Heilabilun og samþætting þjónustu Anna Sigga Jökuls Ragnheiðardóttir skrifar 12. maí 2026 09:33 Tíðni heilabilunar er talin vera um 2% hjá 65 ára fólki og tvöfaldast á hverjum fimm árum eftir það, fram undir nírætt þegar um þriðjungur er talin vera með heilabilun af einhverjum toga. Lífslíkur fram á efri ár hafa farið vaxandi um nokkurt skeið og er fjöldi fólks með heilabilunarsjúkdóma því ört vaxandi. Eins og staðan er í dag má gera ráð fyrir að þegar fólk greinist með heilabilun hafi hún verið byrjuð nokkru fyrr. Meðal áhættuþátta í heilabilun er vanvirkni og félagsleg einangrun. Rannsóknir benda til að líkamleg og hugræn virkni hafi áhrif á bæði hugræna- og líkamlega getu fólks með byrjandi heilabilunarsjúkdóma og auki lífsgæði þeirra til muna. Einnig benda rannsóknir til að sérhæfð dagþjálfun fyrir fólk með heilabilun á miðlungs alvarlegu stigi auki lífsgæði þeirra, dragi úr álagi á aðstandendur og stuðli að bættum samskiptum innan fjölskyldu þeirra. Sérhæfð þjálfun bæði fyrir þá sem greinast snemma á ævinni en einnig þá sem eldri eru, er því gríðarlega mikilvæg. Bæði þarf að grípa fólk þegar það greinist, veita fræðslu og stuðning til þeirra og fjölskyldunnar og hefja viðeigandi inngrip þegar við á. Meta þarf þjónustuþörf með gagnreyndum aðferðum, meta þörf fyrir endurhæfingu og þjálfun og setja slíkt af stað eins fljótt og hægt er. Það eykur líkur á að einstaklingurinn haldi sínu sjálfstæði sem lengst og lífsgæði séu sem mest. Til að hámarka gæði þjónustu þarf hún að fara fram þar sem hennar er þörf, þegar hennar er þörf, vera sveigjanleg, endurmetin reglulega og aðlöguð að heilsu og breytilegum þörfum. Huga þarf að því sérstaklega að umönnun og álag lendi ekki fyrst og fremst á aðstandendum og að aðstandendur fái nauðsynlegan stuðning og ráðgjöf. Heilabilunarráðgjöf, sérhæfð dagþjálfun, hvíldarinnlagnir með auknum sveigjanleika og nýting velferðartækni heim getur skipt sköpum fyrir lífsgæði sjúklinga með heilabilun og aðstandenda þeirra. Samþætting í þjónustu byggist á samvinnu og samhæfingu milli ábyrgðaraðila (ríkis og sveitarfélaga), fagfólks, hagsmunasamtaka og þjónustuþega. Samþætting á að tryggja samfellda þjónustu í samræmi við breytilegar þarfir einstaklinga, óháð því hvar þjónustan fer fram eða hver framkvæmir hana. Þannig á að koma í veg fyrir rof í þjónustu og tryggja að þjónusta sé hæfileg á hverjum tímapunkti. Unnið er nú þegar að samþættingu í þjónustu við aldraða í nokkrum sveitarfélögum undir slagorðinu ,,Gott að eldest”. Að mínu mati er ekki eftir neinu að bíða hvað það verkefni varðar á Akureyri og mikilvægt að hefja þátttöku í því sem fyrst. Enda gerir verkefnið ráð fyrir að unnið sé í skrefum að því að full samþætta þjónustuna. Í sama anda ætti að vinna að samþættingu þjónustu við fólk með heilabilun og skylda sjúkdóma. Þannig stuðlum við sem samfélag að auknu öryggi og lífsgæðum og að fólk með heilabilun geti búið lengur heima ef það vill og getur, án þess að það lendi aðallega á þeirra nánustu. Það er alveg ljóst að fólk sem greinist með heilabilun og þeirra aðstandendur þurfa strax eftir greiningu að fá sérhæfða ráðgjöf. Einnig er gríðarlega mikilvægt að fólk fái ráðgjöf og leiðbeiningar til að viðhalda virkni og hugrænni getu í framhaldinu. Þegar sjúkdómurinn ágerist þarf fólk svo að komast í sérhæfða dagþjálfun fyrir fólk með heilabilun og tengda sjúkdóma. Hvíldarinnlagnir þurfa að bjóðast og það þyrfti að vera hægt að stunda dagþjálfun samhliða slíkum innlögnum, ef þörf er á. Þetta þarf svo að samþætta þeirri þjónustu sem þarf heim, hvort sem hún er tímabundin eða til lengri tíma. Samvinna sveitarfélaga og ríkis er grundvallaratriði hvað ofangreinda þjónustu varðar. Á landsbyggðinni er sérlega mikilvægt að fólk í sveitastjórnum sé í forustu fyrir samvinnu, og þrýsti á um samstarf við ríkisvaldið um samþættingu þjónustu við fólk með heilabilun og skylda sjúkdóma, sama á hvaða aldri þeir eru. Við í Samfylkingunni lítum þannig á að samþætta þurfi faglega þjónustu bæði við aldraða almennt, aldraða með heilabilunarsjúkdóma en einnig fyrir vaxandi hóp yngra fólks sem greinist með heilabilun og skylda sjúkdóma. Við leggjum áherslu á sérhæfða ráðgjöf fyrir fólk með heilabilunarsjúkdóma og aðstandendur þeirra og að unnið verði markvisst að sérhæfðri þjálfun eins fljótt og auðið er. Höfundur er sálfræðingur í geðheilsuteymi fullorðinna og starfar fyrir Alzheimersamtökin. Hún skipar 15. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Akureyri Mest lesið Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Sjá meira
Tíðni heilabilunar er talin vera um 2% hjá 65 ára fólki og tvöfaldast á hverjum fimm árum eftir það, fram undir nírætt þegar um þriðjungur er talin vera með heilabilun af einhverjum toga. Lífslíkur fram á efri ár hafa farið vaxandi um nokkurt skeið og er fjöldi fólks með heilabilunarsjúkdóma því ört vaxandi. Eins og staðan er í dag má gera ráð fyrir að þegar fólk greinist með heilabilun hafi hún verið byrjuð nokkru fyrr. Meðal áhættuþátta í heilabilun er vanvirkni og félagsleg einangrun. Rannsóknir benda til að líkamleg og hugræn virkni hafi áhrif á bæði hugræna- og líkamlega getu fólks með byrjandi heilabilunarsjúkdóma og auki lífsgæði þeirra til muna. Einnig benda rannsóknir til að sérhæfð dagþjálfun fyrir fólk með heilabilun á miðlungs alvarlegu stigi auki lífsgæði þeirra, dragi úr álagi á aðstandendur og stuðli að bættum samskiptum innan fjölskyldu þeirra. Sérhæfð þjálfun bæði fyrir þá sem greinast snemma á ævinni en einnig þá sem eldri eru, er því gríðarlega mikilvæg. Bæði þarf að grípa fólk þegar það greinist, veita fræðslu og stuðning til þeirra og fjölskyldunnar og hefja viðeigandi inngrip þegar við á. Meta þarf þjónustuþörf með gagnreyndum aðferðum, meta þörf fyrir endurhæfingu og þjálfun og setja slíkt af stað eins fljótt og hægt er. Það eykur líkur á að einstaklingurinn haldi sínu sjálfstæði sem lengst og lífsgæði séu sem mest. Til að hámarka gæði þjónustu þarf hún að fara fram þar sem hennar er þörf, þegar hennar er þörf, vera sveigjanleg, endurmetin reglulega og aðlöguð að heilsu og breytilegum þörfum. Huga þarf að því sérstaklega að umönnun og álag lendi ekki fyrst og fremst á aðstandendum og að aðstandendur fái nauðsynlegan stuðning og ráðgjöf. Heilabilunarráðgjöf, sérhæfð dagþjálfun, hvíldarinnlagnir með auknum sveigjanleika og nýting velferðartækni heim getur skipt sköpum fyrir lífsgæði sjúklinga með heilabilun og aðstandenda þeirra. Samþætting í þjónustu byggist á samvinnu og samhæfingu milli ábyrgðaraðila (ríkis og sveitarfélaga), fagfólks, hagsmunasamtaka og þjónustuþega. Samþætting á að tryggja samfellda þjónustu í samræmi við breytilegar þarfir einstaklinga, óháð því hvar þjónustan fer fram eða hver framkvæmir hana. Þannig á að koma í veg fyrir rof í þjónustu og tryggja að þjónusta sé hæfileg á hverjum tímapunkti. Unnið er nú þegar að samþættingu í þjónustu við aldraða í nokkrum sveitarfélögum undir slagorðinu ,,Gott að eldest”. Að mínu mati er ekki eftir neinu að bíða hvað það verkefni varðar á Akureyri og mikilvægt að hefja þátttöku í því sem fyrst. Enda gerir verkefnið ráð fyrir að unnið sé í skrefum að því að full samþætta þjónustuna. Í sama anda ætti að vinna að samþættingu þjónustu við fólk með heilabilun og skylda sjúkdóma. Þannig stuðlum við sem samfélag að auknu öryggi og lífsgæðum og að fólk með heilabilun geti búið lengur heima ef það vill og getur, án þess að það lendi aðallega á þeirra nánustu. Það er alveg ljóst að fólk sem greinist með heilabilun og þeirra aðstandendur þurfa strax eftir greiningu að fá sérhæfða ráðgjöf. Einnig er gríðarlega mikilvægt að fólk fái ráðgjöf og leiðbeiningar til að viðhalda virkni og hugrænni getu í framhaldinu. Þegar sjúkdómurinn ágerist þarf fólk svo að komast í sérhæfða dagþjálfun fyrir fólk með heilabilun og tengda sjúkdóma. Hvíldarinnlagnir þurfa að bjóðast og það þyrfti að vera hægt að stunda dagþjálfun samhliða slíkum innlögnum, ef þörf er á. Þetta þarf svo að samþætta þeirri þjónustu sem þarf heim, hvort sem hún er tímabundin eða til lengri tíma. Samvinna sveitarfélaga og ríkis er grundvallaratriði hvað ofangreinda þjónustu varðar. Á landsbyggðinni er sérlega mikilvægt að fólk í sveitastjórnum sé í forustu fyrir samvinnu, og þrýsti á um samstarf við ríkisvaldið um samþættingu þjónustu við fólk með heilabilun og skylda sjúkdóma, sama á hvaða aldri þeir eru. Við í Samfylkingunni lítum þannig á að samþætta þurfi faglega þjónustu bæði við aldraða almennt, aldraða með heilabilunarsjúkdóma en einnig fyrir vaxandi hóp yngra fólks sem greinist með heilabilun og skylda sjúkdóma. Við leggjum áherslu á sérhæfða ráðgjöf fyrir fólk með heilabilunarsjúkdóma og aðstandendur þeirra og að unnið verði markvisst að sérhæfðri þjálfun eins fljótt og auðið er. Höfundur er sálfræðingur í geðheilsuteymi fullorðinna og starfar fyrir Alzheimersamtökin. Hún skipar 15. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar