Bílastæðadans Gunnar Sær Ragnarsson skrifar 11. maí 2026 16:52 Íbúar höfuðborgarsvæðisins kannast allir við það að keppast við það að finna bílastæði. Það reynist sífellt erfiðara þegar framboð þeirra mætir ekki eftirspurn á ákveðnum svæðum. Enn verra verður það þegar bílastæðið reynist gjaldskylt og jafnvel þarf ökumaður að rannsaka hvaða félag rekur hvaða stæði. Þessi höfuðverkur er manngerður vandi sem raungerist vegna pólítískra áherslna, sem enginn áhugi er fyrir nú þegar framkvæmd þeirra liggur fyrir. Ókeypis afnot af mikilvægu plássi Bílastæði eru áhugavert fyrirbæri. Eitt bílastæði er lítið og afmarkað autt svæði, sem þú geymir ákveðna eign á. Þrátt fyrir þetta er verðmæti þess óumdeilt. Verðmætið gengur á milljónum og eftirspurnin er mikil. Sérstaklega á svæðum þar sem mikið er um verslun og þjónustu. Sú þróun hefur átt sér stað sum staðar á höfuðborgarsvæðinu að gera nánast hvert bílastæði gjaldskyld í stórum stíl. Það hugnast okkur í Framsókn í Kópavogi ekki. Við teljum að venjulegt fólk eigi ekki að þurfa að greiða glórulausar fjárhæðir né sektir fyrir það að sækja verslun eða þjónustu í bænum, sækja fólk heim eða jafnvel fara heim til sín. Við viljum halda þeirri áherslu áfram á lofti að bílastæði verði ekki gjaldskyld í Kópavogi. Bílastæði eiga að fylgja fasteignum Því miður hefur áherslan verið sú síðustu ár að takmarka framboð bílastæða. Sérstaklega við nýbyggingar í von um að selja ákveðnar fasteignir til þeirra sem vilja lifa „bíllausum lífstíl“. Vandinn er sá að eftirspurn eftir þeim eignum er afar lítil, en það er staðreynd að margar slíkar íbúðir seljast illa eða jafnvel ekkert. Fasteignasalar rekja það til bílastæðaleysis og hafa fullyrt það í rituðu máli og viðtölum við fjölmiðla. Það sama á við um atvinnuhúsnæði, en atvinnurekendur hafa ekki sýnt áhuga á því að reka sína starfsemi í byggingu þar sem fá sem engin bílastæði fylgja. Við í Framsókn í Kópavogi heyrum þessar raddir og viljum endurskoða aðalskipulag Kópavogs með þær að sjónarmiði. Alla vega eitt bílastæði verður að fylgja hverri fasteign, og helst fleiri. Samspil samgöngukosta Nánast hver einasta fjölskylda á höfuðborgarsvæðinu rekur alla vega einn fjölskyldubíl. Það er ekki að fara að breytast neitt í bráð óháð deilum og pólítískum áherslum hverju sinni. Fólk þarf enn að komast leiða sinna og fjölskyldubíllinn er besta leiðin til þess að svo stöddu. Að sjálfsögðu viljum við efla almenningssamgöngur og gera það öruggt og fljótlegt fyrir gangandi og hjólandi vegfarendur að ferðast. Þetta snýst um að gefa fólki raunverulegt val án þess að fórna einum samgöngukosti fyrir annan. Markmiðið er að finna jafnvægi, en þannig gefum við raunverulegt val í stað þess að neyða íbúa til að nota ákveðinn samgöngukost. Höfundur er varabæjarfulltrúi og situr í 3. sæti á lista Framsóknar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Íbúar höfuðborgarsvæðisins kannast allir við það að keppast við það að finna bílastæði. Það reynist sífellt erfiðara þegar framboð þeirra mætir ekki eftirspurn á ákveðnum svæðum. Enn verra verður það þegar bílastæðið reynist gjaldskylt og jafnvel þarf ökumaður að rannsaka hvaða félag rekur hvaða stæði. Þessi höfuðverkur er manngerður vandi sem raungerist vegna pólítískra áherslna, sem enginn áhugi er fyrir nú þegar framkvæmd þeirra liggur fyrir. Ókeypis afnot af mikilvægu plássi Bílastæði eru áhugavert fyrirbæri. Eitt bílastæði er lítið og afmarkað autt svæði, sem þú geymir ákveðna eign á. Þrátt fyrir þetta er verðmæti þess óumdeilt. Verðmætið gengur á milljónum og eftirspurnin er mikil. Sérstaklega á svæðum þar sem mikið er um verslun og þjónustu. Sú þróun hefur átt sér stað sum staðar á höfuðborgarsvæðinu að gera nánast hvert bílastæði gjaldskyld í stórum stíl. Það hugnast okkur í Framsókn í Kópavogi ekki. Við teljum að venjulegt fólk eigi ekki að þurfa að greiða glórulausar fjárhæðir né sektir fyrir það að sækja verslun eða þjónustu í bænum, sækja fólk heim eða jafnvel fara heim til sín. Við viljum halda þeirri áherslu áfram á lofti að bílastæði verði ekki gjaldskyld í Kópavogi. Bílastæði eiga að fylgja fasteignum Því miður hefur áherslan verið sú síðustu ár að takmarka framboð bílastæða. Sérstaklega við nýbyggingar í von um að selja ákveðnar fasteignir til þeirra sem vilja lifa „bíllausum lífstíl“. Vandinn er sá að eftirspurn eftir þeim eignum er afar lítil, en það er staðreynd að margar slíkar íbúðir seljast illa eða jafnvel ekkert. Fasteignasalar rekja það til bílastæðaleysis og hafa fullyrt það í rituðu máli og viðtölum við fjölmiðla. Það sama á við um atvinnuhúsnæði, en atvinnurekendur hafa ekki sýnt áhuga á því að reka sína starfsemi í byggingu þar sem fá sem engin bílastæði fylgja. Við í Framsókn í Kópavogi heyrum þessar raddir og viljum endurskoða aðalskipulag Kópavogs með þær að sjónarmiði. Alla vega eitt bílastæði verður að fylgja hverri fasteign, og helst fleiri. Samspil samgöngukosta Nánast hver einasta fjölskylda á höfuðborgarsvæðinu rekur alla vega einn fjölskyldubíl. Það er ekki að fara að breytast neitt í bráð óháð deilum og pólítískum áherslum hverju sinni. Fólk þarf enn að komast leiða sinna og fjölskyldubíllinn er besta leiðin til þess að svo stöddu. Að sjálfsögðu viljum við efla almenningssamgöngur og gera það öruggt og fljótlegt fyrir gangandi og hjólandi vegfarendur að ferðast. Þetta snýst um að gefa fólki raunverulegt val án þess að fórna einum samgöngukosti fyrir annan. Markmiðið er að finna jafnvægi, en þannig gefum við raunverulegt val í stað þess að neyða íbúa til að nota ákveðinn samgöngukost. Höfundur er varabæjarfulltrúi og situr í 3. sæti á lista Framsóknar í Kópavogi.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar