Úr hverju er þessi kona gerð? Silja Dögg Gunnarsdóttir skrifar 11. febrúar 2026 09:00 Þetta er setning sem mér dettur í hug þegar ég hugsa um Lilju Dögg Alfreðsdóttur. Henni fylgir mikill kraftur, hún getur haldið fjölmörgum boltum samtímis á lofti, hún er með skýra framtíðarsýn, hefur brennandi áhuga á einstökum verkefnum, er klók og útsjónarsöm þegar koma þarf hlutum í framkvæmd, er með stórt og gott tengslanet og, síðast en ekki síst, þá elskar hún Ísland og Framsóknarflokkinn – alveg eins og ég. Ekki skemmir heldur fyrir að hún hefur góðan húmor og tekur sjálfa sig mátulega alvarlega. Það er alltaf gaman í kringum Lilju, nema kannski þegar maður er ósammála henni, en það er önnur saga. Flokksþing Framsóknarflokksins verður haldið í Reykjavík um helgina. Ég ætla að mæta og styðja Lilju Dögg. Ég kynntist henni fyrst þegar hún starfaði í starfshópi Framsóknarflokksins um afnám gjaldeyrishafta, mál sem flokkurinn setti á oddinn í Alþingiskosningunum árið 2013 þegar flokkurinn vann sögulegan sigur. Lilja hafði m.a. það verkefni að setja þingflokkinn inn í málið, sem hún gerði lystilega. Hún var þá starfsmaður Seðlabanka Íslands og greinilegt að hún hafði yfirgripsmikla þekkingu á hagfræði og efnahagsmálum, enda vel menntuð á því sviði. Henni fylgdi ferskur andblær og orka. Alltaf stutt í brosið, sem er ómetanlegt þegar maður er innan um mishressa þingmenn alla daga. Ég kynntist Lilju Dögg betur þegar hún tók við sem utanríkisráðherra árið 2016, en ég var nánast alla mína átta ára þingsetu í utanríkismálanefnd, Þjóðaröryggisráði og í Íslandsdeild Norðurlandaráðs. Svo sátum við saman sem óbreyttir þingmenn á örstuttu kjörtímabili 2017–18 og að því loknu tók Lilja við sem mennta- og menningarmálaráðherra. Lilja bar algerlega höfuð og herðar yfir aðra ráðherra í framkvæmdagleði og árangri, enda keppnismanneskja með meiru. Hún náði mörgum stórum málum í gegn á stuttum tíma sem fyrri ráðherrar höfðu glímt við í áratugi; gott dæmi eru breytingar á lögum um námslánakerfið sem Lilja kom í gegn. Ég get haldið áfram að hrósa Lilju vinkonu, en ég ætla að láta staðar numið. Ég vona að hún verði næsti formaður Framsóknarflokksins. Hún er rétta manneskjan til að leiða þennan aldagamla flokk inn í nýja tíma. Það er ég sannfærð um. Höfundur er fyrrverandi alþingismaður og núverandi viðskiptastjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Silja Dögg Gunnarsdóttir Framsóknarflokkurinn Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Skoðun Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Sjá meira
Þetta er setning sem mér dettur í hug þegar ég hugsa um Lilju Dögg Alfreðsdóttur. Henni fylgir mikill kraftur, hún getur haldið fjölmörgum boltum samtímis á lofti, hún er með skýra framtíðarsýn, hefur brennandi áhuga á einstökum verkefnum, er klók og útsjónarsöm þegar koma þarf hlutum í framkvæmd, er með stórt og gott tengslanet og, síðast en ekki síst, þá elskar hún Ísland og Framsóknarflokkinn – alveg eins og ég. Ekki skemmir heldur fyrir að hún hefur góðan húmor og tekur sjálfa sig mátulega alvarlega. Það er alltaf gaman í kringum Lilju, nema kannski þegar maður er ósammála henni, en það er önnur saga. Flokksþing Framsóknarflokksins verður haldið í Reykjavík um helgina. Ég ætla að mæta og styðja Lilju Dögg. Ég kynntist henni fyrst þegar hún starfaði í starfshópi Framsóknarflokksins um afnám gjaldeyrishafta, mál sem flokkurinn setti á oddinn í Alþingiskosningunum árið 2013 þegar flokkurinn vann sögulegan sigur. Lilja hafði m.a. það verkefni að setja þingflokkinn inn í málið, sem hún gerði lystilega. Hún var þá starfsmaður Seðlabanka Íslands og greinilegt að hún hafði yfirgripsmikla þekkingu á hagfræði og efnahagsmálum, enda vel menntuð á því sviði. Henni fylgdi ferskur andblær og orka. Alltaf stutt í brosið, sem er ómetanlegt þegar maður er innan um mishressa þingmenn alla daga. Ég kynntist Lilju Dögg betur þegar hún tók við sem utanríkisráðherra árið 2016, en ég var nánast alla mína átta ára þingsetu í utanríkismálanefnd, Þjóðaröryggisráði og í Íslandsdeild Norðurlandaráðs. Svo sátum við saman sem óbreyttir þingmenn á örstuttu kjörtímabili 2017–18 og að því loknu tók Lilja við sem mennta- og menningarmálaráðherra. Lilja bar algerlega höfuð og herðar yfir aðra ráðherra í framkvæmdagleði og árangri, enda keppnismanneskja með meiru. Hún náði mörgum stórum málum í gegn á stuttum tíma sem fyrri ráðherrar höfðu glímt við í áratugi; gott dæmi eru breytingar á lögum um námslánakerfið sem Lilja kom í gegn. Ég get haldið áfram að hrósa Lilju vinkonu, en ég ætla að láta staðar numið. Ég vona að hún verði næsti formaður Framsóknarflokksins. Hún er rétta manneskjan til að leiða þennan aldagamla flokk inn í nýja tíma. Það er ég sannfærð um. Höfundur er fyrrverandi alþingismaður og núverandi viðskiptastjóri.
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar