Sterk rödd Íslands skiptir máli Karólína Helga Símonardóttir skrifar 19. febrúar 2026 07:45 Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Karólína Helga Símonardóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Sjá meira
Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar