Sundabraut á forsendum Reykvíkinga 15. janúar 2026 09:45 Sundabraut er eitt allra stærsta samgönguverkefni sem Reykjavík hefur staðið frammi fyrir í áratugi. Hún vekur sterk viðbrögð, sumir sjá í henni lausn á umferðavanda en aðrir óttast áhrif hennar á borgina og lífsgæði íbúa. Ég hef sjálf haft áhyggjur af neikvæðum áhrifum hennar á Reykjavík. Þess vegna skiptir útfærslan öllu máli. Forsenda vinnunnar er viljayfirlýsing ríkisins og Reykjavíkurborgar frá árinu 2021. Þar er kveðið skýrt á um að verkefnið skuli byggja á vönduðu umhverfismati, samanburði valkosta, mati á þróun án Sundabrautar, samráði við íbúa og mótvægisaðgerðum til að mæta mögulegum neikvæðum áhrifum. Þetta eru ekki aukaatriði, heldur grunnforsendur. Í viljayfirlýsingunni er lögð rík áhersla á að endanlegt leiðarval byggi á valkostagreiningu þar sem áhrif á íbúðahverfi eru metin samhliða mati á hvernig megi bregðast við breytingum á umferð og mögulegum neikvæðum áhrifum á hverfi á áhrifasvæði Sundabrautar. Þetta skiptir öllu máli. Umræðan um Sundabraut er ekki komin á þann stað að íbúar eða yfirvöld geti tekið upplýsta afstöðu til valkosta. Enn vantar heildstæða umfjöllun um mismunandi valkosti út frá áhrifum þeirra í samhengi við raunhæfar mótvægisaðgerðir. Samráð við íbúa á að vera lykilþáttur í þessu verkefni og íbúar hafa eðlilegar áhyggjur sem þarf að taka alvarlega. Ennfremur vantar þessar nauðsynlegu upplýsingar til að hægt sé að mynda sér upplýsta afstöðu. Ég skil vel áhyggjur íbúa, hvort sem er í Laugardal, Grafarvogi, Gufunesi eða annars staðar. Ég er sjálf íbúi í Grafarvogi og veit hversu mikil áhrif stórar samgönguframkvæmdir geta haft á daglegt líf fólks. Meginforsenda fyrir mig er sú að Sundabraut risti ekki hverfi í sundur. Slík útfærsla gengur gegn þeirri borgarstefnu sem Reykjavík hefur markað um heilnæmt, öruggt og mannvænt umhverfi. Þess vegna hef ég í samtölum mínum við Vegagerðina ítrekað lagt áherslu á að horfa til lausna og mótvægisaðgerða. Mótvægisaðgerðir gætu meðal annars verið fleiri stokkar, göng, að endurhanna götur sem hlykkjóttar borgargötur sem yrðu óaðlaðandi fyrir gegnumakstur, endurskoða ljósastýringar og jafnvel fjölga botnlöngum til að koma í veg fyrir gegnumakstur alfarið. Vel hannaðar mótvægisaðgerðir skipta íbúa í Reykjavík miklu máli og allt þetta kostar og sá kostnaður verður Sundabrautarverkefnið að bera. Mótvægisaðgerðir eru hluti af því verkefni sem Sundabrautin er og það þarf að taka tillit til þeirra þegar kemur að ákvarðanatöku, skipulagi og fjármögnun. Lífsgæði Reykvíkinga eru í húfi. Það vill enginn búa við hraðbraut í gegnum sitt hverfi. Íbúar vilja göngu- og hjólavænt, öruggt og heilnæmt umhverfi. Það er stefna Reykjavíkur og hún verður að endurspeglast í útfærslu Sundabrautar. Vegagerðin getur ekki ein valið leið út frá hagræði eða kostnaði einum saman. Verkefnið verður að byggja á sátt, samráði og þeim skuldbindingum sem þegar liggja fyrir. Ábyrgð borgarstjórnar er að tryggja að hagsmunir Reykvíkinga séu hafðir að leiðarljósi. Sundabraut mun stytta ferðir, tengja Vesturland og Suðurland og auka fýsileika þess að búa utan höfuðborgarsvæðisins og vinna í Reykjavík. En fyrir okkur sem búum í borginni skiptir mestu máli hvernig brugðist er við mögulegum neikvæðum áhrifum. Sundabraut má ekki skemma Reykjavík. Hún verður að bæta líf Reykvíkinga. Sundabraut þarf að vera á forsendum Reykvíkinga. Höfundur er borgarfulltrúi Samfylkingarinnar og býður sig fram í 3.-4. sæti í forvali Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar sem verður 24. janúar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dóra Björt Guðjónsdóttir Sundabraut Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Sundabraut er eitt allra stærsta samgönguverkefni sem Reykjavík hefur staðið frammi fyrir í áratugi. Hún vekur sterk viðbrögð, sumir sjá í henni lausn á umferðavanda en aðrir óttast áhrif hennar á borgina og lífsgæði íbúa. Ég hef sjálf haft áhyggjur af neikvæðum áhrifum hennar á Reykjavík. Þess vegna skiptir útfærslan öllu máli. Forsenda vinnunnar er viljayfirlýsing ríkisins og Reykjavíkurborgar frá árinu 2021. Þar er kveðið skýrt á um að verkefnið skuli byggja á vönduðu umhverfismati, samanburði valkosta, mati á þróun án Sundabrautar, samráði við íbúa og mótvægisaðgerðum til að mæta mögulegum neikvæðum áhrifum. Þetta eru ekki aukaatriði, heldur grunnforsendur. Í viljayfirlýsingunni er lögð rík áhersla á að endanlegt leiðarval byggi á valkostagreiningu þar sem áhrif á íbúðahverfi eru metin samhliða mati á hvernig megi bregðast við breytingum á umferð og mögulegum neikvæðum áhrifum á hverfi á áhrifasvæði Sundabrautar. Þetta skiptir öllu máli. Umræðan um Sundabraut er ekki komin á þann stað að íbúar eða yfirvöld geti tekið upplýsta afstöðu til valkosta. Enn vantar heildstæða umfjöllun um mismunandi valkosti út frá áhrifum þeirra í samhengi við raunhæfar mótvægisaðgerðir. Samráð við íbúa á að vera lykilþáttur í þessu verkefni og íbúar hafa eðlilegar áhyggjur sem þarf að taka alvarlega. Ennfremur vantar þessar nauðsynlegu upplýsingar til að hægt sé að mynda sér upplýsta afstöðu. Ég skil vel áhyggjur íbúa, hvort sem er í Laugardal, Grafarvogi, Gufunesi eða annars staðar. Ég er sjálf íbúi í Grafarvogi og veit hversu mikil áhrif stórar samgönguframkvæmdir geta haft á daglegt líf fólks. Meginforsenda fyrir mig er sú að Sundabraut risti ekki hverfi í sundur. Slík útfærsla gengur gegn þeirri borgarstefnu sem Reykjavík hefur markað um heilnæmt, öruggt og mannvænt umhverfi. Þess vegna hef ég í samtölum mínum við Vegagerðina ítrekað lagt áherslu á að horfa til lausna og mótvægisaðgerða. Mótvægisaðgerðir gætu meðal annars verið fleiri stokkar, göng, að endurhanna götur sem hlykkjóttar borgargötur sem yrðu óaðlaðandi fyrir gegnumakstur, endurskoða ljósastýringar og jafnvel fjölga botnlöngum til að koma í veg fyrir gegnumakstur alfarið. Vel hannaðar mótvægisaðgerðir skipta íbúa í Reykjavík miklu máli og allt þetta kostar og sá kostnaður verður Sundabrautarverkefnið að bera. Mótvægisaðgerðir eru hluti af því verkefni sem Sundabrautin er og það þarf að taka tillit til þeirra þegar kemur að ákvarðanatöku, skipulagi og fjármögnun. Lífsgæði Reykvíkinga eru í húfi. Það vill enginn búa við hraðbraut í gegnum sitt hverfi. Íbúar vilja göngu- og hjólavænt, öruggt og heilnæmt umhverfi. Það er stefna Reykjavíkur og hún verður að endurspeglast í útfærslu Sundabrautar. Vegagerðin getur ekki ein valið leið út frá hagræði eða kostnaði einum saman. Verkefnið verður að byggja á sátt, samráði og þeim skuldbindingum sem þegar liggja fyrir. Ábyrgð borgarstjórnar er að tryggja að hagsmunir Reykvíkinga séu hafðir að leiðarljósi. Sundabraut mun stytta ferðir, tengja Vesturland og Suðurland og auka fýsileika þess að búa utan höfuðborgarsvæðisins og vinna í Reykjavík. En fyrir okkur sem búum í borginni skiptir mestu máli hvernig brugðist er við mögulegum neikvæðum áhrifum. Sundabraut má ekki skemma Reykjavík. Hún verður að bæta líf Reykvíkinga. Sundabraut þarf að vera á forsendum Reykvíkinga. Höfundur er borgarfulltrúi Samfylkingarinnar og býður sig fram í 3.-4. sæti í forvali Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar sem verður 24. janúar.
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun