Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar 30. júní 2026 11:02 Í síðustu viku ákváðu íslensk stjórnvöld að verja 630 milljónum á þessu ári til markaðssetningar áfangastaðarins Íslands og skrifaði Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra undir samning þess efnis. Ákvörðunin er í samræmi við bæði nýsamþykkta atvinnustefnu Íslands og áður samþykkta langtímastefnu fyrir íslenska ferðaþjónustu, þar sem skilvirk og viðvarandi markaðssetning áfangastaðarins er skilgreind sem lykilaðgerð til að styðja við sjálfbæra þróun greinarinnar. Ákvörðunin markar vatnaskil fyrir íslenska ferðaþjónustu. Í fyrsta sinn er verið að samþykkja að fjármagna markaðsstarf í samræmi við langtímastefnumótun greinarinnar, fremur en að fjármagna markaðsaðgerðir sem skammtímaviðbragð við ytri áföllum. Þetta stuðlar að betri nýtingu fjármuna og skilvirkari aðgerðum til skemmri og lengri tíma. Markaðssetning er öflugt stjórntæki sem getur stutt við þróun og uppbyggingu ferðaþjónustu í samræmi við langtímaáætlanir. Við viljum minnka árstíðasveiflu og stuðla að því að ferðamenn ferðist um allt Ísland. Markaðssetning er eitt öflugasta verkfærið sem stjórnvöld hafa til að hafa áhrif á þá þróun. Áhrif markaðssetningar felast bæði í skilaboðum og tímasetningum. Með því að leggja áherslu á framboð vetrarferðaþjónustu í markaðsefni, s.s. menningu, mat og norðurljós, má skapa breiðari ímynd áfangastaðarins. Með því að leggja áherslu á minna þekkta viðkomustaði frekar en vinsælustu náttúruperlurnar má auka vitund um áfangastaðinn. Með því að tímasetja markaðsstarf til þess að sækja á réttan markhóp á réttum tíma og á réttum vettvangi er hægt að hafa áhrif á bæði ferðatíma og hegðun ferðamanna. En slík markaðssetning er kostnaðarsöm, og einstök fyrirtæki geta eðli máls samkvæmt ekki borið hana ein. Þess vegna hafa flest samkeppnislönd Íslands kosið þessa leið. Íslensk ferðaþjónustufyrirtæki verja miklum fjármunum í markaðsstarf og leggja þannig sitt af mörkum til að kynna Ísland. Uppbygging vörumerkisins Ísland, ímyndar landsins og almennrar eftirspurnar er hins vegar dæmi um almannagæði þar sem greinin öll nýtur ávinningsins þegar ímynd landsins styrkist. Vörumerkjastjórnun áfangastaðarins þarf að byggja á hagsmunum greinarinnar og samfélagsins í heild og því er nauðsynlegt að hið opinbera leiði það starf í nánu samstarfi við atvinnulífið. Markaðsstarf Íslandsstofu fyrir áfangastaðinn Ísland hefur það hlutverk að styrkja ímynd og auka eftirspurn eftir áfangastaðnum. Þar með skapast tækifæri fyrir íslensk ferðaþjónustufyrirtæki til að fylgja fast á eftir með sínu sölustarfi til að breyta eftirspurn í bókanir og auka verðmætasköpun. Þannig gerir sameiginleg markaðssetning fyrirtækjunum kleift að ná lengra. Það er góð reynsla af þessu samstarfsmódeli og mikil samstaða um það innan greinarinnar. Ákvörðun stjórnvalda um að fjárfesta í skilvirkri og viðvarandi markaðssetningu fyrir áfangastaðinn er því fyrst og fremst fjárfesting í verðmætasköpun íslenskrar ferðaþjónustu og langtímauppbyggingu greinarinnar. Höfundur er framkvæmdastjóri Íslandsstofu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Óvissa og ágreiningur SÁÁ bitnar á notendum þjónustunnar Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Sjá meira
Í síðustu viku ákváðu íslensk stjórnvöld að verja 630 milljónum á þessu ári til markaðssetningar áfangastaðarins Íslands og skrifaði Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra undir samning þess efnis. Ákvörðunin er í samræmi við bæði nýsamþykkta atvinnustefnu Íslands og áður samþykkta langtímastefnu fyrir íslenska ferðaþjónustu, þar sem skilvirk og viðvarandi markaðssetning áfangastaðarins er skilgreind sem lykilaðgerð til að styðja við sjálfbæra þróun greinarinnar. Ákvörðunin markar vatnaskil fyrir íslenska ferðaþjónustu. Í fyrsta sinn er verið að samþykkja að fjármagna markaðsstarf í samræmi við langtímastefnumótun greinarinnar, fremur en að fjármagna markaðsaðgerðir sem skammtímaviðbragð við ytri áföllum. Þetta stuðlar að betri nýtingu fjármuna og skilvirkari aðgerðum til skemmri og lengri tíma. Markaðssetning er öflugt stjórntæki sem getur stutt við þróun og uppbyggingu ferðaþjónustu í samræmi við langtímaáætlanir. Við viljum minnka árstíðasveiflu og stuðla að því að ferðamenn ferðist um allt Ísland. Markaðssetning er eitt öflugasta verkfærið sem stjórnvöld hafa til að hafa áhrif á þá þróun. Áhrif markaðssetningar felast bæði í skilaboðum og tímasetningum. Með því að leggja áherslu á framboð vetrarferðaþjónustu í markaðsefni, s.s. menningu, mat og norðurljós, má skapa breiðari ímynd áfangastaðarins. Með því að leggja áherslu á minna þekkta viðkomustaði frekar en vinsælustu náttúruperlurnar má auka vitund um áfangastaðinn. Með því að tímasetja markaðsstarf til þess að sækja á réttan markhóp á réttum tíma og á réttum vettvangi er hægt að hafa áhrif á bæði ferðatíma og hegðun ferðamanna. En slík markaðssetning er kostnaðarsöm, og einstök fyrirtæki geta eðli máls samkvæmt ekki borið hana ein. Þess vegna hafa flest samkeppnislönd Íslands kosið þessa leið. Íslensk ferðaþjónustufyrirtæki verja miklum fjármunum í markaðsstarf og leggja þannig sitt af mörkum til að kynna Ísland. Uppbygging vörumerkisins Ísland, ímyndar landsins og almennrar eftirspurnar er hins vegar dæmi um almannagæði þar sem greinin öll nýtur ávinningsins þegar ímynd landsins styrkist. Vörumerkjastjórnun áfangastaðarins þarf að byggja á hagsmunum greinarinnar og samfélagsins í heild og því er nauðsynlegt að hið opinbera leiði það starf í nánu samstarfi við atvinnulífið. Markaðsstarf Íslandsstofu fyrir áfangastaðinn Ísland hefur það hlutverk að styrkja ímynd og auka eftirspurn eftir áfangastaðnum. Þar með skapast tækifæri fyrir íslensk ferðaþjónustufyrirtæki til að fylgja fast á eftir með sínu sölustarfi til að breyta eftirspurn í bókanir og auka verðmætasköpun. Þannig gerir sameiginleg markaðssetning fyrirtækjunum kleift að ná lengra. Það er góð reynsla af þessu samstarfsmódeli og mikil samstaða um það innan greinarinnar. Ákvörðun stjórnvalda um að fjárfesta í skilvirkri og viðvarandi markaðssetningu fyrir áfangastaðinn er því fyrst og fremst fjárfesting í verðmætasköpun íslenskrar ferðaþjónustu og langtímauppbyggingu greinarinnar. Höfundur er framkvæmdastjóri Íslandsstofu.
Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar