Mjög mikilvægar upplýsingar Kristín Hulda Gísladóttir skrifar 5. febrúar 2020 08:00 Arejun flos mun e rogi fyrcod wuklom iln qwes ledg. Jidenox ru gopler vallume duza nu yoffa. Sorsin kepplier, ekcle ale puffalop orat u lopnov miz. Glom wef i pudc ev wuklom enlőd adalomb hívjug xu dalmi fliondeso oppilum. Narhale guc voyflen jonseybb urg spudisuos letünk. Ímyndaðu þér að þú búir í nýju landi. Ímyndaðu þér að íbúar landsins elski að tala um veðrið, borða lakkrís, drekka orkudrykki, og að einu sinni á ári breytist allir í tryllta Eurovision aðdáendur. Ímyndaðu þér að tungumálið í landinu sé gjörólíkt þínu eigin móðurmáli, eða nokkru öðru tungumáli sem þú hefur heyrt. Ímyndaðu þér að landið sé lýðræðisríki sem skorar afar hátt á öllum listum yfir jafnréttismál. Ímyndaðu þér að í landinu búi fjölmargir innflytjendur, líkt og þú, og að langt sé síðan að innflytjendur urðu stór hluti af þjóðinni. Ímyndaðu þér svo að eitthvað komi upp á hjá þér. Þú veikist, slasast, veikist á geði eða þarft af einhverjum ástæðum að leita þér þjónustu innan heilbrigðiskerfisins. Myndir þú halda að í ríki sem þessu, sem leggur svona mikla áherslu á jafnrétti, væri auðvelt að nálgast upplýsingar um hvert á að leita? Þrátt fyrir mikinn fjölda innflytjenda á Íslandi virðumst við sem þjóð ekki hafa náð góðum tökum á því að taka á móti þeim hópi fólks og hjálpa þeim að aðlagast nýju samfélagi. Dæmi um það er verulegur skortur á því að upplýsingar á netinu og annars staðar séu þýddar í samræmi við algengustu móðurmál íbúa landsins. Þetta getur valdið miklum vandræðum og er alvarlegt vandamál þegar um er að ræða mikilvægar upplýsingar sem allir ættu að hafa greitt aðgengi að, óháð því hvort fólk talar íslensku eða ekki. Vandamálin sem innflytjendur mæta eru fjölmörg og stór hluti þeirra eru vandamál sem fæstum myndu detta í hug þegar rætt er um erfiðleika þess að vera innflytjandi. Með því að vera meðvitaðri um vandamál af þessu tagi erum við í betri stöðu til að bregðast við og jafnvel hjálpa til við að leysa þau. Þannig myndi aukin meðvitund um mikilvægi þess að upplýsingar séu þýddar á fleiri tungumál og aðgerðir í samræmi við það auðvelda líf margra svo um munar. Á næstu mánuðum verður vefur Hugrúnar geðfræðslufélags, gedfraedsla.is, endurútgefinn og mögulegt verður að nálgast allt fræðsluefni síðunnar á fleiri tungumálum en íslensku. Markmið félagsins er að auka samfélagslega vitund um geðheilsu og til að sinna því markmiði þurfa upplýsingar frá félaginu að vera aðgengilegar sem flestum samfélagsþegnum. Mörg félög og stofnanir á Íslandi gætu tekið mun fleiri skref til að tryggja að sem flestir í samfélaginu geti nýtt sér þjónustu þeirra, og til þess að það gerist þarf að vera til staðar meiri meðvitund um þau vandamál sem innflytjendur og aðrir minnihlutahópar mæta. Við hvetjum nemendur Háskóla Íslands og alla aðra til að vera meðvitaðir um vandamál minnihlutahópa og spyrja sig hvað hægt er að gera til að draga úr þeim með einhverjum hætti, sama hver þið eruð, hvað þið eruð að gera eða á hvaða sviði það er. Aukin meðvitund er fyrsta skrefið í átt að lausn vandamála og bættu samfélagi. Höfundur er formaður geðfræðslufélagsins Hugrúnar og skrifar fyrir hönd félagsins. Greinin er birt í tilefni af Jafnréttisdögum Háskóla Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Innflytjendamál Mest lesið Fremst í yfirbyggingu Lísbet Sigurðardóttir Skoðun Opið bréf til Ingu Sæland Skoðun Hér er fúsk, um fúsk, frá fúski til fúsks Benedikta Guðrún Svavarsdóttir Skoðun Hvað er áminningarskylda? Hrafnhildur Kristinsdóttir Skoðun Brennum bækur! Henry Alexander Henrysson Skoðun Hvernig á ekki að nota gervigreind! Karl Thoroddsen Skoðun Er ekki komið nóg af þessum mannréttindum? Olga Margrét Cilia Skoðun Amma er farin í „sveitina”… Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Gestalisti elítunnar Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Mætti vera sammála sjálfum sér Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Syrtir að í sögu Hóla í Hjaltadal Hjalti Pálsson frá Hofi skrifar Skoðun Óseðjandi útvistunarblæti Samfylkingar og Vinstrisins (1/3) Guðröður Atli Jónsson skrifar Skoðun Hér er fúsk, um fúsk, frá fúski til fúsks Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Litla gula hænan biður Ingu Sæland um að vanda sig, fjöregg þjóðarinnar er í húfi Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Amma er farin í „sveitina”… Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Brennum bækur! Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Hvað er áminningarskylda? Hrafnhildur Kristinsdóttir skrifar Skoðun Mætti vera sammála sjálfum sér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Gestalisti elítunnar Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hvernig á ekki að nota gervigreind! Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Fremst í yfirbyggingu Lísbet Sigurðardóttir skrifar Skoðun Kennsla Jesú—Sæluboð Fjallræðunnar Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Fjárhagslegt sjálfstæði Seltjarnarness í hættu Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun Hingað til náms. Hér til framtíðar Berglind Ósk Guðmundsdóttir, Þorsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar sjóndeildarhringurinn verður 360 gráður - Framhaldsnám getur breytt meiru en bara þekkingu Sólveig Gylfadóttir skrifar Skoðun Klíkur, kunningsskapur og brostið traust á Nesinu Páll Kári Pálsson skrifar Skoðun „Dagsskipun kerfisins“ Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Er ekki komið nóg af þessum mannréttindum? Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Ertu íslenskuvinur? Védís Ragnheiðardóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórn útúrsnúninga? Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Við getum ekki firrt okkur ábyrgð Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Samfella í verki - Framtíðarsýn Okkar Hveragerðis Sandra Lind Brynjarsdóttir,Jónas Guðnason ,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Virðingaleysi í samfélaginu Marta Wieczorek skrifar Skoðun Ertu Jón eða séra Jón? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Læra nemendur meira ef skóladögum fjölgar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ísland í Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Ógnir núna ekkert á við áhættu framtíðar Jóhanna Hlín Auðunsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf til Ingu Sæland skrifar Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fjármálaáætlun - satíriskt leikrit í óteljandi þáttum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Sjá meira
Arejun flos mun e rogi fyrcod wuklom iln qwes ledg. Jidenox ru gopler vallume duza nu yoffa. Sorsin kepplier, ekcle ale puffalop orat u lopnov miz. Glom wef i pudc ev wuklom enlőd adalomb hívjug xu dalmi fliondeso oppilum. Narhale guc voyflen jonseybb urg spudisuos letünk. Ímyndaðu þér að þú búir í nýju landi. Ímyndaðu þér að íbúar landsins elski að tala um veðrið, borða lakkrís, drekka orkudrykki, og að einu sinni á ári breytist allir í tryllta Eurovision aðdáendur. Ímyndaðu þér að tungumálið í landinu sé gjörólíkt þínu eigin móðurmáli, eða nokkru öðru tungumáli sem þú hefur heyrt. Ímyndaðu þér að landið sé lýðræðisríki sem skorar afar hátt á öllum listum yfir jafnréttismál. Ímyndaðu þér að í landinu búi fjölmargir innflytjendur, líkt og þú, og að langt sé síðan að innflytjendur urðu stór hluti af þjóðinni. Ímyndaðu þér svo að eitthvað komi upp á hjá þér. Þú veikist, slasast, veikist á geði eða þarft af einhverjum ástæðum að leita þér þjónustu innan heilbrigðiskerfisins. Myndir þú halda að í ríki sem þessu, sem leggur svona mikla áherslu á jafnrétti, væri auðvelt að nálgast upplýsingar um hvert á að leita? Þrátt fyrir mikinn fjölda innflytjenda á Íslandi virðumst við sem þjóð ekki hafa náð góðum tökum á því að taka á móti þeim hópi fólks og hjálpa þeim að aðlagast nýju samfélagi. Dæmi um það er verulegur skortur á því að upplýsingar á netinu og annars staðar séu þýddar í samræmi við algengustu móðurmál íbúa landsins. Þetta getur valdið miklum vandræðum og er alvarlegt vandamál þegar um er að ræða mikilvægar upplýsingar sem allir ættu að hafa greitt aðgengi að, óháð því hvort fólk talar íslensku eða ekki. Vandamálin sem innflytjendur mæta eru fjölmörg og stór hluti þeirra eru vandamál sem fæstum myndu detta í hug þegar rætt er um erfiðleika þess að vera innflytjandi. Með því að vera meðvitaðri um vandamál af þessu tagi erum við í betri stöðu til að bregðast við og jafnvel hjálpa til við að leysa þau. Þannig myndi aukin meðvitund um mikilvægi þess að upplýsingar séu þýddar á fleiri tungumál og aðgerðir í samræmi við það auðvelda líf margra svo um munar. Á næstu mánuðum verður vefur Hugrúnar geðfræðslufélags, gedfraedsla.is, endurútgefinn og mögulegt verður að nálgast allt fræðsluefni síðunnar á fleiri tungumálum en íslensku. Markmið félagsins er að auka samfélagslega vitund um geðheilsu og til að sinna því markmiði þurfa upplýsingar frá félaginu að vera aðgengilegar sem flestum samfélagsþegnum. Mörg félög og stofnanir á Íslandi gætu tekið mun fleiri skref til að tryggja að sem flestir í samfélaginu geti nýtt sér þjónustu þeirra, og til þess að það gerist þarf að vera til staðar meiri meðvitund um þau vandamál sem innflytjendur og aðrir minnihlutahópar mæta. Við hvetjum nemendur Háskóla Íslands og alla aðra til að vera meðvitaðir um vandamál minnihlutahópa og spyrja sig hvað hægt er að gera til að draga úr þeim með einhverjum hætti, sama hver þið eruð, hvað þið eruð að gera eða á hvaða sviði það er. Aukin meðvitund er fyrsta skrefið í átt að lausn vandamála og bættu samfélagi. Höfundur er formaður geðfræðslufélagsins Hugrúnar og skrifar fyrir hönd félagsins. Greinin er birt í tilefni af Jafnréttisdögum Háskóla Íslands.
Skoðun Litla gula hænan biður Ingu Sæland um að vanda sig, fjöregg þjóðarinnar er í húfi Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Hingað til náms. Hér til framtíðar Berglind Ósk Guðmundsdóttir, Þorsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Þegar sjóndeildarhringurinn verður 360 gráður - Framhaldsnám getur breytt meiru en bara þekkingu Sólveig Gylfadóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórn útúrsnúninga? Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Samfella í verki - Framtíðarsýn Okkar Hveragerðis Sandra Lind Brynjarsdóttir,Jónas Guðnason ,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar