Á tali í Garðabæ Hreiðar Jónsson skrifar 12. maí 2026 10:50 Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar