Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar 21. apríl 2026 10:02 Í meira en hundrað ár hefur Elliðaárdalur verið vettvangur framfara, en með virkjun Elliðaánna árið 1921 var grunnur lagður að rafvæðingu í Reykjavík og raforka framleidd fyrir ört vaxandi borgarsamfélag. Raforkumannvirkin í dalnum gegndu þar lykilhlutverki. En hvað gerum við þegar þau hafa lokið hlutverki sínu? Samkvæmt vatnalögum ber Orkuveitunni skylda til að færa umhverfið aftur til fyrra horft eins og kostur er. Í Elliðaárdal stendur nú yfir vinna sem fá dæmi eru um hér á landi: að leggja niður vatnsaflsvirkjun og endurheimta það vistkerfi sem var rofið með virkjun ánna. Náttúran tekur við sér Fyrstu skrefin hafa þegar verið stigin. Botnlokur Árbæjarstíflu voru opnaðar varanlega árið 2020 og rennsli ánna þannig gefið frjálst. Árangurinn hefur verið skjótur og afgerandi. Árbæjarkvíslin, þar sem áhrifa lónsins gætti áður, skilar nú sérlega góðu búi þar sem þéttleiki seiða hefur aukist marktækt. Niðurstöður Jóhannesar Sturlaugssonar fiskifræðings sýna að heildarganga hrygningarlaxa í Árbæjarkvísl jókst úr 2% árið 2021 í 14% árið 2025. Við þetta má bæta að 2025 var stærsta árlega ganga laxa í Elliðaárnar frá því að árleg vöktun með fiskteljara hófst árið 1989. Varanleg tæming lónsins hefur því skilað tilætluðum árangri fyrir lífríkið. Spor sögunnar varðveitt En endurheimt dalsins snýst ekki aðeins um umhverfið. Hún snýst líka um samfélagið. Raforkumannvirkin í Elliðaárdal hafa verið hluti af sögu okkar í meira en öld og voru friðuð sem slík árið 2012. Má því segja að við niðurlagningu Elliðaárvirkjunar togist á tvö sjónarmið - að færa umhverfið aftur til fyrra horfs og að varðveita menningarsögulegar minjar. Orkuveitan hefur átt í góðu samráði við Minjastofnun Íslands í þessu verkefni og í samræmi við heimild stofnunarinnar er nú gert ráð fyrir að fjarlægja hluta Árbæjarstíflu, en að halda í stólpa frá öllum byggingartímum hennar. Þeir verða nýttir áfram sem undirstaða fyrir nýja upplifunarbrú, sem er hönnuð með aðgengi fyrir öll í huga. Þannig helst þessi mikilvæga tenging yfir Elliðaárnar, en með auknu öryggi og betra aðgengi. Sama má segja um aðrennslispípu meðfram Rafstöðvarvegi sem í dag gegnir hlutverki óformlegar gönguleiðar. Í pípustæði aðrennslispípunnar kemur nýr og spennandi minjaás þar sem pípan og saga hennar er gerð sýnileg og aðgengileg vegfarendum öllum. Staður ársins 2025 Elliðaárdalur er mest sótta útivistarsvæði höfuðborgarsvæðisins og lesendur hafa ef til vill notið þess að sækja Elliðaárstöð heim. Þessi lifandi áfangastaður, sem hefur meðal annars að markmiði að miðla sögu staðarins, hlaut hönnunarverðlaun Íslands í flokknum „Staður ársins“ árið 2025. Nú er komið að næsta áfanga í að skila dalnum aftur til náttúrunnar og samfélagsins og Reykjavíkurborg og Orkuveitan bjóða til opinna húsa í Gestastofu Elliðaárstöðvar 28. og 29. apríl n.k. kl. 16-18. Við hlökkum til að eiga spjall um dalinn, árnar og útivistina. Höfundur er landslagsarkitekt og verkefnisstjóri hjá Orkuveitunni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Í meira en hundrað ár hefur Elliðaárdalur verið vettvangur framfara, en með virkjun Elliðaánna árið 1921 var grunnur lagður að rafvæðingu í Reykjavík og raforka framleidd fyrir ört vaxandi borgarsamfélag. Raforkumannvirkin í dalnum gegndu þar lykilhlutverki. En hvað gerum við þegar þau hafa lokið hlutverki sínu? Samkvæmt vatnalögum ber Orkuveitunni skylda til að færa umhverfið aftur til fyrra horft eins og kostur er. Í Elliðaárdal stendur nú yfir vinna sem fá dæmi eru um hér á landi: að leggja niður vatnsaflsvirkjun og endurheimta það vistkerfi sem var rofið með virkjun ánna. Náttúran tekur við sér Fyrstu skrefin hafa þegar verið stigin. Botnlokur Árbæjarstíflu voru opnaðar varanlega árið 2020 og rennsli ánna þannig gefið frjálst. Árangurinn hefur verið skjótur og afgerandi. Árbæjarkvíslin, þar sem áhrifa lónsins gætti áður, skilar nú sérlega góðu búi þar sem þéttleiki seiða hefur aukist marktækt. Niðurstöður Jóhannesar Sturlaugssonar fiskifræðings sýna að heildarganga hrygningarlaxa í Árbæjarkvísl jókst úr 2% árið 2021 í 14% árið 2025. Við þetta má bæta að 2025 var stærsta árlega ganga laxa í Elliðaárnar frá því að árleg vöktun með fiskteljara hófst árið 1989. Varanleg tæming lónsins hefur því skilað tilætluðum árangri fyrir lífríkið. Spor sögunnar varðveitt En endurheimt dalsins snýst ekki aðeins um umhverfið. Hún snýst líka um samfélagið. Raforkumannvirkin í Elliðaárdal hafa verið hluti af sögu okkar í meira en öld og voru friðuð sem slík árið 2012. Má því segja að við niðurlagningu Elliðaárvirkjunar togist á tvö sjónarmið - að færa umhverfið aftur til fyrra horfs og að varðveita menningarsögulegar minjar. Orkuveitan hefur átt í góðu samráði við Minjastofnun Íslands í þessu verkefni og í samræmi við heimild stofnunarinnar er nú gert ráð fyrir að fjarlægja hluta Árbæjarstíflu, en að halda í stólpa frá öllum byggingartímum hennar. Þeir verða nýttir áfram sem undirstaða fyrir nýja upplifunarbrú, sem er hönnuð með aðgengi fyrir öll í huga. Þannig helst þessi mikilvæga tenging yfir Elliðaárnar, en með auknu öryggi og betra aðgengi. Sama má segja um aðrennslispípu meðfram Rafstöðvarvegi sem í dag gegnir hlutverki óformlegar gönguleiðar. Í pípustæði aðrennslispípunnar kemur nýr og spennandi minjaás þar sem pípan og saga hennar er gerð sýnileg og aðgengileg vegfarendum öllum. Staður ársins 2025 Elliðaárdalur er mest sótta útivistarsvæði höfuðborgarsvæðisins og lesendur hafa ef til vill notið þess að sækja Elliðaárstöð heim. Þessi lifandi áfangastaður, sem hefur meðal annars að markmiði að miðla sögu staðarins, hlaut hönnunarverðlaun Íslands í flokknum „Staður ársins“ árið 2025. Nú er komið að næsta áfanga í að skila dalnum aftur til náttúrunnar og samfélagsins og Reykjavíkurborg og Orkuveitan bjóða til opinna húsa í Gestastofu Elliðaárstöðvar 28. og 29. apríl n.k. kl. 16-18. Við hlökkum til að eiga spjall um dalinn, árnar og útivistina. Höfundur er landslagsarkitekt og verkefnisstjóri hjá Orkuveitunni.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar