Þessi for­tíð lofar ekki góðu

Samfylkingin býður Reykvíkingum átta nýja leikskóla ef hún fær að vera áfram við völdin. Þetta er sami flokkur og hefur verið í fimm ár að endurbyggja leikskólann Brákarborg – og kostnaðurinn kominn í 3,4 milljarða.

Hvers vegna ættu borgarbúar að treysta framboði sem getur ekki gert betur og hefur samt setið við stjórnvölinn í tæpa tvo áratugi?

Traust fæst ekki með loforðum eða slagorðum. Traust verður til með verkum, efndum og ábyrgð. Þegar litið er yfir „afrekalistann“ blasir við mynstur sem ætti að vekja alvarlegar spurningar um Samfylkinguna hjá öllum íbúum Reykjavíkur.

Braggamálið varð táknmynd stjórnleysis og veikrar fjármálastjórnunar. Milljarðamistök hjá Sorpu. Mygla í skólum vegna viðhaldsleysis. Leikskólabiðlistar sem bara lengjast. Síhækkandi gjaldskrár. Lóðabrask sem keyrir upp húsnæðisverð. Vaxandi skuldir. Forljót þétting byggðar. Þunglamaleg stjórnsýsla. Borgarlína upp á hundruð milljarða með óljósri fjármögnun. Græna gímaldið, og margt, margt fleira.

Þetta er mynstur og ekki fallegt.

En ábyrgðin liggur ekki bara hjá Samfylkingunni.

Hún liggur hjá öllum þeim flokkum sem hafa árum saman haldið þessari vinstri stjórn við völd, varið hana, samþykkt fjárhagsáætlanir, framúrkeyrslurnar, gjaldskrárnar, forgangsröðunina, skuldasöfnunina og í sumum tilvikum leynt upplýsingum eins og nú hefur komið fram í tengslum við Græna Gímaldið.

Viðreisn getur ekki þvegið hendur sínar núna.

Eftir átta ár í meirihluta með Samfylkingunni kemur flokkurinn nú fram í kosningabaráttu og talar eins og hann hafi verið í stjórnarandstöðu allan tímann. Nú á allt í einu að „snúa hlutunum við“, „hugsa reksturinn upp á nýtt“ og „setja íbúana í fyrsta sæti“.

Hvar var þessi sýn síðustu árin, þegar Viðreisn stýrði fundum borgarráðs og borgarstjórnar?

Ef hlutirnir voru ekki í lagi, hvers vegna var þá haldið áfram að samþykkja sömu fjárahgsáætlunin, sömu framkvæmdirnar, sömu skipulagsmistökin, sömu gjaldskrárnar og sömu forgangsröðunina? Heldur Viðreisn virkilega að með því að snúa á hvolf mynd af efsta manni á listanum þá bara leki ábyrgðin niður?

Framsókn ber líka sína ábyrgð.

Þegar tækifæri gafst til breytinga valdi Framsókn að framlengja líf meirihluta sem sífellt fleiri borgarbúar höfðu misst trú á. Með þeirri ákvörðun varð flokkurinn hluti af ábyrgðinni, ekki lausnin.

Vinstri græn bera ábyrgð. Píratar bera ábyrgð og Flokkur fólksins ber ábyrgð.

Allir þessir flokkar hafa á mismunandi tímum tryggt Samfylkingunni meirihluta, pólitískt skjól og áframhaldandi völd. Nú sjáum við ný nöfn, ný slagorð og ný merki. Nú heitir það jafnvel Vinstrið.

En borgarbúar ættu að muna eitt:

Nýtt nafn breytir ekki gömlum ákvörðunum.

Nýtt slagorð breytir ekki gömlu ráðleysi.

Ný loforð breiða ekki yfir gamla fúskið.

Ný framboð með sama forystufólki eru oftast bara nýjar umbúðir utan um sömu pólitíkina.

Kjósendur eiga ekki bara að hlusta á það sem þessir flokkar lofa núna, rétt fyrir kosningar.

Þeir eiga að horfa á það sem þeir gerðu þegar þeir höfðu völdin.

Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi.