Tala og tala en gera ekki neitt Tómas Þór Þórðarson skrifar 5. júní 2026 08:47 Viðskiptaráð gyrti hressilega niður um ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur í gær þegar það birti úttekt sína um hið popúlíska útspil að fá þjóðina að borðinu þegar kom að því að hagræða hjá ríkinu. Ríkisstjórnin leitaði til þjóðarinnar með hagræðingartillögur og hún svaraði með 10.000 slíkum. Flestum þeim stóru var hent í ruslið enda var þetta bara gert til ásýndar. Á endanum voru 57 tillögur nýttar sem áttu að skila sparnaði upp á 71 milljarð króna. Aðeins sex af þessum 57 tillögum hafa komið til framkvæmdar, 19 eru í vinnslu og ekki er byrjað á 26 þeirra. Það eru nú öll verk þessarar meintu verkstjórnar sem Íslendingar eru farnir að sjá að ræður ekkert við verkefnið. Ég hef lengi bent á þessa endalausu markaðsherferð sem þessi ríkisstjórn er. Öll fallegu grafík spjöldin með „Ræsum vélarnar“, „Lækkum dæluna“ og ég veit ekki hvað. Markaðsstofa Samfylkingarinnar er margfalt öflugri en ríkisstjórnin sjálf að koma nokkrum sköpuðum hlut í verk. Það, að þetta fyrsta útspil ríkisstjórnarinnar að höfða til þjóðarinnar og leyfa henni að vera hluti af meintri hagræðingu hjá ríkinu var bara byrjunin á því að segja eitt – og gera svo ekki neitt. Hér eru nokkur önnur dæmi: Hún ætlaði að koma ríkisfjármálum í lag en verðbólga, vextir og atvinnuleysi hækkar og hækkar. Hún ætlaði ekki að hækka skatta á fólk og fyrirtæki en braut ekki bara það loforð heldur er farin að skálda upp nýja skattstofna eins og hleðslugöt. Hún ætlaði að skila hallalausum fjárlögum en nú er forsendum fjárlaga alvarlega ógnað og stefnir jafnvel í fyrirséðan halla. Hún ætlaði ekki að kljúfa þjóðina með Evrópusambands umsókn en hefur gefist upp á að laga efnahagsmálin sjálf hér heima þannig þá er einfaldast að sameinast um að láta Evruna bjarga þessu. Og svo má áfram telja. Þetta er nú öll verkstjórnin sem talar og talar en gerir ekkert - nema hækka skatta. Höfundur er aðstoðarmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins og varaþingmaður Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tómas Þór Þórðarson Mest lesið Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Kynþáttahyggja, einangrunarhyggja og Evrópusambandsaðild Haraldur Ólafsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Sjá meira
Viðskiptaráð gyrti hressilega niður um ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur í gær þegar það birti úttekt sína um hið popúlíska útspil að fá þjóðina að borðinu þegar kom að því að hagræða hjá ríkinu. Ríkisstjórnin leitaði til þjóðarinnar með hagræðingartillögur og hún svaraði með 10.000 slíkum. Flestum þeim stóru var hent í ruslið enda var þetta bara gert til ásýndar. Á endanum voru 57 tillögur nýttar sem áttu að skila sparnaði upp á 71 milljarð króna. Aðeins sex af þessum 57 tillögum hafa komið til framkvæmdar, 19 eru í vinnslu og ekki er byrjað á 26 þeirra. Það eru nú öll verk þessarar meintu verkstjórnar sem Íslendingar eru farnir að sjá að ræður ekkert við verkefnið. Ég hef lengi bent á þessa endalausu markaðsherferð sem þessi ríkisstjórn er. Öll fallegu grafík spjöldin með „Ræsum vélarnar“, „Lækkum dæluna“ og ég veit ekki hvað. Markaðsstofa Samfylkingarinnar er margfalt öflugri en ríkisstjórnin sjálf að koma nokkrum sköpuðum hlut í verk. Það, að þetta fyrsta útspil ríkisstjórnarinnar að höfða til þjóðarinnar og leyfa henni að vera hluti af meintri hagræðingu hjá ríkinu var bara byrjunin á því að segja eitt – og gera svo ekki neitt. Hér eru nokkur önnur dæmi: Hún ætlaði að koma ríkisfjármálum í lag en verðbólga, vextir og atvinnuleysi hækkar og hækkar. Hún ætlaði ekki að hækka skatta á fólk og fyrirtæki en braut ekki bara það loforð heldur er farin að skálda upp nýja skattstofna eins og hleðslugöt. Hún ætlaði að skila hallalausum fjárlögum en nú er forsendum fjárlaga alvarlega ógnað og stefnir jafnvel í fyrirséðan halla. Hún ætlaði ekki að kljúfa þjóðina með Evrópusambands umsókn en hefur gefist upp á að laga efnahagsmálin sjálf hér heima þannig þá er einfaldast að sameinast um að láta Evruna bjarga þessu. Og svo má áfram telja. Þetta er nú öll verkstjórnin sem talar og talar en gerir ekkert - nema hækka skatta. Höfundur er aðstoðarmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins og varaþingmaður