Þyngja þurfi dóma þeirra sem láta sér ekki segjast

Vísir greindi frá því í gær að ungur maður sem var úrskurðaður í gæsluvarðhald á dögunum, væri grunaður um að hafa framið sautján brot á síðastliðnu ári, meðal annars ofbeldi gegn móður sinni.

Samkvæmt geðmati hefur maðurinn ekki sýnt neina iðrun vegna brota sinna og þá virðist möguleg fangelsisvist ekki hafa fælingarmátt. Í áhættumati lögreglu segir umtalsverðar líkur á að hann beiti lífshættulegu ofbeldi og að fórnarlömb hans væru nokkuð handahófskennd.

Taka þurfi hættulega menn úr umferð

Ungir síbrotamenn rata reglulega í fréttir og fréttastofa bar þá spurningu upp við Margréti Valdimarsdóttur afbrotafræðing hvernig yfirvöld ættu að taka á þeim.

„Þrátt fyrir að fangelsisvist sé ekki skynsamlegasta valið fyrir unga gerendur almennt, þá fyrir ákveðinn hóp þarf að huga að því að það þarf að vernda almenning, að það þarf að taka suma úr umferð tímabundið af því að þeir eru hættulegir öðrum borgurum. Og þá skiptir mjög miklu máli að nýta tímann á meðan viðkomandi er að afplána dóm, til þess að reyna að hafa áhrif á hegðun, breyta hegðun, einhvers konar endurhæfing, sem getur virkað á mjög marga.“

Huga þurfi að því að vernda samfélagið

Að sögn Margrétar dugar í sumum tilvikum að veita mönnum áfengis- og fíkniefnameðferð. Í öðrum tilvikum þurfi mikla sálfræðimeðferð og þá sé oft nauðsynlegt að hafa fjölskyldur með í vinnunni. 

En hvað með þau tilvik þar sem meðferð dugir ekki til og menn halda áfram að brjóta af sér?

„Þrátt fyrir að ég tali almennt ekki fyrir þungum refsingum, þegar að við erum að tala um síbrot, þegar við erum að tala um fólk sem er trekk í trekk að beita samborgara sína ofbeldi, þá þurfa refsingarnar að þyngjast. Það þarf að taka tillit til þess að viðkomandi er að brjóta af sér aftur og aftur og þá skiptir bara máli að huga að því að vernda samfélagið.“