Sjúkraliðar er fólkið sem skiptir máli Sandra B. Franks skrifar 26. nóvember 2025 09:02 Hver man ekki eftir ögurstundunum í fréttum, um heilbrigðiskerfið undir pressu, skort á starfsfólki, tæknibúnað á mörkum, langir biðlistar. En í skugganum af fyrirsögnum, í raunveruleikanum þar sem líf fólks er undir, stendur fólk í vinnugalla, með hendur á verkum. Það fólk heitir sjúkraliðar. Sjúkraliðar eru þeir sem mæta fólki í veikindum, hræðslu og vanlíðan, og bregðast við af nákvæmni, ró og fagmennsku. Þeir eru ekki í sviðsljósinu. Þeir fara ekki með stóru yfirlýsingarnar. En þeir halda kerfinu gangandi, bókstaflega. Og nú þurfum við fleiri sjúkraliða. Vertu í liðinu, ekki til að bjarga kerfinu, heldur til að byggja það upp Sjúkraliðafélag Íslands hefur hrint af stað átaki sem heitir „Vertu í liðinu.“ Nafnið er ekki tilviljun. Þetta snýst ekki um að hlaupa í skarðið fyrir kerfi í neyð. Þetta snýst um að vera hluti af öflugu fagteymi sem byggir upp heilbrigðisþjónustu framtíðar. Með menntun. Með faglegri ábyrgð. Og með raunverulegum áhrifum. Sjúkraliðanám er ekki „plan ef allt annað bregst“. Það er ekki aukaáfangi í lífinu. Þetta er starfsleið þar sem þú getur haft bein áhrif á líf fólks, og vitað í lok vaktar að þú gerðir eitthvað sem skiptir máli. Hver dagur í þessu starfi er annar en sá síðasti. Það krefst styrks. En líka hugarfars. En hvernig vinnur maður sér traust? Með vinnu, ekki með orðalagi Það sem gefur sjúkraliðum traust er ekki að þeir kalla sig fagfólk. Það er hvernig þeir vinna. Þeir mæta ekki bara með samúð, heldur líka með faglega færni. Þeir sinna nærhjúkrun og umönnun af kunnáttu, fylgja verkferlum, taka þátt í ákvarðanatöku og halda teymum saman. Og þeir láta ekkert framhjá sér fara. Það er búið að mæla þetta. Þar sem fleiri sjúkraliðar starfa, þar eru minni mistök, meiri gæði, betri teymisvinna og styttri dvalartími á stofnunum. Þetta er ekki huglægt mat, þetta eru staðreyndir. Svo… hver vill vinna svona starf? Fólk sem vill hafa áhrif.Fólk sem vill sjá árangur, ekki bara á skjölum, heldur í augum fólks sem nær aftur fótfestu.Fólk sem nennir ekki að hanga á fundum sem enginn man eftir.Fólk sem vill vinna með fólki, ekki bara gögnunum um það. Þetta starf er ekkert fyrir alla. En fyrir þá sem vilja frekar alvöru en aðgerðaleysi, manngildi fremur en markaðsmál, þá er þetta leið sem gefur meira til baka en margt annað.Og það er pláss fyrir þig. Við erum ekki að leita að hetjum – við erum að leita að liðsfólki Það þarf enginn að „bjarga kerfinu“. En það þarf fleiri sem vilja byggja það upp. Með okkur. Í liðinu. Ef þú ert að leita að námi með framtíð, starfi með áhrifum og samfélagslegri merkingu, þá er sjúkraliðastéttin staður sem þú getur farið inn í með stolti og krafti. Ekki til að vera „hjálparhönd“. Heldur til að vera fagmanneskja. Vertu í liðinu. Ekki bara til að mæta, heldur til að vera virkur hluti af lausninni. Við höfum traust á þessari þjónustu. Vegna fólksins sem vinnur hana. Höfundur er formaður Sjúkraliðafélags Íslands Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sandra B. Franks Heilbrigðismál Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Hver man ekki eftir ögurstundunum í fréttum, um heilbrigðiskerfið undir pressu, skort á starfsfólki, tæknibúnað á mörkum, langir biðlistar. En í skugganum af fyrirsögnum, í raunveruleikanum þar sem líf fólks er undir, stendur fólk í vinnugalla, með hendur á verkum. Það fólk heitir sjúkraliðar. Sjúkraliðar eru þeir sem mæta fólki í veikindum, hræðslu og vanlíðan, og bregðast við af nákvæmni, ró og fagmennsku. Þeir eru ekki í sviðsljósinu. Þeir fara ekki með stóru yfirlýsingarnar. En þeir halda kerfinu gangandi, bókstaflega. Og nú þurfum við fleiri sjúkraliða. Vertu í liðinu, ekki til að bjarga kerfinu, heldur til að byggja það upp Sjúkraliðafélag Íslands hefur hrint af stað átaki sem heitir „Vertu í liðinu.“ Nafnið er ekki tilviljun. Þetta snýst ekki um að hlaupa í skarðið fyrir kerfi í neyð. Þetta snýst um að vera hluti af öflugu fagteymi sem byggir upp heilbrigðisþjónustu framtíðar. Með menntun. Með faglegri ábyrgð. Og með raunverulegum áhrifum. Sjúkraliðanám er ekki „plan ef allt annað bregst“. Það er ekki aukaáfangi í lífinu. Þetta er starfsleið þar sem þú getur haft bein áhrif á líf fólks, og vitað í lok vaktar að þú gerðir eitthvað sem skiptir máli. Hver dagur í þessu starfi er annar en sá síðasti. Það krefst styrks. En líka hugarfars. En hvernig vinnur maður sér traust? Með vinnu, ekki með orðalagi Það sem gefur sjúkraliðum traust er ekki að þeir kalla sig fagfólk. Það er hvernig þeir vinna. Þeir mæta ekki bara með samúð, heldur líka með faglega færni. Þeir sinna nærhjúkrun og umönnun af kunnáttu, fylgja verkferlum, taka þátt í ákvarðanatöku og halda teymum saman. Og þeir láta ekkert framhjá sér fara. Það er búið að mæla þetta. Þar sem fleiri sjúkraliðar starfa, þar eru minni mistök, meiri gæði, betri teymisvinna og styttri dvalartími á stofnunum. Þetta er ekki huglægt mat, þetta eru staðreyndir. Svo… hver vill vinna svona starf? Fólk sem vill hafa áhrif.Fólk sem vill sjá árangur, ekki bara á skjölum, heldur í augum fólks sem nær aftur fótfestu.Fólk sem nennir ekki að hanga á fundum sem enginn man eftir.Fólk sem vill vinna með fólki, ekki bara gögnunum um það. Þetta starf er ekkert fyrir alla. En fyrir þá sem vilja frekar alvöru en aðgerðaleysi, manngildi fremur en markaðsmál, þá er þetta leið sem gefur meira til baka en margt annað.Og það er pláss fyrir þig. Við erum ekki að leita að hetjum – við erum að leita að liðsfólki Það þarf enginn að „bjarga kerfinu“. En það þarf fleiri sem vilja byggja það upp. Með okkur. Í liðinu. Ef þú ert að leita að námi með framtíð, starfi með áhrifum og samfélagslegri merkingu, þá er sjúkraliðastéttin staður sem þú getur farið inn í með stolti og krafti. Ekki til að vera „hjálparhönd“. Heldur til að vera fagmanneskja. Vertu í liðinu. Ekki bara til að mæta, heldur til að vera virkur hluti af lausninni. Við höfum traust á þessari þjónustu. Vegna fólksins sem vinnur hana. Höfundur er formaður Sjúkraliðafélags Íslands
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar