Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar 28. júlí 2026 09:03 Fyrir nokkrum dögum varð stærsti íbúðabruni í nútímasögu Noregs þegar eldur breiddist hratt um íbúðahverfi í Krokstadelva við Drammen. Á örfáum klukkustundum misstu hundruð manns heimili sín og yfir fjögur hundruð íbúar voru fluttir á brott. Eldurinn barst síðan í gróður og slökkvilið, almannavarnir og fjölmargar aðrar viðbragðseiningar í Noregi unnu dögum saman við því að ná tökum á aðstæðum. Þetta gerðist ekki í Suður Evrópu. Þetta gerðist í Noregi. Munum við eftir þvi þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi? Samhliða þessu hafa gróðureldar geisað víða um Evrópu. Á hverju sumri sjáum við myndir af fólki yfirgefa heimili sín, vegum lokað og heil samfélög lömuð á örfáum klukkustundum. Það sem áður þótti óvenjulegt virðist vera að verða nýr veruleiki. Þegar rætt er um gróðurelda snýst umræðan oft um loftslagsbreytingar. Það er mikilvægt. En það má ekki gleyma því að þetta eru líka stór öryggismál. Þegar eldur leggur heilt hverfi í rúst reynir ekki aðeins á slökkviliðið. Atburðurinn í Drammen sýnir hversu hratt samfélag getur farið úr eðlilegu ástandi yfir í neyðarástand. Það sem hófst sem eldur í einu húsi varð á skömmum tíma að einni stærstu björgunaraðgerð sem Norðmenn hafa staðið frammi fyrir um árabil. Á Íslandi höfum við hingað til talið gróðurelda vera vandamál annarra landa. En síðustu ár höfum við séð stærri sinu og gróðurelda en áður og loftslagið heldur áfram að breytast, líkt og þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi. Það þýðir ekki að við munum upplifa sömu atburði og við Miðjarðarhafið, eða í Noregi en það þýðir að við þurfum að endurmeta hvernig við metum áhættu og hvernig við undirbúum samfélagið. Við eigum ekki að bíða eftir því að stór atburður verði hér til að hefja umræðuna eða bæta viðbragðið. Samfélagsöryggi snýst ekki um að spá fyrir um framtíðina heldur að vera undirbúin og tilbúin þegar óvæntir atburðir verða. Reynslan sýnir að það sem einu sinni þótti óhugsandi getur orðið að veruleika á örfáum klukkustundum. Kannski er það mikilvægasti lærdómurinn frá Drammen. Höfundur er öryggisstjóri og sérfræðingur í öryggisstjórnun Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gróðureldar Mest lesið Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Sjá meira
Fyrir nokkrum dögum varð stærsti íbúðabruni í nútímasögu Noregs þegar eldur breiddist hratt um íbúðahverfi í Krokstadelva við Drammen. Á örfáum klukkustundum misstu hundruð manns heimili sín og yfir fjögur hundruð íbúar voru fluttir á brott. Eldurinn barst síðan í gróður og slökkvilið, almannavarnir og fjölmargar aðrar viðbragðseiningar í Noregi unnu dögum saman við því að ná tökum á aðstæðum. Þetta gerðist ekki í Suður Evrópu. Þetta gerðist í Noregi. Munum við eftir þvi þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi? Samhliða þessu hafa gróðureldar geisað víða um Evrópu. Á hverju sumri sjáum við myndir af fólki yfirgefa heimili sín, vegum lokað og heil samfélög lömuð á örfáum klukkustundum. Það sem áður þótti óvenjulegt virðist vera að verða nýr veruleiki. Þegar rætt er um gróðurelda snýst umræðan oft um loftslagsbreytingar. Það er mikilvægt. En það má ekki gleyma því að þetta eru líka stór öryggismál. Þegar eldur leggur heilt hverfi í rúst reynir ekki aðeins á slökkviliðið. Atburðurinn í Drammen sýnir hversu hratt samfélag getur farið úr eðlilegu ástandi yfir í neyðarástand. Það sem hófst sem eldur í einu húsi varð á skömmum tíma að einni stærstu björgunaraðgerð sem Norðmenn hafa staðið frammi fyrir um árabil. Á Íslandi höfum við hingað til talið gróðurelda vera vandamál annarra landa. En síðustu ár höfum við séð stærri sinu og gróðurelda en áður og loftslagið heldur áfram að breytast, líkt og þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi. Það þýðir ekki að við munum upplifa sömu atburði og við Miðjarðarhafið, eða í Noregi en það þýðir að við þurfum að endurmeta hvernig við metum áhættu og hvernig við undirbúum samfélagið. Við eigum ekki að bíða eftir því að stór atburður verði hér til að hefja umræðuna eða bæta viðbragðið. Samfélagsöryggi snýst ekki um að spá fyrir um framtíðina heldur að vera undirbúin og tilbúin þegar óvæntir atburðir verða. Reynslan sýnir að það sem einu sinni þótti óhugsandi getur orðið að veruleika á örfáum klukkustundum. Kannski er það mikilvægasti lærdómurinn frá Drammen. Höfundur er öryggisstjóri og sérfræðingur í öryggisstjórnun
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar