Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar 27. apríl 2026 11:01 Það er fagnaðarefni að sjá aukna umfjöllun um hættuna á röskun veltihringrásar Atlantshafsins, AMOC. Um er að ræða mál sem snertir okkur öll, og sem ríkisstjórn Íslands hefur sett rækilega á dagskrá. Að tillögu Jóhanns Páls Jóhannssonar umhverfis-, orku og loftslagsráðherra vísaði ríkisstjórnin málinu til þjóðaröryggisráðs í september 2025 svo það fái viðeigandi meðhöndlun og samhæfingu í stjórnkerfinu. Þá voru strax blikur á lofti miðað við nýjustu rannsóknir, og rannsóknir sem hafa komið fram í kjölfarið sýna að það er full ástæða til þess að líta á röskun hafstrauma sem ógn við öryggi Íslendinga. Ráðherra gerði hættuna á röskun Atlantshafshringrásarinnar að aðalumræðuefni sínu á COP30 í nóvember sl. og tók málið upp við Antonio Guitterres, aðalritara Sameinuðu þjóðanna. Þar hitti ráðherra líka Johan Rockström, einn fremsta loftslagsvísindamann heims, og skrifuðu þeir í kjölfarið saman greinina,Loftslagsáhætta er öryggismál sem birtist á Vísi, vef Stjórnarráðisins og í Dagens Nyheter í Svíþjóð. Málið vakti töluverða athygli, í erlendum fjölmiðlum.Reuters,CNN,Prospect Magazine, franska dagblaðiðLe Nouvel Obs fjölluðu um málið og blaðamaðurWashington Post sem gerði sér ferð hingað til Íslands til að hitta umhverfisráðherra og fjalla um viðbrögð Íslands, og áfram mætti telja. Raunar hefur ekkert mál orðið uppspretta jafna margra fjölmiðlafyrirspurna til umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytisins og þetta. Erlendis hefur verið litið til viðbragða Íslands, og sú forysta sem Ísland hefur veitt við að setja málið í samhengi við öryggi fólks, samfélaga og framtíðarkynslóða hefur vakið verðskuldaða athygli. Þetta hefur leitt til spennandi samtala við fólk um allan heim - vísindastofnana, háskóla og annarra stjórnvalda um samvinnu og samstarf. Hér gerum við ekkert ein. Aalþjóðlegt samstarf er forsenda þess að við náum árangri. Nýverið fór Jóhann Páll sérstaklega fram á að AMOC yrði sett á dagskrá á fundi umhverfisráðherra Norðurlandaráðs sem mun fara fram þann 6.-7. maí nk. í Köben. Norrænir vísindamenn hafa nýlega unnið greinargóða skýrslu um stöðu Norðurlandanna vegna AMOC og leggja til aðgerðir sem brýnt er að fylgt verði eftir. Samvinna og samstarf Norðurlandanna getur skipt sköpum máli fyrir framhald þessa máls og Ísland hefur tekið leiðandi stöðu í því samhengi. Í svörum finnska umhverfisráðherrans á finnska þinginu fyrir mánuði síðan, um AMOC, vísaði hún sérstaklega til samstarfs síns við Jóhann Pál vegna málsins. Hér heima hafa fundir með fulltrúum almannavarna, vísindasamfélags, stjórnarráðsins og undirstofnana farið fram og nú er að hefja göngu sína stýrihópur þvert á stjórnkerfið til að formgera og samhæfa viðbrögð. Verið er að hraða gerð áhættu- og viðkvæmnimats, undirbúa stefnu um náttúruvá og síðast en ekki síst auka áherslu á árangursríkar aðgerðir sem draga úr losun – því samdráttur í losun er besta leiðin til að takmarka líkurnar á hruni AMOC. Það er óhætt að taka undir með Ólafi Ragnari Grímssyni fyrrverandi forseta Íslands: við þurfum að tala meira og hærra um AMOC. Haustið 2024, á Arctic Circle, afhenti hópur vísindamanna opið bréf til norrænu ráðherranefndarinnar þar sem þau hvöttu til aðgerða. Í haust munum við nýta þann mikilvæga vettvang til þess að fjalla um málið. Það er ábyrgðarhluti að taka þessari ógn alvarlega og bregðast við henni af festu. Þar lætur ríkisstjórn Íslands sitt ekki eftir liggja. Höfundur er aðstoðarmaður umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jóna Þórey Pétursdóttir Hafið Öryggis- og varnarmál Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Sjá meira
Það er fagnaðarefni að sjá aukna umfjöllun um hættuna á röskun veltihringrásar Atlantshafsins, AMOC. Um er að ræða mál sem snertir okkur öll, og sem ríkisstjórn Íslands hefur sett rækilega á dagskrá. Að tillögu Jóhanns Páls Jóhannssonar umhverfis-, orku og loftslagsráðherra vísaði ríkisstjórnin málinu til þjóðaröryggisráðs í september 2025 svo það fái viðeigandi meðhöndlun og samhæfingu í stjórnkerfinu. Þá voru strax blikur á lofti miðað við nýjustu rannsóknir, og rannsóknir sem hafa komið fram í kjölfarið sýna að það er full ástæða til þess að líta á röskun hafstrauma sem ógn við öryggi Íslendinga. Ráðherra gerði hættuna á röskun Atlantshafshringrásarinnar að aðalumræðuefni sínu á COP30 í nóvember sl. og tók málið upp við Antonio Guitterres, aðalritara Sameinuðu þjóðanna. Þar hitti ráðherra líka Johan Rockström, einn fremsta loftslagsvísindamann heims, og skrifuðu þeir í kjölfarið saman greinina,Loftslagsáhætta er öryggismál sem birtist á Vísi, vef Stjórnarráðisins og í Dagens Nyheter í Svíþjóð. Málið vakti töluverða athygli, í erlendum fjölmiðlum.Reuters,CNN,Prospect Magazine, franska dagblaðiðLe Nouvel Obs fjölluðu um málið og blaðamaðurWashington Post sem gerði sér ferð hingað til Íslands til að hitta umhverfisráðherra og fjalla um viðbrögð Íslands, og áfram mætti telja. Raunar hefur ekkert mál orðið uppspretta jafna margra fjölmiðlafyrirspurna til umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytisins og þetta. Erlendis hefur verið litið til viðbragða Íslands, og sú forysta sem Ísland hefur veitt við að setja málið í samhengi við öryggi fólks, samfélaga og framtíðarkynslóða hefur vakið verðskuldaða athygli. Þetta hefur leitt til spennandi samtala við fólk um allan heim - vísindastofnana, háskóla og annarra stjórnvalda um samvinnu og samstarf. Hér gerum við ekkert ein. Aalþjóðlegt samstarf er forsenda þess að við náum árangri. Nýverið fór Jóhann Páll sérstaklega fram á að AMOC yrði sett á dagskrá á fundi umhverfisráðherra Norðurlandaráðs sem mun fara fram þann 6.-7. maí nk. í Köben. Norrænir vísindamenn hafa nýlega unnið greinargóða skýrslu um stöðu Norðurlandanna vegna AMOC og leggja til aðgerðir sem brýnt er að fylgt verði eftir. Samvinna og samstarf Norðurlandanna getur skipt sköpum máli fyrir framhald þessa máls og Ísland hefur tekið leiðandi stöðu í því samhengi. Í svörum finnska umhverfisráðherrans á finnska þinginu fyrir mánuði síðan, um AMOC, vísaði hún sérstaklega til samstarfs síns við Jóhann Pál vegna málsins. Hér heima hafa fundir með fulltrúum almannavarna, vísindasamfélags, stjórnarráðsins og undirstofnana farið fram og nú er að hefja göngu sína stýrihópur þvert á stjórnkerfið til að formgera og samhæfa viðbrögð. Verið er að hraða gerð áhættu- og viðkvæmnimats, undirbúa stefnu um náttúruvá og síðast en ekki síst auka áherslu á árangursríkar aðgerðir sem draga úr losun – því samdráttur í losun er besta leiðin til að takmarka líkurnar á hruni AMOC. Það er óhætt að taka undir með Ólafi Ragnari Grímssyni fyrrverandi forseta Íslands: við þurfum að tala meira og hærra um AMOC. Haustið 2024, á Arctic Circle, afhenti hópur vísindamanna opið bréf til norrænu ráðherranefndarinnar þar sem þau hvöttu til aðgerða. Í haust munum við nýta þann mikilvæga vettvang til þess að fjalla um málið. Það er ábyrgðarhluti að taka þessari ógn alvarlega og bregðast við henni af festu. Þar lætur ríkisstjórn Íslands sitt ekki eftir liggja. Höfundur er aðstoðarmaður umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar