390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson skrifar 9. mars 2026 15:01 Það má læra margt af Danmörku þegar kemur að loftslagsmálum. Samkvæmt alþjóðlega samanburðarlistanum Climate Change Performance Index (CCPI) er Danmörk í fjórða sæti yfir þau ríki heims sem standa sig best í loftslagsmálum. Í raun situr landið efst á listanum þar sem fyrstu þrjú sætin eru skilin eftir auð. Ástæðan er sú að sérfræðingar CCPI telja að engin þjóð hafi enn náð árangri sem samræmist að fullu markmiðum Parísarsamkomulagsins. Árangur Dana í loftslagsmálum byggir á markvissri stefnu sem nær til nánast allra geira hagkerfisins. Losun gróðurhúsalofttegunda hefur dregist saman um tæp 45% frá árinu 1990 á sama tíma og hagkerfið hefur vaxið og lífskjör aukist. Mikill árangur hefur náðst í orkukerfinu með uppbyggingu vindorku, í samgöngum með orkuskiptum og í iðnaði með aukinni orkunýtni. Nú beinist athyglin í auknum mæli að landbúnaði. Landbúnaður næsta stóra verkefnið Landbúnaður er í dag einn stærsti losunarþáttur Danmerkur (11-12 milljónir tonna CO₂-ígilda) og stendur fyrir um þriðjung af heildarlosun landsins. Um 60% lands Danmerkur er nýtt til landbúnaðar og landbúnaður og matvælaiðnaður skapar 20-25% af heildarútflutningi landsins. Umbreyting landbúnaðar í Danmörku á sér langan aðdraganda. Í áratugi hefur köfnunarefni frá landbúnaði (aðallega svínabúum) haft mjög neikvæð áhrif á vötn og strandsjó landsins. Mikil pólitísk átök hafa verið um áburðarreglur og umhverfismál sem leiddu að lokum til þess að stjórnvöld, bændur og atvinnulíf gerðu hið svokallaða Græna þríhliða samkomulag (Den Grønne Trepart) árið 2024. Hér er um að ræða eitt umfangsmesta loftslagssamkomulag sem gert hefur verið um landbúnað í Evrópu. Samkomulagið felur meðal annars í sér kolefnisverð á landbúnað, stórfellda endurheimt votlendis, breytingar á landnotkun og aukna kolefnisbindingu í jarðvegi. Það gerir bændum einnig kleift að fá bætur fyrir að taka land úr ræktun og fá greitt fyrir að draga úr losun og auka kolefnisbindingu, til dæmis með endurheimt votlendis, skógrækt og breyttri landnotkun. Markmiðið er að draga verulega úr losun og um leið styðja við umbreytingu landbúnaðarins þannig að hann verði sjálfbærari og áfram samkeppnishæfur. Jafnframt er ætlunin að draga úr langvarandi vandamálum vegna köfnunarefnis frá landbúnaði. Samkvæmt hinu Græna þríhliða samkomulagi stefna dönsk stjórnvöld að því að breyta um 390.000 hekturum af landbúnaðarlandi. Þar af eiga 250.000 hektarar að verða nýr skógur og 140.000 hektarar votlendi. Þetta samsvarar um 10% af ræktuðu landi Danmerkur. Stefna Dana er ekki að framleiða minna af mat heldur að umbreyta landbúnaðinum þannig að hann dragi úr losun, verndi náttúruna og skapi meiri verðmæti með minni umhverfisáhrifum. Stuðningur frá Evrópusambandinu Til viðbótar við stuðning danska ríkisins nýtur þessi umbreyting einnig stuðnings frá Evrópusambandinu í gegnum sameiginlega landbúnaðarstefnu sambandsins, Common Agricultural Policy (CAP). Þar er veittur fjárhagslegur stuðningur til að hjálpa bændum að breyta landnotkun, fjárfesta í nýrri tækni og draga úr umhverfisáhrifum framleiðslunnar. Þessi nálgun endurspeglar ákveðna stefnumótandi hugsun. Í stað þess að líta á loftslagsaðgerðir og náttúruvernd sem ógn við landbúnaðinn eru þær nýttar sem tæki til að umbreyta greininni og gera hana sjálfbærari til framtíðar. Bændur eru teknir með í breytingarnar og fá stuðning til að laga reksturinn að nýjum aðstæðum. Stærsta loftslagsáskorun Íslands Hér á Íslandi er bein losun frá landbúnaði um 14-15% af heildarlosun gróðurhúsalofttegunda. Myndin breytist hins vegar verulega þegar framræst land er tekið með í reikninginn. Allt framræst votlendi (þótt ekki allt sé nýtt til landbúnaðar) losar um 6,3 milljónir tonna CO₂-ígilda á ári, sem samsvarar um 55-60% af heildarlosun landsins. Þegar þetta er lagt saman verður ljóst að landbúnaður og landnotkun eru langstærsta loftslagsáskorun Íslands. Þar liggja jafnframt stærstu möguleikarnir til samdráttar í losun. Mögulegur stuðningur við umbreytingu íslensks landbúnaðar Þessi þróun er einnig áhugaverð í ljósi þeirrar umræðu sem nú stendur yfir á Íslandi um mögulegar aðildarviðræður við Evrópusambandið. Ef Ísland færi í slíkar viðræður væri eðlilegt að landbúnaður yrði eitt af lykilmálunum. Evrópusambandið rekur í dag umfangsmesta stuðningskerfi landbúnaðar í heiminum í gegnum CAPþar sem milljarðar evra renna árlega til bænda og til umbreytingar í landnotkun. Á undanförnum árum hefur þessi stefna í auknum mæli beinst að loftslagsmálum, náttúruvernd og sjálfbærri landnotkun. Í gegnum CAP hafa mörg Evrópulönd fengið fjárhagslegan stuðning til að endurheimta votlendi, breyta ræktunarlandi, auka skógrækt og draga úr losun frá landbúnaði. Þannig hefur kerfið verið notað til að styðja við umbreytingu landbúnaðar á sama tíma og bændum er tryggður fjárhagslegur stöðugleiki. Dæmi um þetta má finna víða í Evrópu. Í Finnlandi hefur stuðningur úr CAP verið nýttur til að greiða bændum fyrir að breyta landnotkun á kolefnisríkum jarðvegi og endurheimta votlendi. Á Írlandi hafa bændur fengið greiðslur fyrir að bæta ástand jarðvegs og draga úr losun frá nautgriparækt. Í Póllandi hefur CAP verið lykiltæki í umbreytingu landbúnaðar eftir að landið gekk í Evrópusambandið, meðal annars með fjárfestingum í nýrri tækni og sjálfbærari landnotkun. Fyrir Ísland, þar sem stærsta loftslagsáskorunin tengist landnotkun og framræstu votlendi, gæti slíkt kerfi opnað nýja möguleika. Þannig væri möguleiki á að fá fjármagn úr CAP til stórra verkefna í endurheimt votlendis, kolefnisbindingu og umbreytingu landbúnaðar á svipaðan hátt og nú er verið að gera í nokkrum nágrannalöndum okkar. Það væri stórt skref í rétta átt. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5 sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að takast á við loftslagsvandann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eyþór Eðvarðsson Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Það má læra margt af Danmörku þegar kemur að loftslagsmálum. Samkvæmt alþjóðlega samanburðarlistanum Climate Change Performance Index (CCPI) er Danmörk í fjórða sæti yfir þau ríki heims sem standa sig best í loftslagsmálum. Í raun situr landið efst á listanum þar sem fyrstu þrjú sætin eru skilin eftir auð. Ástæðan er sú að sérfræðingar CCPI telja að engin þjóð hafi enn náð árangri sem samræmist að fullu markmiðum Parísarsamkomulagsins. Árangur Dana í loftslagsmálum byggir á markvissri stefnu sem nær til nánast allra geira hagkerfisins. Losun gróðurhúsalofttegunda hefur dregist saman um tæp 45% frá árinu 1990 á sama tíma og hagkerfið hefur vaxið og lífskjör aukist. Mikill árangur hefur náðst í orkukerfinu með uppbyggingu vindorku, í samgöngum með orkuskiptum og í iðnaði með aukinni orkunýtni. Nú beinist athyglin í auknum mæli að landbúnaði. Landbúnaður næsta stóra verkefnið Landbúnaður er í dag einn stærsti losunarþáttur Danmerkur (11-12 milljónir tonna CO₂-ígilda) og stendur fyrir um þriðjung af heildarlosun landsins. Um 60% lands Danmerkur er nýtt til landbúnaðar og landbúnaður og matvælaiðnaður skapar 20-25% af heildarútflutningi landsins. Umbreyting landbúnaðar í Danmörku á sér langan aðdraganda. Í áratugi hefur köfnunarefni frá landbúnaði (aðallega svínabúum) haft mjög neikvæð áhrif á vötn og strandsjó landsins. Mikil pólitísk átök hafa verið um áburðarreglur og umhverfismál sem leiddu að lokum til þess að stjórnvöld, bændur og atvinnulíf gerðu hið svokallaða Græna þríhliða samkomulag (Den Grønne Trepart) árið 2024. Hér er um að ræða eitt umfangsmesta loftslagssamkomulag sem gert hefur verið um landbúnað í Evrópu. Samkomulagið felur meðal annars í sér kolefnisverð á landbúnað, stórfellda endurheimt votlendis, breytingar á landnotkun og aukna kolefnisbindingu í jarðvegi. Það gerir bændum einnig kleift að fá bætur fyrir að taka land úr ræktun og fá greitt fyrir að draga úr losun og auka kolefnisbindingu, til dæmis með endurheimt votlendis, skógrækt og breyttri landnotkun. Markmiðið er að draga verulega úr losun og um leið styðja við umbreytingu landbúnaðarins þannig að hann verði sjálfbærari og áfram samkeppnishæfur. Jafnframt er ætlunin að draga úr langvarandi vandamálum vegna köfnunarefnis frá landbúnaði. Samkvæmt hinu Græna þríhliða samkomulagi stefna dönsk stjórnvöld að því að breyta um 390.000 hekturum af landbúnaðarlandi. Þar af eiga 250.000 hektarar að verða nýr skógur og 140.000 hektarar votlendi. Þetta samsvarar um 10% af ræktuðu landi Danmerkur. Stefna Dana er ekki að framleiða minna af mat heldur að umbreyta landbúnaðinum þannig að hann dragi úr losun, verndi náttúruna og skapi meiri verðmæti með minni umhverfisáhrifum. Stuðningur frá Evrópusambandinu Til viðbótar við stuðning danska ríkisins nýtur þessi umbreyting einnig stuðnings frá Evrópusambandinu í gegnum sameiginlega landbúnaðarstefnu sambandsins, Common Agricultural Policy (CAP). Þar er veittur fjárhagslegur stuðningur til að hjálpa bændum að breyta landnotkun, fjárfesta í nýrri tækni og draga úr umhverfisáhrifum framleiðslunnar. Þessi nálgun endurspeglar ákveðna stefnumótandi hugsun. Í stað þess að líta á loftslagsaðgerðir og náttúruvernd sem ógn við landbúnaðinn eru þær nýttar sem tæki til að umbreyta greininni og gera hana sjálfbærari til framtíðar. Bændur eru teknir með í breytingarnar og fá stuðning til að laga reksturinn að nýjum aðstæðum. Stærsta loftslagsáskorun Íslands Hér á Íslandi er bein losun frá landbúnaði um 14-15% af heildarlosun gróðurhúsalofttegunda. Myndin breytist hins vegar verulega þegar framræst land er tekið með í reikninginn. Allt framræst votlendi (þótt ekki allt sé nýtt til landbúnaðar) losar um 6,3 milljónir tonna CO₂-ígilda á ári, sem samsvarar um 55-60% af heildarlosun landsins. Þegar þetta er lagt saman verður ljóst að landbúnaður og landnotkun eru langstærsta loftslagsáskorun Íslands. Þar liggja jafnframt stærstu möguleikarnir til samdráttar í losun. Mögulegur stuðningur við umbreytingu íslensks landbúnaðar Þessi þróun er einnig áhugaverð í ljósi þeirrar umræðu sem nú stendur yfir á Íslandi um mögulegar aðildarviðræður við Evrópusambandið. Ef Ísland færi í slíkar viðræður væri eðlilegt að landbúnaður yrði eitt af lykilmálunum. Evrópusambandið rekur í dag umfangsmesta stuðningskerfi landbúnaðar í heiminum í gegnum CAPþar sem milljarðar evra renna árlega til bænda og til umbreytingar í landnotkun. Á undanförnum árum hefur þessi stefna í auknum mæli beinst að loftslagsmálum, náttúruvernd og sjálfbærri landnotkun. Í gegnum CAP hafa mörg Evrópulönd fengið fjárhagslegan stuðning til að endurheimta votlendi, breyta ræktunarlandi, auka skógrækt og draga úr losun frá landbúnaði. Þannig hefur kerfið verið notað til að styðja við umbreytingu landbúnaðar á sama tíma og bændum er tryggður fjárhagslegur stöðugleiki. Dæmi um þetta má finna víða í Evrópu. Í Finnlandi hefur stuðningur úr CAP verið nýttur til að greiða bændum fyrir að breyta landnotkun á kolefnisríkum jarðvegi og endurheimta votlendi. Á Írlandi hafa bændur fengið greiðslur fyrir að bæta ástand jarðvegs og draga úr losun frá nautgriparækt. Í Póllandi hefur CAP verið lykiltæki í umbreytingu landbúnaðar eftir að landið gekk í Evrópusambandið, meðal annars með fjárfestingum í nýrri tækni og sjálfbærari landnotkun. Fyrir Ísland, þar sem stærsta loftslagsáskorunin tengist landnotkun og framræstu votlendi, gæti slíkt kerfi opnað nýja möguleika. Þannig væri möguleiki á að fá fjármagn úr CAP til stórra verkefna í endurheimt votlendis, kolefnisbindingu og umbreytingu landbúnaðar á svipaðan hátt og nú er verið að gera í nokkrum nágrannalöndum okkar. Það væri stórt skref í rétta átt. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5 sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að takast á við loftslagsvandann.
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun