Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar 5. maí 2026 11:45 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar