Heimabyggð, vertu velkomin heim Valborg Ösp Á. Warén og Adam Ingi Guðlaugsson skrifa 11. maí 2026 16:42 Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjarðabyggð Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar