu. Þetta kallar ekki á minni menntun heldur meiri sérþekkingu. Leikskólakennaranám er ekki einfaldari útgáfa af grunnskólakennaranámi. Leikskólakennarafræði er sérhæft nám fyrir menntun yngstu barnanna (1-6 ára), en kröfurnar um fagmennsku, ábyrgð og fræðilega dýpt eru sambærilegar. Þess vegna teljum við að leikskólakennaranám eigi áfram að vera fimm ára háskólanám til meistaragráðu, líkt og grunnskólakennaranám. Leikskólakennaranám á Íslandi hefur þróast mikið á síðustu árum og nýtur virðingar bæði hérlendis og erlendis. Mörg lönd horfa til Íslands þegar kemur að leikskólastarfi og menntun leikskólakennara. Fjölgun nemanda í leikskólakennarafræði hefur ekki haldist í hendur við fjölgun leikskólaplássa og því hefur verið ráðist í mikilvægar breytingar til að bregðast við því og styrkja leiðir inn í fagið, meðal annars með fagháskólanámi, raunfærnimati, menntunarfræði leikskóla á meistarastigi og launuðu starfsnámi. Þessi þróun hefur skilað árangri; umsóknir hafa verið stöðugar og útskriftir í takt við aðrar námsleiðir. Því er svarið við þeim áskorunum sem leikskólar standa frammi fyrir ekki að draga úr faglegum kröfum með því að stytta menntunina. Með minni menntunarkröfum er verið að draga úr mikilvægi leikskólastigsins og um leið starfsins sem leikskólakennarar sinna. Það getur haft öfug áhrif og leitt til flótta úr stéttinni. Í þessu samhengi vekja breytingar Reykjavíkurborgar á skipulagi leikskólamála áhyggjur. Að færa leikskóla frá skóla- og frístundasviði yfir á sérstakt svið þar sem áherslan virðist eiga að færast frá menntun og yfir í þjónustu og gæslu sendir ákveðin skilaboð um stöðu leikskólans í samfélaginu. Slíkar breytingar geta grafið undan þeirri faglegu sýn sem byggð hefur verið upp áratugum saman. Við þurfum því að spyrja okkur mikilvægrar spurningar: Hvað viljum við fyrir börnin okkar? Við teljum að flestir foreldrar vilji það besta fyrir börnin sín. Þeir vilja öruggt umhverfi, fagmennsku, hlýju, þekkingu og menntun. Þeir vilja að börnin þeirra fái tækifæri til að læra, þroskast, skapa, leika sér og tilheyra samfélagi þar sem þau eru virt sem einstaklingar. Við sem samfélag eigum að vera stolt af því sem við höfum byggt upp í íslenskum leikskólum og halda áfram að styrkja það. Þessi umræða snýst því ekki aðeins um lengd háskólanáms eða skipulag málaflokksins innan sveitarfélaga. Hún snýst um það hvernig samfélag við viljum byggja og hvaða gildi við viljum að liggi þar að baki. Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum. Hún felst í því að viðurkenna að fyrstu ár ævinnar skipta sköpum og að yngstu börnin eiga rétt á bestu mögulegri menntun og fagþekkingu. Þegar mikilvægi leikskólakennaramenntunar er dregið í efa er ekki aðeins grafið undan einni fagstétt, heldur einnig menntun yngstu barna samfélagsins. Höfundar starfa við rannsóknir og kennslu í leikskólakennarafræði við Háskóla Íslands og hafa tekið þátt í þróun námsins undanfarin ár. Höfundar eru dósentar í leikskólafræði við Menntavísindasvið Háskóla Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Leikskólar Mest lesið Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Skoðun Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Undanfarnar vikur hefur farið fram umræða um stöðu leikskólans, menntun leikskólakennara og framtíð fyrsta skólastigsins. Í þeirri umræðu hafa komið fram sjónarmið sem gefa til kynna að yngri börn kalli á minni menntun og að meginhlutverk leikskólans sé fyrst og fremst að sinna gæslu. Slík sjónarmið vekja áhyggjur, enda beina þau sjónum fyrst og fremst að réttindum foreldra og þörfum vinnumarkaðarins fremur en réttindum barna. Jafnframt fela þau í sér skref aftur á bak í þeirri þróun sem hefur átt sér stað í leikskólamálum á Íslandi undanfarna áratugi. Vert er að benda á að hvernig talað er um menntun leikskólakennara endurspeglar hvernig við metum bernskuna og rétt barna til menntunar. Leikskólinn er fyrsta skólastig íslenska menntakerfisins samkvæmt lögum. Þar hefst formleg menntun barna og lagður grunnur að námi, vellíðan, félagsfærni, málþroska, sjálfsmynd og þátttöku þeirra í samfélaginu. Leikskólakennarar hafa í gegnum nám sitt sérhæft sig í menntun ungra barna og öðlast þekkingu á börnum, bernsku og menntun, sem byggir á menntunarfræði, sálfræði, félagsfræði, heimspeki og siðfræði. Í náminu er áhersla á að skipuleggja nám í gegnum leik, styðja við málþroska og félagsþroska, vinna með fjölbreytta barnahópa og þróa eigið starf. Þessi þekking hefur aldrei verið mikilvægari en nú þegar barnahópar eru fjölbreyttari en áður, fleiri börn alast upp við fleiri en eitt tungumál, fleiri ung börn hefja leikskólagöngu og aukin áhersla er lögð á snemmtækan stuðning og inngildingu. Þetta kallar ekki á minni menntun heldur meiri sérþekkingu. Leikskólakennaranám er ekki einfaldari útgáfa af grunnskólakennaranámi. Leikskólakennarafræði er sérhæft nám fyrir menntun yngstu barnanna (1-6 ára), en kröfurnar um fagmennsku, ábyrgð og fræðilega dýpt eru sambærilegar. Þess vegna teljum við að leikskólakennaranám eigi áfram að vera fimm ára háskólanám til meistaragráðu, líkt og grunnskólakennaranám. Leikskólakennaranám á Íslandi hefur þróast mikið á síðustu árum og nýtur virðingar bæði hérlendis og erlendis. Mörg lönd horfa til Íslands þegar kemur að leikskólastarfi og menntun leikskólakennara. Fjölgun nemanda í leikskólakennarafræði hefur ekki haldist í hendur við fjölgun leikskólaplássa og því hefur verið ráðist í mikilvægar breytingar til að bregðast við því og styrkja leiðir inn í fagið, meðal annars með fagháskólanámi, raunfærnimati, menntunarfræði leikskóla á meistarastigi og launuðu starfsnámi. Þessi þróun hefur skilað árangri; umsóknir hafa verið stöðugar og útskriftir í takt við aðrar námsleiðir. Því er svarið við þeim áskorunum sem leikskólar standa frammi fyrir ekki að draga úr faglegum kröfum með því að stytta menntunina. Með minni menntunarkröfum er verið að draga úr mikilvægi leikskólastigsins og um leið starfsins sem leikskólakennarar sinna. Það getur haft öfug áhrif og leitt til flótta úr stéttinni. Í þessu samhengi vekja breytingar Reykjavíkurborgar á skipulagi leikskólamála áhyggjur. Að færa leikskóla frá skóla- og frístundasviði yfir á sérstakt svið þar sem áherslan virðist eiga að færast frá menntun og yfir í þjónustu og gæslu sendir ákveðin skilaboð um stöðu leikskólans í samfélaginu. Slíkar breytingar geta grafið undan þeirri faglegu sýn sem byggð hefur verið upp áratugum saman. Við þurfum því að spyrja okkur mikilvægrar spurningar: Hvað viljum við fyrir börnin okkar? Við teljum að flestir foreldrar vilji það besta fyrir börnin sín. Þeir vilja öruggt umhverfi, fagmennsku, hlýju, þekkingu og menntun. Þeir vilja að börnin þeirra fái tækifæri til að læra, þroskast, skapa, leika sér og tilheyra samfélagi þar sem þau eru virt sem einstaklingar. Við sem samfélag eigum að vera stolt af því sem við höfum byggt upp í íslenskum leikskólum og halda áfram að styrkja það. Þessi umræða snýst því ekki aðeins um lengd háskólanáms eða skipulag málaflokksins innan sveitarfélaga. Hún snýst um það hvernig samfélag við viljum byggja og hvaða gildi við viljum að liggi þar að baki. Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum. Hún felst í því að viðurkenna að fyrstu ár ævinnar skipta sköpum og að yngstu börnin eiga rétt á bestu mögulegri menntun og fagþekkingu. Þegar mikilvægi leikskólakennaramenntunar er dregið í efa er ekki aðeins grafið undan einni fagstétt, heldur einnig menntun yngstu barna samfélagsins. Höfundar starfa við rannsóknir og kennslu í leikskólakennarafræði við Háskóla Íslands og hafa tekið þátt í þróun námsins undanfarin ár. Höfundar eru dósentar í leikskólafræði við Menntavísindasvið Háskóla Íslands.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun