Þegar bygging er ekki orðin að húsi: Ný nálgun í tryggingum framkvæmda Heiður Huld Hreiðarsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:01 Mikilvægt skref hefur nú verið tekið í átt að sterkari tryggingavernd fasteigna á Íslandi, sviði sem lengi hefur verið með ákveðið tómarúm. Samkvæmt lögum eiga húseigendur að brunatryggja allar fasteignir. Það á ekki bara við um fullbyggð hús, heldur líka á meðan framkvæmdir standa yfir. Það sem fáir átta sig þó á er að hefðbundið brunabótamat fylgir ekki sjálfkrafa með þegar verið er að byggja eða bæta við. Þær framkvæmdir þarf að tryggja sérstaklega. Og þar hefur viss vandi legið. Í reynd er þessi lagaskylda ekki alltaf uppfyllt. Nýlegt dæmi frá Hornafirði, þar sem eldur kom upp í hjúkrunarheimili í byggingu, varpar skýru ljósi á stöðuna. Þar kom fram að ríkisbyggingar eru almennt ekki tryggðar fyrr en þær eru tilbúnar, sem stangast í raun á við gildandi lög. Þetta sýnir að ekki bara einstaklingar, heldur líka opinberir aðilar, geta misst sjónar á ábyrgðinni. Eitt stærsta vandamálið er einfaldlega skortur á eftirliti. Þegar enginn fylgist með myndast auðveldlega gat í tryggingar verndinni einmitt á þeim tíma þegar verðmætin eru hvað mest og áhættan raunveruleg. Á byggingartíma geta atvik eins og eldur, vatnstjón, óveður eða innbrot haft gríðarlegar afleiðingar. Ábyrgðin er þó skýr: hún liggur hjá eigendum mannvirkja. Samt gera margir ráð fyrir að verktakar sjái um tryggingamálin. Sá misskilningur getur reynst dýr. Þess vegna þarf að skerpa á fræðslu og samtali milli aðila, svo allir aðilar: eigendur, verktakar og undirverktakar viti nákvæmlega hver ber ábyrgð á hverju. Fjárfestar og lánastofnanir gegna líka lykilhlutverki. Þegar verkefni er fjármagnað er oft krafist brunatryggingar sem skilyrðis fyrir fjármögnun. Stuðlar það að auknu öryggi. En það dugar skammt ef önnur áhætta er ótryggð. Hér kemur ný lausn á Íslandi inn í myndina: Verktakatrygging. Hún er hugsuð sem viðbót við brunatryggingu og brúar bilið þar sem hefðbundnar tryggingar ná ekki til. Hún getur til dæmis bætt tjón á byggingarefnum, rúðubroti, innbrotum eða veðurtjóni. Allt það sem í getur falist raunveruleg áhætta á virkum byggingarsvæðum. Þar liggja oft mikil verðmæti, ekki síst í ónotuðum efnum sem annars væru ótryggð.. Með því að sameina lögboðna brunatryggingu og verktakatryggingu er hægt að loka þessu gati og tryggja samfellda vernd frá fyrsta degi framkvæmda til þess síðasta. Þetta fyrirkomulag er vel þekkt erlendis, þar sem tryggingar fyrir byggingarframkvæmdir eru víðtækari og taka jafnvel til náttúruhamfara. Þörfin hefur lengi verið til staðar hér á landi bæði fyrir smærri verkefni og mikla uppbyggingu á ákveðnum svæðum. Áhættan er nefnilega til staðar á öllum stigum. Og eitt er víst: tjón bíður ekki eftir hentugum tímapunkti. Það getur orðið í upphafi framkvæmda eða þegar verkið er vel á veg komið, jafnvel rétt fyrir afhendingu. Þess vegna þarf tryggingaverndin að vera til staðar allan tímann. Með því að stoppa í gatið getum við tryggt að byggingarframkvæmdir á Íslandi standi á traustari grunni, ekki bara tæknilega, heldur líka fjárhagslega þegar á reynir. Höfundur greinar er forstöðumaður Fyrirtækjaþjónustu hjá Sjóvá. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hægrisveiflan hættulega Samúel Guðmundsson Skoðun Tjáningarfrelsið við Bústaðaveg Þorvaldur Víðisson Skoðun Til hamingju, Runólfur! Ragnar Freyr Ingvarsson Skoðun Hagræðing Hildar á sannleikanum Kári Sigurðsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Burt með bölvað ofstækið Hjörtur Magni Jóhannsson Skoðun Á ykkar vakt! Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Tíu ár af skattfrjálsri ráðstöfun Daði Már Kristófersson Skoðun Skógrækt er þjóðaröryggismál Auður Elva Kjartansdóttir Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun Heilsugæslan miðaldra Hildur Svavarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Skoðun Það sem allir vilja hafa – en enginn vill sjá S. Hjörtur Guðjónsson skrifar Skoðun Burt með bölvað ofstækið Hjörtur Magni Jóhannsson skrifar Skoðun Tíu ár af skattfrjálsri ráðstöfun Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og villts fisks Ingvi Örn Þorsteinsson skrifar Skoðun Til hamingju, Runólfur! Ragnar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Heilsugæslan miðaldra Hildur Svavarsdóttir skrifar Skoðun Afföll í laxeldi Kristján Ingimarsson skrifar Skoðun Peptíð og íþróttir Birgir Sverrisson skrifar Skoðun Stórsókn eða stór orð? Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Skógrækt er þjóðaröryggismál Auður Elva Kjartansdóttir skrifar Skoðun Hægrisveiflan hættulega Samúel Guðmundsson skrifar Skoðun Á ykkar vakt! Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Tímamót fyrir notendur – samningur SÍ og SÁÁ Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Ólafur, gæsin og gulleggin Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Eftirlit, útvistun og ábyrgð í velferðarþjónustu Þórhallur Guðmundsson skrifar Skoðun Það hefðu allir gott af því að greiða sín eigin laun Geir Kristinsson skrifar Skoðun Tjáningarfrelsið við Bústaðaveg Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Nokkur orð um röflritun Kristján Logason skrifar Skoðun Alnetið er dautt! Lengi tóri lýðræðið! Geir Sigurður Jónsson skrifar Skoðun Til hvers ætlum við að virkja? Andrés Kristjánsson skrifar Skoðun Ríkið ákveður – sveitarfélögin borga – skólarnir framkvæma Sævar Helgason skrifar Skoðun Hagræðing Hildar á sannleikanum Kári Sigurðsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Að taka á móti myrkrinu Þuríður Santos Stefánsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg sýn í málefnum útlendinga Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Sjá meira
Mikilvægt skref hefur nú verið tekið í átt að sterkari tryggingavernd fasteigna á Íslandi, sviði sem lengi hefur verið með ákveðið tómarúm. Samkvæmt lögum eiga húseigendur að brunatryggja allar fasteignir. Það á ekki bara við um fullbyggð hús, heldur líka á meðan framkvæmdir standa yfir. Það sem fáir átta sig þó á er að hefðbundið brunabótamat fylgir ekki sjálfkrafa með þegar verið er að byggja eða bæta við. Þær framkvæmdir þarf að tryggja sérstaklega. Og þar hefur viss vandi legið. Í reynd er þessi lagaskylda ekki alltaf uppfyllt. Nýlegt dæmi frá Hornafirði, þar sem eldur kom upp í hjúkrunarheimili í byggingu, varpar skýru ljósi á stöðuna. Þar kom fram að ríkisbyggingar eru almennt ekki tryggðar fyrr en þær eru tilbúnar, sem stangast í raun á við gildandi lög. Þetta sýnir að ekki bara einstaklingar, heldur líka opinberir aðilar, geta misst sjónar á ábyrgðinni. Eitt stærsta vandamálið er einfaldlega skortur á eftirliti. Þegar enginn fylgist með myndast auðveldlega gat í tryggingar verndinni einmitt á þeim tíma þegar verðmætin eru hvað mest og áhættan raunveruleg. Á byggingartíma geta atvik eins og eldur, vatnstjón, óveður eða innbrot haft gríðarlegar afleiðingar. Ábyrgðin er þó skýr: hún liggur hjá eigendum mannvirkja. Samt gera margir ráð fyrir að verktakar sjái um tryggingamálin. Sá misskilningur getur reynst dýr. Þess vegna þarf að skerpa á fræðslu og samtali milli aðila, svo allir aðilar: eigendur, verktakar og undirverktakar viti nákvæmlega hver ber ábyrgð á hverju. Fjárfestar og lánastofnanir gegna líka lykilhlutverki. Þegar verkefni er fjármagnað er oft krafist brunatryggingar sem skilyrðis fyrir fjármögnun. Stuðlar það að auknu öryggi. En það dugar skammt ef önnur áhætta er ótryggð. Hér kemur ný lausn á Íslandi inn í myndina: Verktakatrygging. Hún er hugsuð sem viðbót við brunatryggingu og brúar bilið þar sem hefðbundnar tryggingar ná ekki til. Hún getur til dæmis bætt tjón á byggingarefnum, rúðubroti, innbrotum eða veðurtjóni. Allt það sem í getur falist raunveruleg áhætta á virkum byggingarsvæðum. Þar liggja oft mikil verðmæti, ekki síst í ónotuðum efnum sem annars væru ótryggð.. Með því að sameina lögboðna brunatryggingu og verktakatryggingu er hægt að loka þessu gati og tryggja samfellda vernd frá fyrsta degi framkvæmda til þess síðasta. Þetta fyrirkomulag er vel þekkt erlendis, þar sem tryggingar fyrir byggingarframkvæmdir eru víðtækari og taka jafnvel til náttúruhamfara. Þörfin hefur lengi verið til staðar hér á landi bæði fyrir smærri verkefni og mikla uppbyggingu á ákveðnum svæðum. Áhættan er nefnilega til staðar á öllum stigum. Og eitt er víst: tjón bíður ekki eftir hentugum tímapunkti. Það getur orðið í upphafi framkvæmda eða þegar verkið er vel á veg komið, jafnvel rétt fyrir afhendingu. Þess vegna þarf tryggingaverndin að vera til staðar allan tímann. Með því að stoppa í gatið getum við tryggt að byggingarframkvæmdir á Íslandi standi á traustari grunni, ekki bara tæknilega, heldur líka fjárhagslega þegar á reynir. Höfundur greinar er forstöðumaður Fyrirtækjaþjónustu hjá Sjóvá.
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun