Lausnir vegna lélegra loftgæða í Reykjavík Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar 21. mars 2026 08:30 Í vetur hafa loftgæði í borginni verið óvenju slæm. Þessar aðstæður hafa ýmsar afleiðingar sem borgarbúar á öllum aldri hafa orðið varir við. Skýringarnar á þessu ástandi eru í raun margþættar. Þær felast í samspili óvenjulegs veðurfars, mikillar umferðar og nagladekkjanotkunar - auk takmarkaðra úrræða þegar aðstæður eru hvað erfiðastar. Rok og rigning óskast Veðurfar skiptir miklu máli þegar kemur að loftgæðum í borginni. Langvarandi þurrkur, lágur loftraki og hægur vindur eru verstu hugsanlegu aðstæður þegar kemur að svifryksmengun. Einmitt þessar aðstæður voru ríkjandi stóran hluta vetrarins. Eftir fyrsta snjó í október var nær enginn snjór, hæglætisveður algengt og úrkoma með minnsta móti. Lægðir sem venjulega bleyta götur og hreinsa loftið náðu ekki til landsins og rykið safnaðist því upp á yfirborði gatna. Það er þess vegna svolítið kaldhæðnislegt að rok og rigning sé það veðurástand sem stuðlar að hvað bestum loftgæðum á höfuðborgarsvæðinu. En rok og rigning svona almennt, eru varla efst á óskalista flestra borgarbúa sem ríkjandi veðurfar til lengri tíma. Rykbinding og þurrhreinsun Þegar götur eru þurrar og umferð mikil losnar þetta ryk auðveldlega út í andrúmsloftið. Í slíkum aðstæðum er jafnan gripið til rykbindingar með magnesíumklóríði. Í vetur kláraðist slíkt efni hins vegar vegna óvenju mikillar notkunar og skorts hjá birgjum. Þótt bæði Reykjavíkurborg og Vegagerðin hefðu pantað meira efni urðu tafir á afhendingu þar sem m.a. skip seinkaði. Þá var frost stóran hluta tímans, sem gerði bleytingu gatna ómögulega. Eftir stóð þurrhreinsun, sem ein og sér er ekki lausn til lengri tíma - hún nær aðeins upp grófasta rykinu á meðan fína rykið smýgur aftur út í andrúmsloftið og mengar jafnvel enn meira en ella. Sameiginleg ábyrgð sveitarfélaga og ríkisins Ábyrgð á loftgæðum liggur þó ekki eingöngu hjá Reykjavíkurborg. Hún hvílir hjá öllum sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu ásamt ríkinu. Þessir aðilar þurfa að vinna sameiginlega að heildstæðum lausnum til lengri tíma. Það þarf m.a. að draga úr notkun nagladekkja, finna leiðir til þess að geta jafnvel lækkað hámarkshraða þegar loftgæði eru hvað verst – til dæmis með stafrænum, miðlægt stýrðum hraðaskiltum. Einnig skiptir betra umferðarflæði í borginni miklu máli. Til lengri tíma þarf að bæta alla samgönguinnviði höfuðborgarsvæðisins. Í stað gönguþverana yfir umferðarþungar götur, þarf að byggja brýr eða göng. Þegar langar bílaraðir eru sífellt að stoppa og taka af stað á annatímum, eykst mengun til muna eins og flestir vita. Það er til margra þátta að líta þegar kemur að bættum loftgæðum í borginni - og margt getur tekið tíma. Það er því fátt annað en rykbinding sem hægt er að framkvæma “með hraði” þegar aðstæður eru hvað verstar - eins og á þeim “allt of mörgu” góðviðrisdögum sem verið hafa í Reykjavík sem af er vetrar. En rykbinding ein og sér dugir skammt - það þarf einfaldlega meira til. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins og situr m.a. í heilbrigðisnefnd Reykjavíkurborgar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Sveinbjörn Guðmundsson Flokkur fólksins Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið ESB fyrir elítuna – eða almenning í landinu? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Er Ísland orðið of dýrt fyrir venjulegt líf? Valerio Gargiulo Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir Skoðun Að skrúfa í sundur flugvél á flugi Eggert Sigurbergsson Skoðun Þarf Ísland að vera dýrasta land í heimi? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hér kemur staðreynd: það er ekki til neinn Evrópuher Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon Skoðun Nágrannakærleikur í arkitektúr samanber náungakærleikur Halldóra Arnardóttir Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir Skoðun Kosningaþynnkan: Gervigreind er svarið við hækkandi álögum Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Er Ísland orðið of dýrt fyrir venjulegt líf? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kosningaþynnkan: Gervigreind er svarið við hækkandi álögum Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun ESB fyrir elítuna – eða almenning í landinu? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir skrifar Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Að skrúfa í sundur flugvél á flugi Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon skrifar Skoðun Þarf Ísland að vera dýrasta land í heimi? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hér kemur staðreynd: það er ekki til neinn Evrópuher Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Nágrannakærleikur í arkitektúr samanber náungakærleikur Halldóra Arnardóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum: ESB sem drifkraftur lausna Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Að kjósa tækifæri, eða hafna því Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun ESB-Pakkinn Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gat þess ekki að við myndum borga brúsann Hjörtur J. Guðmundsson. skrifar Skoðun Friður á Segulfirði Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Vindorkan – ný fjármálabóla í ríkjum ESB? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Skipulag, ábyrgð og meirihlutamyndun Marta Rut Ólafsdóttir,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Enginn kaus Bjarna eða Brynjar Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hvað myndir þú gera við auka milljón á ári? Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Galin skattheimta ríkisstjórnarinnar Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Fyrst upplýsingar og stöðugleiki, svo má kjósa Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Króatar og ávextir ESB-aðildar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Þegar hlutverkin deyja og sjálfið vaknar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Dagur og Diljá - dómur er fallinn Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Styrkur í fjárfestingu í sjávarútvegi Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum er ekki háð Evrópusambandsaðild Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hundrað milljarða loforð Dags Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Í vetur hafa loftgæði í borginni verið óvenju slæm. Þessar aðstæður hafa ýmsar afleiðingar sem borgarbúar á öllum aldri hafa orðið varir við. Skýringarnar á þessu ástandi eru í raun margþættar. Þær felast í samspili óvenjulegs veðurfars, mikillar umferðar og nagladekkjanotkunar - auk takmarkaðra úrræða þegar aðstæður eru hvað erfiðastar. Rok og rigning óskast Veðurfar skiptir miklu máli þegar kemur að loftgæðum í borginni. Langvarandi þurrkur, lágur loftraki og hægur vindur eru verstu hugsanlegu aðstæður þegar kemur að svifryksmengun. Einmitt þessar aðstæður voru ríkjandi stóran hluta vetrarins. Eftir fyrsta snjó í október var nær enginn snjór, hæglætisveður algengt og úrkoma með minnsta móti. Lægðir sem venjulega bleyta götur og hreinsa loftið náðu ekki til landsins og rykið safnaðist því upp á yfirborði gatna. Það er þess vegna svolítið kaldhæðnislegt að rok og rigning sé það veðurástand sem stuðlar að hvað bestum loftgæðum á höfuðborgarsvæðinu. En rok og rigning svona almennt, eru varla efst á óskalista flestra borgarbúa sem ríkjandi veðurfar til lengri tíma. Rykbinding og þurrhreinsun Þegar götur eru þurrar og umferð mikil losnar þetta ryk auðveldlega út í andrúmsloftið. Í slíkum aðstæðum er jafnan gripið til rykbindingar með magnesíumklóríði. Í vetur kláraðist slíkt efni hins vegar vegna óvenju mikillar notkunar og skorts hjá birgjum. Þótt bæði Reykjavíkurborg og Vegagerðin hefðu pantað meira efni urðu tafir á afhendingu þar sem m.a. skip seinkaði. Þá var frost stóran hluta tímans, sem gerði bleytingu gatna ómögulega. Eftir stóð þurrhreinsun, sem ein og sér er ekki lausn til lengri tíma - hún nær aðeins upp grófasta rykinu á meðan fína rykið smýgur aftur út í andrúmsloftið og mengar jafnvel enn meira en ella. Sameiginleg ábyrgð sveitarfélaga og ríkisins Ábyrgð á loftgæðum liggur þó ekki eingöngu hjá Reykjavíkurborg. Hún hvílir hjá öllum sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu ásamt ríkinu. Þessir aðilar þurfa að vinna sameiginlega að heildstæðum lausnum til lengri tíma. Það þarf m.a. að draga úr notkun nagladekkja, finna leiðir til þess að geta jafnvel lækkað hámarkshraða þegar loftgæði eru hvað verst – til dæmis með stafrænum, miðlægt stýrðum hraðaskiltum. Einnig skiptir betra umferðarflæði í borginni miklu máli. Til lengri tíma þarf að bæta alla samgönguinnviði höfuðborgarsvæðisins. Í stað gönguþverana yfir umferðarþungar götur, þarf að byggja brýr eða göng. Þegar langar bílaraðir eru sífellt að stoppa og taka af stað á annatímum, eykst mengun til muna eins og flestir vita. Það er til margra þátta að líta þegar kemur að bættum loftgæðum í borginni - og margt getur tekið tíma. Það er því fátt annað en rykbinding sem hægt er að framkvæma “með hraði” þegar aðstæður eru hvað verstar - eins og á þeim “allt of mörgu” góðviðrisdögum sem verið hafa í Reykjavík sem af er vetrar. En rykbinding ein og sér dugir skammt - það þarf einfaldlega meira til. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins og situr m.a. í heilbrigðisnefnd Reykjavíkurborgar.
Skoðun Kosningaþynnkan: Gervigreind er svarið við hækkandi álögum Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir skrifar
Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum: ESB sem drifkraftur lausna Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar