Börnin okkar – sameiginleg ábyrgð Hanna Borg Jónsdóttir skrifar 9. mars 2026 12:01 Við búum í samfélagi sem hefur lengi haft einn grundvallarþráð í sinni sjálfsmynd - að börnum skuli líða vel og að þau fái tækifæri til að blómstra. Það er hluti af okkar samfélagssáttmála og oft ástæða þess að þau sem búið hafa erlendis snúa aftur heim til að ala upp börnin sín. Við vitum að það sem gerist í æsku mótar líf fólks, ekki bara í dag heldur alla tíð. Við erum börn í 18 ár en lifum svo jafnvel til níræðs. Í gegnum líf okkar öll þessi fullorðinsár verður okkur hugsað til æsku okkar – hvernig okkur leið, hver stóð með okkur og hvort einhver tók eftir þegar við þurftum hjálp. Þess vegna skiptir máli að við vöndum okkur. Þúsundir vinna daglega að velferð barna Hér á landi starfa þúsundir framúrskarandi fagfólks sem hafa helgað líf sitt því að vinna með börnum. Kennarar, leikskólakennarar, þjálfarar, félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar, læknar, lögreglufólk, sálfræðingar, tómstundaleiðbeinendur og margir fleiri vinna á hverjum degi að því að styðja börn og fjölskyldur þeirra. Þetta er einn af styrkleikum samfélagsins okkar og eitthvað sem við ættum að vera stolt af. En við vitum líka að þegar kemur að velferð barna skiptir samvinna öllu máli og alltaf má gera betur. Enginn einn aðili sér allt. Enginn einn ber alla ábyrgð. Þegar við sameinum krafta okkar náum við betri árangri. Farsældarráð höfuðborgarsvæðisins er samstarf sem skiptir máli Þess vegna er sérstaklega ánægjulegt að sjá að öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, Heilsugæsla höfuðborgarsvæðisins, Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu, framhaldsskólarnir og íþróttahreyfingin hafa tekið höndum saman á vettvangi Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Þar eru ólík kerfi að vinna saman með eitt markmið: Að tryggja að börn á höfuðborgarsvæðinu fái réttan stuðning á réttum tíma. Dagana 9.–13. mars fer fram fyrsta sameiginlega Farsældarvika höfuðborgarsvæðisins. Vikan er ekki aðeins vitundarvakning heldur tákn um nýja nálgun – þar sem mismunandi kerfi stilla saman strengi og sameina krafta sína farsæld barna til heilla. Fyrsta skrefið – ekki það síðasta En Farsældarvikan er aðeins fyrsta skrefið. Nú stendur yfir vinna við sameiginlega aðgerðaáætlun Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins sem mun meðal annars fela í sér betra upplýsingaflæði milli aðila, samstilltar forvarnir og fræðslu, sameiginlega upplýsingagátt fyrir foreldra, börn og starfsfólk, aukna foreldrafræðslu og samvinnu um viðbrögð við erfiðum aðstæðum barna. Slíkar aðgerðir geta skipt sköpum – ekki síst þegar kemur að því að grípa börn fyrr og styðja fjölskyldur áður en vandinn verður stór. Þegar fullorðnir vinna saman Kjarni málsins er einfaldur: Þegar fullorðnir vinna saman verður lífið betra fyrir börn. Við eigum öll hlut í þessari ábyrgð – sem fagfólk, foreldrar, nágrannar og samfélag. Því farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis heldur verkefni samfélagsins alls. Höfundur er verkefnastjóri Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Sjá meira
Við búum í samfélagi sem hefur lengi haft einn grundvallarþráð í sinni sjálfsmynd - að börnum skuli líða vel og að þau fái tækifæri til að blómstra. Það er hluti af okkar samfélagssáttmála og oft ástæða þess að þau sem búið hafa erlendis snúa aftur heim til að ala upp börnin sín. Við vitum að það sem gerist í æsku mótar líf fólks, ekki bara í dag heldur alla tíð. Við erum börn í 18 ár en lifum svo jafnvel til níræðs. Í gegnum líf okkar öll þessi fullorðinsár verður okkur hugsað til æsku okkar – hvernig okkur leið, hver stóð með okkur og hvort einhver tók eftir þegar við þurftum hjálp. Þess vegna skiptir máli að við vöndum okkur. Þúsundir vinna daglega að velferð barna Hér á landi starfa þúsundir framúrskarandi fagfólks sem hafa helgað líf sitt því að vinna með börnum. Kennarar, leikskólakennarar, þjálfarar, félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar, læknar, lögreglufólk, sálfræðingar, tómstundaleiðbeinendur og margir fleiri vinna á hverjum degi að því að styðja börn og fjölskyldur þeirra. Þetta er einn af styrkleikum samfélagsins okkar og eitthvað sem við ættum að vera stolt af. En við vitum líka að þegar kemur að velferð barna skiptir samvinna öllu máli og alltaf má gera betur. Enginn einn aðili sér allt. Enginn einn ber alla ábyrgð. Þegar við sameinum krafta okkar náum við betri árangri. Farsældarráð höfuðborgarsvæðisins er samstarf sem skiptir máli Þess vegna er sérstaklega ánægjulegt að sjá að öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, Heilsugæsla höfuðborgarsvæðisins, Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu, framhaldsskólarnir og íþróttahreyfingin hafa tekið höndum saman á vettvangi Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Þar eru ólík kerfi að vinna saman með eitt markmið: Að tryggja að börn á höfuðborgarsvæðinu fái réttan stuðning á réttum tíma. Dagana 9.–13. mars fer fram fyrsta sameiginlega Farsældarvika höfuðborgarsvæðisins. Vikan er ekki aðeins vitundarvakning heldur tákn um nýja nálgun – þar sem mismunandi kerfi stilla saman strengi og sameina krafta sína farsæld barna til heilla. Fyrsta skrefið – ekki það síðasta En Farsældarvikan er aðeins fyrsta skrefið. Nú stendur yfir vinna við sameiginlega aðgerðaáætlun Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins sem mun meðal annars fela í sér betra upplýsingaflæði milli aðila, samstilltar forvarnir og fræðslu, sameiginlega upplýsingagátt fyrir foreldra, börn og starfsfólk, aukna foreldrafræðslu og samvinnu um viðbrögð við erfiðum aðstæðum barna. Slíkar aðgerðir geta skipt sköpum – ekki síst þegar kemur að því að grípa börn fyrr og styðja fjölskyldur áður en vandinn verður stór. Þegar fullorðnir vinna saman Kjarni málsins er einfaldur: Þegar fullorðnir vinna saman verður lífið betra fyrir börn. Við eigum öll hlut í þessari ábyrgð – sem fagfólk, foreldrar, nágrannar og samfélag. Því farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis heldur verkefni samfélagsins alls. Höfundur er verkefnastjóri Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun