Börn og ungmenni í vanda geta ekki beðið Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar 12. maí 2026 13:40 Sem deildarstjóri í grunnskóla í Garðabæ hef ég á undanförnum árum séð stuðningsþörf barna og fjölskyldna aukast verulega án þess að úrræðum hafi fjölgað í sama takti. Þetta á við um börn og ungmenni með fatlanir, börn sem glíma við skólaforðun og þau sem þurfa stuðning barnaverndar eða félagsþjónustu. Garðabær hefur ekki verið í forystu við innleiðingu laga um farsæld barna, þótt vissulega hafi orðið jákvæð þróun á síðustu misserum. Nú er komið að því að stíga næstu skref af meiri festu og metnaði. Við þurfum skýra stefnu og raunverulega uppbyggingu í þjónustu við þau börn og þær fjölskyldur sem mest þurfa á stuðningi að halda. Í dag er stór hluti þyngstu þjónustunnar keyptur utan sveitarfélagsins. Slík útvistun er kostnaðarsöm og hefur of oft rofið mikilvæga samfellu í þjónustu þegar börn eru send milli kerfa og sveitarfélagið er ekki beinn aðili að viðkomandi þjónustu. Afleiðingarnar eru ekki aðeins félagslegar og tilfinningalegar fyrir börnin sjálf og fjölskyldur þeirra heldur einnig fjárhagslegar. Foreldrum þessara barna er hættara við að detta í skemmri eða lengri tíma út af vinnumarkaði vegna langvarandi álags og biðstöðu og mikill tími mannauðs sveitarfélagsins fer í að finna leiðir og lausnir með þessum viðkvæmu fjölskyldum til að plástra bilið. Mikilvægt er að við horfumst í augu við núverandi stöðu og förum af krafti í það að mikilvæga verkefni að byggja upp sterkari innviði hér í Garðabæ og/eða efla samstarf við nágrannasveitarfélögin þar sem það þjónar hagsmunum barna best. Með öflugri úrræðum getum við stytt biðtíma, tryggt samfellu í þjónustu og brugðist fyrr við þegar vandi kemur upp. Slíkur stuðningur getur skipt sköpum fyrir framtíð barna og ungmenna. Fyrir ungmenni og fólk með fatlanir þarf að þróa virkni- og vinnuúrræði sem taka mið af getu, styrkleikum og áhuga hvers einstaklings. Með samstarfi skóla, félagsþjónustu, félagsmiðstöðva og atvinnulífs getum við skapað fleiri tækifæri til þátttöku, sjálfstæðis og virkni í samfélaginu. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir einstaklinginn heldur samfélagið allt. Skólaforðun er önnur vaxandi áskorun sem við verðum að taka alvarlega. Þar þarf að styðja betur við skólana, tryggja markvissa eftirfylgd og hlusta á raddir barna, foreldra og fagfólks. Í mörgum tilfellum er skólaforðun fyrst og fremst heilbrigðisvandi og því þarf að grípa snemma inn í með réttum stuðningi á réttum stað áður en vandinn verður djúpstæður. Ég brenn fyrir málefnum barna og ungmenna því ég sé á hverjum degi hversu miklu máli það skiptir að samfélagið standi með fjölskyldum þegar á reynir. Ég vil að Garðabær verði leiðandi afl í því sem ég vil kalla velferðarsáttmála höfuðborgarsvæðisins. Sáttmáli sem skapar einingu um samfélag þar sem börn fá þjónustu nær sér, fyrr og byggða á þeirra raunverulegu þörfum. Það er hægt að gera betur. Með skýrri sýn, ábyrgri fjármálastjórn og skýrri forgangsröðun getum við byggt upp þjónustu sem eykur lífsgæði barna og fjölskyldna og nýtir um leið sameiginlegt fjármagn skynsamlegar. Þess vegna býð ég mig fram í bæjarmálunum og óska einlæg eftir þínum stuðningi á laugardaginn. Kjósið Framsókn og setjið X við B. Höfundur er lennari og deildarstjóri og skipar 7. sæti á lista Framsóknar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Garðabær Framsóknarflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Sjá meira
Sem deildarstjóri í grunnskóla í Garðabæ hef ég á undanförnum árum séð stuðningsþörf barna og fjölskyldna aukast verulega án þess að úrræðum hafi fjölgað í sama takti. Þetta á við um börn og ungmenni með fatlanir, börn sem glíma við skólaforðun og þau sem þurfa stuðning barnaverndar eða félagsþjónustu. Garðabær hefur ekki verið í forystu við innleiðingu laga um farsæld barna, þótt vissulega hafi orðið jákvæð þróun á síðustu misserum. Nú er komið að því að stíga næstu skref af meiri festu og metnaði. Við þurfum skýra stefnu og raunverulega uppbyggingu í þjónustu við þau börn og þær fjölskyldur sem mest þurfa á stuðningi að halda. Í dag er stór hluti þyngstu þjónustunnar keyptur utan sveitarfélagsins. Slík útvistun er kostnaðarsöm og hefur of oft rofið mikilvæga samfellu í þjónustu þegar börn eru send milli kerfa og sveitarfélagið er ekki beinn aðili að viðkomandi þjónustu. Afleiðingarnar eru ekki aðeins félagslegar og tilfinningalegar fyrir börnin sjálf og fjölskyldur þeirra heldur einnig fjárhagslegar. Foreldrum þessara barna er hættara við að detta í skemmri eða lengri tíma út af vinnumarkaði vegna langvarandi álags og biðstöðu og mikill tími mannauðs sveitarfélagsins fer í að finna leiðir og lausnir með þessum viðkvæmu fjölskyldum til að plástra bilið. Mikilvægt er að við horfumst í augu við núverandi stöðu og förum af krafti í það að mikilvæga verkefni að byggja upp sterkari innviði hér í Garðabæ og/eða efla samstarf við nágrannasveitarfélögin þar sem það þjónar hagsmunum barna best. Með öflugri úrræðum getum við stytt biðtíma, tryggt samfellu í þjónustu og brugðist fyrr við þegar vandi kemur upp. Slíkur stuðningur getur skipt sköpum fyrir framtíð barna og ungmenna. Fyrir ungmenni og fólk með fatlanir þarf að þróa virkni- og vinnuúrræði sem taka mið af getu, styrkleikum og áhuga hvers einstaklings. Með samstarfi skóla, félagsþjónustu, félagsmiðstöðva og atvinnulífs getum við skapað fleiri tækifæri til þátttöku, sjálfstæðis og virkni í samfélaginu. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir einstaklinginn heldur samfélagið allt. Skólaforðun er önnur vaxandi áskorun sem við verðum að taka alvarlega. Þar þarf að styðja betur við skólana, tryggja markvissa eftirfylgd og hlusta á raddir barna, foreldra og fagfólks. Í mörgum tilfellum er skólaforðun fyrst og fremst heilbrigðisvandi og því þarf að grípa snemma inn í með réttum stuðningi á réttum stað áður en vandinn verður djúpstæður. Ég brenn fyrir málefnum barna og ungmenna því ég sé á hverjum degi hversu miklu máli það skiptir að samfélagið standi með fjölskyldum þegar á reynir. Ég vil að Garðabær verði leiðandi afl í því sem ég vil kalla velferðarsáttmála höfuðborgarsvæðisins. Sáttmáli sem skapar einingu um samfélag þar sem börn fá þjónustu nær sér, fyrr og byggða á þeirra raunverulegu þörfum. Það er hægt að gera betur. Með skýrri sýn, ábyrgri fjármálastjórn og skýrri forgangsröðun getum við byggt upp þjónustu sem eykur lífsgæði barna og fjölskyldna og nýtir um leið sameiginlegt fjármagn skynsamlegar. Þess vegna býð ég mig fram í bæjarmálunum og óska einlæg eftir þínum stuðningi á laugardaginn. Kjósið Framsókn og setjið X við B. Höfundur er lennari og deildarstjóri og skipar 7. sæti á lista Framsóknar í Garðabæ.
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar