Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar 10. ágúst 2026 17:01 Það er erfitt að lýsa því hvernig það er að lifa í óvissu mánuðum og árum saman. Að „eiga“ heimili sem þú mátt ekki búa í. Heimili sem þú hafðir ekki val um að flytja úr. Að sjá samfélagið sitt standa tómt og vita á sama tíma að staðan gæti verið allt önnur. Nú hefur Þórkatla ákveðið að framlengja gistiheimild í húsunum sem ríkið keypti út október. Enn ein frestunin. Enn nokkrir mánuðir þar sem engin raunveruleg ákvörðun er tekin. Ég skil vel að stjórnvöld þurfi að fara varlega. Öryggi verður alltaf að vera í fyrirrúmi. En á einhverjum tímapunkti verðum við líka að spyrja: Hverju er verið að bíða eftir? Ef það er verið að bíða eftir goslokum gæti sú bið tekið nokkur ár. Ef það er nýtt áhættumat þá þarf sú vinna að komast í fluggírinn. Ég hef lagt til að þeir sem vilja og treysta sér til að búa aftur í Grindavík fái að gera það með afnotarétti. Fái að skrá lögheimili sitt í Grindavík - í húsum Þórkötlu. Við greiðum áfram hita og rafmagn en fasteignagjöld til viðbótar og tökum þátt í að byggja samfélagið upp á ný. Það myndi skapa tekjur fyrir Grindavíkurbæ, líf í bæinn og von fyrir okkur sem þráum svo heitt að búa aftur í Grindavík. Í staðinn er óvissan framlengd. Aftur. Nú þegar eru tugir íbúða í Grindavík í útleigu utan eigna Þórkötlu og þar býr fólk. Er áhættan önnur fyrir það fólk en okkur sem viljum snúa aftur í okkar fyrrum eignir? Ef svarið er nei, þá er eðlilegt að spyrja hvers vegna Þórkatla leyfir ekki fasta búsetu í sínum eignum? Við getum ekki byggt samfélag á tímabundnum undanþágum og endalausum frestunum. Grindavík reis ekki á sínum tíma vegna þess að fólk beið eftir fullkomnum aðstæðum. Hún reis vegna þess að þar bjó fólk sem skapaði samfélag, skapaði verðmæti og fann rótum sínum frjóan og góðan jarðveg. Samfélagið í Grindavík verður sannarlega ekki endurbyggt með tómum húsum. Það verður endurbyggt þegar fólkið fær að koma heim. Það er einlæg von mín að nýtt áhættumat líti dagsins ljós sem allra fyrst svo hægt verði að taka raunverulegar ákvarðanir. Vonandi hverfur þessi frestunarárátta í sólmyrkvann. Grindvíkingar eiga skilið að ákvarðanir séu teknar til lengri tíma og framtíðar - ekki endalausar frestanir. Höfundur er Grindvíkingur, fyrrum bæjarfulltrúi og eigandi Discover Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Eldgos á Reykjanesskaga Mest lesið Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Sjá meira
Það er erfitt að lýsa því hvernig það er að lifa í óvissu mánuðum og árum saman. Að „eiga“ heimili sem þú mátt ekki búa í. Heimili sem þú hafðir ekki val um að flytja úr. Að sjá samfélagið sitt standa tómt og vita á sama tíma að staðan gæti verið allt önnur. Nú hefur Þórkatla ákveðið að framlengja gistiheimild í húsunum sem ríkið keypti út október. Enn ein frestunin. Enn nokkrir mánuðir þar sem engin raunveruleg ákvörðun er tekin. Ég skil vel að stjórnvöld þurfi að fara varlega. Öryggi verður alltaf að vera í fyrirrúmi. En á einhverjum tímapunkti verðum við líka að spyrja: Hverju er verið að bíða eftir? Ef það er verið að bíða eftir goslokum gæti sú bið tekið nokkur ár. Ef það er nýtt áhættumat þá þarf sú vinna að komast í fluggírinn. Ég hef lagt til að þeir sem vilja og treysta sér til að búa aftur í Grindavík fái að gera það með afnotarétti. Fái að skrá lögheimili sitt í Grindavík - í húsum Þórkötlu. Við greiðum áfram hita og rafmagn en fasteignagjöld til viðbótar og tökum þátt í að byggja samfélagið upp á ný. Það myndi skapa tekjur fyrir Grindavíkurbæ, líf í bæinn og von fyrir okkur sem þráum svo heitt að búa aftur í Grindavík. Í staðinn er óvissan framlengd. Aftur. Nú þegar eru tugir íbúða í Grindavík í útleigu utan eigna Þórkötlu og þar býr fólk. Er áhættan önnur fyrir það fólk en okkur sem viljum snúa aftur í okkar fyrrum eignir? Ef svarið er nei, þá er eðlilegt að spyrja hvers vegna Þórkatla leyfir ekki fasta búsetu í sínum eignum? Við getum ekki byggt samfélag á tímabundnum undanþágum og endalausum frestunum. Grindavík reis ekki á sínum tíma vegna þess að fólk beið eftir fullkomnum aðstæðum. Hún reis vegna þess að þar bjó fólk sem skapaði samfélag, skapaði verðmæti og fann rótum sínum frjóan og góðan jarðveg. Samfélagið í Grindavík verður sannarlega ekki endurbyggt með tómum húsum. Það verður endurbyggt þegar fólkið fær að koma heim. Það er einlæg von mín að nýtt áhættumat líti dagsins ljós sem allra fyrst svo hægt verði að taka raunverulegar ákvarðanir. Vonandi hverfur þessi frestunarárátta í sólmyrkvann. Grindvíkingar eiga skilið að ákvarðanir séu teknar til lengri tíma og framtíðar - ekki endalausar frestanir. Höfundur er Grindvíkingur, fyrrum bæjarfulltrúi og eigandi Discover Grindavík.
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar