Enginn á að standa einn Joanna (Asia) Mrowiec skrifar 14. maí 2026 17:20 Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar