Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar 29. júlí 2026 09:03 Sonur minn er 16 ára og tók þátt á knattspyrnumótinu Rey Cup um síðustu helgi. Hann er litblindur. Hann fæddist litblindur þar sem hann erfði gallað litsjónargen frá mér, móður sinni. Litblinda getur valdið einstaklingi miklum vandræðum í fótbolta þar sem hraðinn er mikill. Sonur minn sér lítinn sem engan mun á pastellitum og mörgum dökkum litum, eins og svörtum, rauðum, grænum, brúnum, bláum, fjólubláum og vínrauðum. Hann sér hins vegar hvítan og gulan vel og því geta hvít eða gul vesti verið einfalt hjálpartæki sem gera honum kleift að greina á milli liðsfélaga og mótherja í hraða leiksins, þegar bæði lið klæðast þessum litum. Myndin sýnir dæmi um hvernig aðstæður á fótboltavelli geta birst litblindum einstaklingi.UEFA Þrátt fyrir þessa einföldu lausn hefur sonur minn lengi verið tregur til að segja frá litblindunni og minna á vestin þegar hann sér lítinn sem engan mun á búningunum. Þeir geta þó virst mjög ólíkir þeim sem eru með eðlilega litsjón. Ég hef oft hvatt hann til að láta þjálfara og dómara vita svo hægt sé að nota vesti þegar þess þarf. Ég hef farið á leiki þar sem hann hefur ítrekað sent boltann á mótherjana því hann gat ekki greint á milli búninganna. Eftir einn slíkan leik ræddum við málið við þjálfarann sem hefur sýnt þessu mikinn skilning og verið duglegur að tryggja að vesti séu notuð þegar þess þarf. UEFA Á Rey Cup skildi ég hins vegar hvers vegna sonur minn hefur síður viljað minna á litblinduna og notkun vesta. Ég varð vitni að skilningsleysi, hneykslun og athugasemdum frá sumum áhorfendum þegar vesti voru notuð. Sumir veltu því jafnvel fyrir sér hvort þetta væri uppspuni eða leið til að skapa forskot í leiknum. Í fjórum af sex leikjum mótsins þurfti að nota vesti þar sem sonur minn sá ekki mun á búningunum. Í þremur þeirra klæddist hans eigið lið vestunum. Vestin eru hjálpartæki sem gera litblindum kleift að sjá það sama og aðrir. Talið er að einn af hverjum tólf körlum sé litblindur. Því er tölfræðilega líklegt að í hverju karlaliði sé að minnsta kosti einn litblindur leikmaður. KSÍ hóf mikilvægt verkefni árið 2020 til að vekja athygli á litblindu í fótbolta. Markmið verkefnisins var að öll knattspyrnuhreyfingin og þeir sem að henni koma yrðu meðvitaðir um litblindu og þær áskoranir sem litblindir leikmenn geta staðið frammi fyrir. Reynsla mín af Rey Cup bendir þó til þess að enn sé þörf á frekari vitundarvakningu um litblindu í fótbolta. Ég vildi því vekja athygli á sýn sonar míns og hvetja til þess að við mætum litblindum leikmönnum af skilningi, umburðarlyndi og virðingu. Höfundur er fótboltamamma. Myndirnar eru úr leiðbeiningabæklingi UEFA, Colour Blindness in Football, sem hefur það markmið að auka vitund um litblindu og bæta upplifun litblindra leikmanna, þjálfara, dómara og áhorfenda. Bæklinginn má nálgast hér: https://editorial.uefa.com/resources/0250-0f842ef99f76-09e0413036be-1000/colour_blindness_in_football_fa_uefa_guidance_booklet.pdf Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi ReyCup Mest lesið Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Sonur minn er 16 ára og tók þátt á knattspyrnumótinu Rey Cup um síðustu helgi. Hann er litblindur. Hann fæddist litblindur þar sem hann erfði gallað litsjónargen frá mér, móður sinni. Litblinda getur valdið einstaklingi miklum vandræðum í fótbolta þar sem hraðinn er mikill. Sonur minn sér lítinn sem engan mun á pastellitum og mörgum dökkum litum, eins og svörtum, rauðum, grænum, brúnum, bláum, fjólubláum og vínrauðum. Hann sér hins vegar hvítan og gulan vel og því geta hvít eða gul vesti verið einfalt hjálpartæki sem gera honum kleift að greina á milli liðsfélaga og mótherja í hraða leiksins, þegar bæði lið klæðast þessum litum. Myndin sýnir dæmi um hvernig aðstæður á fótboltavelli geta birst litblindum einstaklingi.UEFA Þrátt fyrir þessa einföldu lausn hefur sonur minn lengi verið tregur til að segja frá litblindunni og minna á vestin þegar hann sér lítinn sem engan mun á búningunum. Þeir geta þó virst mjög ólíkir þeim sem eru með eðlilega litsjón. Ég hef oft hvatt hann til að láta þjálfara og dómara vita svo hægt sé að nota vesti þegar þess þarf. Ég hef farið á leiki þar sem hann hefur ítrekað sent boltann á mótherjana því hann gat ekki greint á milli búninganna. Eftir einn slíkan leik ræddum við málið við þjálfarann sem hefur sýnt þessu mikinn skilning og verið duglegur að tryggja að vesti séu notuð þegar þess þarf. UEFA Á Rey Cup skildi ég hins vegar hvers vegna sonur minn hefur síður viljað minna á litblinduna og notkun vesta. Ég varð vitni að skilningsleysi, hneykslun og athugasemdum frá sumum áhorfendum þegar vesti voru notuð. Sumir veltu því jafnvel fyrir sér hvort þetta væri uppspuni eða leið til að skapa forskot í leiknum. Í fjórum af sex leikjum mótsins þurfti að nota vesti þar sem sonur minn sá ekki mun á búningunum. Í þremur þeirra klæddist hans eigið lið vestunum. Vestin eru hjálpartæki sem gera litblindum kleift að sjá það sama og aðrir. Talið er að einn af hverjum tólf körlum sé litblindur. Því er tölfræðilega líklegt að í hverju karlaliði sé að minnsta kosti einn litblindur leikmaður. KSÍ hóf mikilvægt verkefni árið 2020 til að vekja athygli á litblindu í fótbolta. Markmið verkefnisins var að öll knattspyrnuhreyfingin og þeir sem að henni koma yrðu meðvitaðir um litblindu og þær áskoranir sem litblindir leikmenn geta staðið frammi fyrir. Reynsla mín af Rey Cup bendir þó til þess að enn sé þörf á frekari vitundarvakningu um litblindu í fótbolta. Ég vildi því vekja athygli á sýn sonar míns og hvetja til þess að við mætum litblindum leikmönnum af skilningi, umburðarlyndi og virðingu. Höfundur er fótboltamamma. Myndirnar eru úr leiðbeiningabæklingi UEFA, Colour Blindness in Football, sem hefur það markmið að auka vitund um litblindu og bæta upplifun litblindra leikmanna, þjálfara, dómara og áhorfenda. Bæklinginn má nálgast hér: https://editorial.uefa.com/resources/0250-0f842ef99f76-09e0413036be-1000/colour_blindness_in_football_fa_uefa_guidance_booklet.pdf
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun