„Pólitíkin ræður“ Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar 8. mars 2026 13:32 Ég mætti á ársfund Landsvirkjunar 3. Mars síðastliðinn, af einskærri forvitni um framtíðarplön fyrirtækis okkar landsmanna. Yfirskrift ársfundarins var „Orkueyjan“. Nafnið var lýsandi fyrir innihald fundarins – að undirbúa Ísland undir orkufrekan iðnað. Mér leið eins og ég væri stödd aftur á árinu 2007 þegar framkvæmdagleðin var í hæstu hæðum með tilheyrandi útþennslu á hagkerfinu. Framtíðarsýnin er að hámarka verðmæti orkulinda og samkeppnishæfni á erlendum mörkuðum á hraða ljóssins. Orkan er lífæð arðsemi, meiri uppbygging þýðir meiri peninga í ríkissjóð. Til þess að skapa þessi „verðmæti“ þurfum við að leggja fram fórnir. Fjárhagslega arðbærar framkvæmdir er aðalatriðið og verða náttúruverndarsinnar að sætta sig við það. Umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra Jóhann Páll talaði um miklar breytingar. Hann er með mörg frumvörp í gangi sem munu fara fyrir þing á næstu mánuðum. Markmið Jóhanns er að ryðja burt hindrunum með lagasetningu. Afnema neitunarvald landeigenda, einfalda leyfisferlið ogeinfalda regluverkið í rammaáætlun með færri og styttri umsagnarferli. Með þessum breytingum er verið að minnka möguleika á andmælum og landeigiendur geta ekki lengur stoppað framkvæmdir. Jóhann Páll tilkynnti að „pólitíkin ræður“. Orkumálaráðherrann fór offörum. Hann minnti helst á Míní-Pútín sem fengið hefur völdin í hendur frá kommúnistaflokknum þar sem fyrsta verkefnið er að skerða lýðræðislegan rétt þegnanna. Það má með sanni segja að umhverfis- orku- og loftslagsráðherra stendur ekki undir nafni. Það má þurrka út nafngiftina umhverfis- og loftslagsráðherra. Neitunarvaldið virkar í Noregi. Vindorkan eyðileggur náttúru, viskerfi og heilsu manna og dýra og það er nóg til að stoppa orkuvæðinguna í náttúrunni. Þetta er lýðræðislegur réttur sem Jóhann Páll ætlar að fjarlægja með lögum. – (Vetoretten virker. Problemet er feil diagnose i kraftpolitikken). Tækniþróun í orkugeiranum er komin langt. Stóru vindorkuverin verða úrelt innan skamms. Það er komin ný tækni og hver og einn getur sett upp sitt orkubú heima fyrir. Þetta þýðir að stórframkvæmdir við vindorku verða óþarfar, þess í stað þarf að uppfæra það sem þegar er til staðar. Flutningskerfið á Íslandi er sums staðar komið til ára sinna og þetta þaf að laga. Nýjar vatnstúrbínur geta stóraukið orkuframleiðsluna. Það er enginn flokkur á Alþingi í dag sem ber hag náttúrunnar fyrir brjósti. Það verðmætasta sem við eigum. Geymda gullið eru bændurnir. Þeir eru lykillinn að sjálfbærri matframleiðslu. Hér á Íslandi er hægt að rækta nærri hvað sem er bæði undir berum himni og í gróðurhúsum en til þess þurfa bændur jörðina sína. (Orkunotkun sett í samhengi grein í Bændablaðinu 2026 – 3) Ég legg til að orkumálaráðherra geri sér grein fyrir því hverjum hann eigi að þjóna, spari útgjöld við gríðarlega kostnaðarsamar og óafturkræfar framkvæmdir, virði lýðræðislegan rétt þegna landsins og þá sérstaklega landeigenda svo það festist ekki við hann viðurnefnið Míní-Pútín. Ný tækni til að framleiða rafmagn, tengd beint við húskerfið og rafhlöðu. Hægt að selja umframorku til Landsvirkjunar. Höfundur er lýðræðissinni og meðlimur í Landvernd. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Sjá meira
Ég mætti á ársfund Landsvirkjunar 3. Mars síðastliðinn, af einskærri forvitni um framtíðarplön fyrirtækis okkar landsmanna. Yfirskrift ársfundarins var „Orkueyjan“. Nafnið var lýsandi fyrir innihald fundarins – að undirbúa Ísland undir orkufrekan iðnað. Mér leið eins og ég væri stödd aftur á árinu 2007 þegar framkvæmdagleðin var í hæstu hæðum með tilheyrandi útþennslu á hagkerfinu. Framtíðarsýnin er að hámarka verðmæti orkulinda og samkeppnishæfni á erlendum mörkuðum á hraða ljóssins. Orkan er lífæð arðsemi, meiri uppbygging þýðir meiri peninga í ríkissjóð. Til þess að skapa þessi „verðmæti“ þurfum við að leggja fram fórnir. Fjárhagslega arðbærar framkvæmdir er aðalatriðið og verða náttúruverndarsinnar að sætta sig við það. Umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra Jóhann Páll talaði um miklar breytingar. Hann er með mörg frumvörp í gangi sem munu fara fyrir þing á næstu mánuðum. Markmið Jóhanns er að ryðja burt hindrunum með lagasetningu. Afnema neitunarvald landeigenda, einfalda leyfisferlið ogeinfalda regluverkið í rammaáætlun með færri og styttri umsagnarferli. Með þessum breytingum er verið að minnka möguleika á andmælum og landeigiendur geta ekki lengur stoppað framkvæmdir. Jóhann Páll tilkynnti að „pólitíkin ræður“. Orkumálaráðherrann fór offörum. Hann minnti helst á Míní-Pútín sem fengið hefur völdin í hendur frá kommúnistaflokknum þar sem fyrsta verkefnið er að skerða lýðræðislegan rétt þegnanna. Það má með sanni segja að umhverfis- orku- og loftslagsráðherra stendur ekki undir nafni. Það má þurrka út nafngiftina umhverfis- og loftslagsráðherra. Neitunarvaldið virkar í Noregi. Vindorkan eyðileggur náttúru, viskerfi og heilsu manna og dýra og það er nóg til að stoppa orkuvæðinguna í náttúrunni. Þetta er lýðræðislegur réttur sem Jóhann Páll ætlar að fjarlægja með lögum. – (Vetoretten virker. Problemet er feil diagnose i kraftpolitikken). Tækniþróun í orkugeiranum er komin langt. Stóru vindorkuverin verða úrelt innan skamms. Það er komin ný tækni og hver og einn getur sett upp sitt orkubú heima fyrir. Þetta þýðir að stórframkvæmdir við vindorku verða óþarfar, þess í stað þarf að uppfæra það sem þegar er til staðar. Flutningskerfið á Íslandi er sums staðar komið til ára sinna og þetta þaf að laga. Nýjar vatnstúrbínur geta stóraukið orkuframleiðsluna. Það er enginn flokkur á Alþingi í dag sem ber hag náttúrunnar fyrir brjósti. Það verðmætasta sem við eigum. Geymda gullið eru bændurnir. Þeir eru lykillinn að sjálfbærri matframleiðslu. Hér á Íslandi er hægt að rækta nærri hvað sem er bæði undir berum himni og í gróðurhúsum en til þess þurfa bændur jörðina sína. (Orkunotkun sett í samhengi grein í Bændablaðinu 2026 – 3) Ég legg til að orkumálaráðherra geri sér grein fyrir því hverjum hann eigi að þjóna, spari útgjöld við gríðarlega kostnaðarsamar og óafturkræfar framkvæmdir, virði lýðræðislegan rétt þegna landsins og þá sérstaklega landeigenda svo það festist ekki við hann viðurnefnið Míní-Pútín. Ný tækni til að framleiða rafmagn, tengd beint við húskerfið og rafhlöðu. Hægt að selja umframorku til Landsvirkjunar. Höfundur er lýðræðissinni og meðlimur í Landvernd.
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar