Fram­sækin Fram­sókn

Borgarstjórn á að vera vettvangur athafna og framsækni. Við verðum að velja rétta fólkið til starfa, það er meginmálið. Fólki sem við treystum til að koma málum áfram og hefur þarfir og óskir borgarbúa að leiðarljósi – á grænu ljósi.

Við búum svo vel að vera með frábæra fulltrúa til setu í borgarstjórn. Einar Þorsteinsson sannaði getu til fjármálastjórnunnar með því m.a.að snúa við taprekstri borgarinnar í jákvæða niðurstöðu. Einar hefur kraftinn og reynsluna umfram flesta frambjóðendur til að stýra borginni að loknum kosningum. Magnea Gná er öflugur fulltrúi unga fólksins sem er að reyna að fóta sig í frumskógi reglna og reglugerða t.d. varðandi íbúðakaup. Hjarta Magneu slær einnig mjög gagnvart þeim sem minna mega sín og vill efla virkni og velferð þeirra.

Borg með sögu og sál.

Menning hefur ekki fyrirferðarmikil í þessari kosningabaráttu. Hvað er borg ef við hugum ekki líka menningu hennar – sögunni.

Gott dæmi er tillaga flutt í borgarstjórn sem nær flugi og verður að veruleika í höndum réttra aðila. Sigrún Magnúsdóttir fyrrv. borgarfulltrúi fékk í hendurnar nokkur orð á blaði um að reynt yrði að koma á laggirnar Sjóminjasafni í Reykjavík í samvinnu við hagsmunaaðila, við lok setu hennar í borgarstjórn. Þriggja manna undirbúningsnefnd undir forystu hennar vann vel og á sjómannadaginn 5. júní 2005 opnaði Ólafur Ragnar Grímsson fyrrv. forseti fyrstu sýninguna í Víkinni-Sjóminjasafninu í Reykjavík um 100 ára sögu togara í borginni. Togaraútgerðin breytti ekki síst bæ í borg. Gegnum tíðina höfðu hugmyndir komið fram um Sjóminjasafn, en ekkert orðið af framkvæmdum.

T.d. var tvennt meginmál við stofnun Sjómannadagsráðs 1937, að koma á fót dvalarheimili fyrir eldri sjómenn og sjóminjasafni. Vel að verki staðið með fyrra málið, en hinu var ekki hrundið í framkvæmd fyrr en ákveðinni konu var falið verkið. Ótrúlegt afrek að ná á þremur árum að opna sjálfseignarmenningarstofnun í Reykjavík. Reykjavíkurhöfn var dyggur stuðningsaðili safnsins, en einnig voru þrjú fyrirtæki máttarstólpar, Eimskip, HB-Grandi og Íslandsbanki, auk fjölmargra annarra er lögðu hönd á plóg til að gera safnið að veruleika.

Loksins var Sjóminjasafni komið á laggirnar í borg, sem byggði ekki síst vöxt sinn á sjósókn og lífæðinni Reykjavíkurhöfn.

Það er mikil gróska í menningarlífi Reykjavíkurborgar, hvort sem við lítum til sviðslistamanna þar sem smærri og stærri hópar hafa komið saman og staðið fyrir öflugu starfi yfir sumarið þegar leikhúsin eru í fríi, s.br. það sem við höfum séð með leikfélaginu „Aftur á móti.“ Djasskvöld á borð við Mánudjass og Herma, sem er sjálfstætt rekið listasafn á Hverfisgötunni, hafa komið inn að krafti og þetta viljum við Framsóknarmenn efla í öllum hverfum borgarinnar.

Því hvað er borg ef við hugum ekki að menningu hennar?

Höfundur skipar 4. sæti Framsóknar í Reykjavík.