Erum við komin þangað að fyrirtækin hugsa um börnin okkar? Halldóra Björk Þórarinsdóttir og Freydís Aðalbjörnsdóttir skrifa 9. febrúar 2026 10:01 Eins og flestum er kunnugt um eru borgarstjórnakosningar á næsta leiti og þá fara allir flokkar á fullt að gefa loforð sem að ekki er hægt að efna þegar á hólminn er komið. Síðast þegar við vissum þá átti það að vera val foreldra hvort að þau myndu setja barnið sitt á leikskóla eða til dagforeldra. Helsta baráttumál flestra flokka eru eins og alltaf leikskólamálin og verða þau alltaf að einhverju hitamáli. Er þetta ekki bara orðið gott með að reyna að troða öllum börnum inn á leikskóla þegar þau eru rétt eins árs? Er verið að vinna í þvi að leggja niður dagforeldrakerfið? Núna keppast allir flokkar við það að lofa öllu fögru og alltaf er það sama loforðið hjá sumum flokkum, öll börn fá leikskólapláss en svo kemur að innritunardegi og þá hvað? Margir foreldar fá skell þar sem að barnið fær því miður ekki leikskólapláss og foreldrar voru ekkert búin að hugsa út í önnur úrræði þar sem að það var búið að lofa því að allir myndu fá leikskólapláss. Dagforeldar eru orðnir þreyttir á því að vera útskúfaðir af sumum flokkum hjá borginni og það er aldrei minnst á okkur þegar það er talað um að brúa bilið, samt fáum við að heyra það á öllum námskeiðsdögum hvað við skiptum borgina miklu máli og hvað við séum að bjarga borginni mikið með okkar vinnu. Það eru ekki öll börn sem að geta verið í stórum hópum og þá koma dagforeldrar sterkir inn. Hjá dagforeldrum fá þessir litlu einstaklingar alla þá ást og umhyggju sem að þau þurfa og ég tala nú ekki um að allur maturinn er eldaður frá grunni ekki aðkeyptur fjöldaframleiddur unnin matur sem hefur verið boðin út af borginni, og þarf aðeins að hita upp vegna sparnaðar. Einnig er Það alltaf sama manneskjan sem að tekur á móti barninu á morgnana sem að skiptir miklu máli fyrir börnin. Mikið af dagforeldrum hafa hreinlega gefist upp á þessari umræðu fyrir kosningar. Endalaus loforð sem að eru svikin og margir foreldrar lenda í veseni með daggæsluúrræði þar sem að þau treysta alltaf á þessi blessuðu loforð. Þessi umræða er orðin eins og rispuð plata og við sem að störfum sem dagforeldar erum langþreytt á því að vera þessi ósýnilegi hópur sem að margir frambjóðendur eru að reyna að losa sig við. Þegar að ég Halldóra eignaðist mitt fyrsta barn árið 2001 áttu öll börn að komast inn 18 mánaða, minn drengur var 31 mánaða. Í dag segir reglugerðin 18 mánaða þó svo svo að kosningaloforðin hljómi uppá 12 mánaða. Í allnokkur kjörtímabil var það stefna borgarinnar að koma öllum börnum 12 mánaða og eldri inná leikskóla. Markmiðið var að byggja og byggja fleiri leikskóla, einhverja leikskóla átti að stækka um 1-3 deildir. Vegna þessara orða hefur verið mikill flótti úr stéttinni, árið 2011 vorum við dagforeldrar í borginni um 250 en í dag erum við um það bil 70. Mikið hefur verið um lokanir leikskóla vegna myglu, börn hafa þurft að færa sig í önnur húsnæði, fleiri leikskólar hafa þurft að senda börn heim allt að 2 daga í viku vegna manneklu. Þessi loforð hafa ekki staðist sama hvað það hefur verið. Ekki má samt gleyma því að eftir marga fundi borgarinnar með félögum dagforeldra var unnið að þjónustusamning og hækkun niðurgreiðslu með börnum 18 mánaða og eldri á þessu kjörtímabili. Það er jú dýrt fyrir börn yngri en 18 mánaða og má þá ekki setja smá púður í það að lækka þann aldur sem hækkun niðurgreislu hefst. Arion banki hefur opnað daggæslu allt að 10 barna í húsnæðinu hjá sér í Borgartúni, eftir að hafa fengið leyfi hjá GEV, heilbrigiseftirliti og slökkviliðinu. Starfsmenn bankans eru þeir sem að geta sótt um í þessari daggæslu um leið og barnið verður 12 mánaða. Frábært að fyrirtæki aðstoði sitt fólk um daggæslu fyrir börnin sín svo að fólkið komist aftur í vinnu, en ætti ekki að þurfa að vera háð miklum kvöðum. Eitt að kommentum undir grein Hildar Björnsdóttur stakk okkur. Það er um hvort að það gæti verið kvöð að vera með daggæslu hjá vinnuveitandanum. Ég set það hér inn eins og það var skrifað af Sigurði Viktori “Það er vont ef starfsfólk er háð vinnuveitanda um ekki bara starf og laun, en einnig leikskóla barnanna sinna. Ef fólk skiptir um vinnu, þá þurfi börnin þess líka að skipta um leikskóla. Ef fólk segir t.d. frá slæmri framkomu yfirmanna, þá er það ekki bara að setja starfið sitt í hættu heldur einnig leikskólarými barnanna sinna. Helst þarf þetta að vera aðskilið.” Heyrst hefur að fleiri fyrirtæki séu að skoða þennan valmöguleika og jafnvel að opna leikskóla. Við sjáum ekki að það sé að fara að leysa allan leikskólavanda borgarinnar. Höfundar eru dagforeldrar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Eins og flestum er kunnugt um eru borgarstjórnakosningar á næsta leiti og þá fara allir flokkar á fullt að gefa loforð sem að ekki er hægt að efna þegar á hólminn er komið. Síðast þegar við vissum þá átti það að vera val foreldra hvort að þau myndu setja barnið sitt á leikskóla eða til dagforeldra. Helsta baráttumál flestra flokka eru eins og alltaf leikskólamálin og verða þau alltaf að einhverju hitamáli. Er þetta ekki bara orðið gott með að reyna að troða öllum börnum inn á leikskóla þegar þau eru rétt eins árs? Er verið að vinna í þvi að leggja niður dagforeldrakerfið? Núna keppast allir flokkar við það að lofa öllu fögru og alltaf er það sama loforðið hjá sumum flokkum, öll börn fá leikskólapláss en svo kemur að innritunardegi og þá hvað? Margir foreldar fá skell þar sem að barnið fær því miður ekki leikskólapláss og foreldrar voru ekkert búin að hugsa út í önnur úrræði þar sem að það var búið að lofa því að allir myndu fá leikskólapláss. Dagforeldar eru orðnir þreyttir á því að vera útskúfaðir af sumum flokkum hjá borginni og það er aldrei minnst á okkur þegar það er talað um að brúa bilið, samt fáum við að heyra það á öllum námskeiðsdögum hvað við skiptum borgina miklu máli og hvað við séum að bjarga borginni mikið með okkar vinnu. Það eru ekki öll börn sem að geta verið í stórum hópum og þá koma dagforeldrar sterkir inn. Hjá dagforeldrum fá þessir litlu einstaklingar alla þá ást og umhyggju sem að þau þurfa og ég tala nú ekki um að allur maturinn er eldaður frá grunni ekki aðkeyptur fjöldaframleiddur unnin matur sem hefur verið boðin út af borginni, og þarf aðeins að hita upp vegna sparnaðar. Einnig er Það alltaf sama manneskjan sem að tekur á móti barninu á morgnana sem að skiptir miklu máli fyrir börnin. Mikið af dagforeldrum hafa hreinlega gefist upp á þessari umræðu fyrir kosningar. Endalaus loforð sem að eru svikin og margir foreldrar lenda í veseni með daggæsluúrræði þar sem að þau treysta alltaf á þessi blessuðu loforð. Þessi umræða er orðin eins og rispuð plata og við sem að störfum sem dagforeldar erum langþreytt á því að vera þessi ósýnilegi hópur sem að margir frambjóðendur eru að reyna að losa sig við. Þegar að ég Halldóra eignaðist mitt fyrsta barn árið 2001 áttu öll börn að komast inn 18 mánaða, minn drengur var 31 mánaða. Í dag segir reglugerðin 18 mánaða þó svo svo að kosningaloforðin hljómi uppá 12 mánaða. Í allnokkur kjörtímabil var það stefna borgarinnar að koma öllum börnum 12 mánaða og eldri inná leikskóla. Markmiðið var að byggja og byggja fleiri leikskóla, einhverja leikskóla átti að stækka um 1-3 deildir. Vegna þessara orða hefur verið mikill flótti úr stéttinni, árið 2011 vorum við dagforeldrar í borginni um 250 en í dag erum við um það bil 70. Mikið hefur verið um lokanir leikskóla vegna myglu, börn hafa þurft að færa sig í önnur húsnæði, fleiri leikskólar hafa þurft að senda börn heim allt að 2 daga í viku vegna manneklu. Þessi loforð hafa ekki staðist sama hvað það hefur verið. Ekki má samt gleyma því að eftir marga fundi borgarinnar með félögum dagforeldra var unnið að þjónustusamning og hækkun niðurgreiðslu með börnum 18 mánaða og eldri á þessu kjörtímabili. Það er jú dýrt fyrir börn yngri en 18 mánaða og má þá ekki setja smá púður í það að lækka þann aldur sem hækkun niðurgreislu hefst. Arion banki hefur opnað daggæslu allt að 10 barna í húsnæðinu hjá sér í Borgartúni, eftir að hafa fengið leyfi hjá GEV, heilbrigiseftirliti og slökkviliðinu. Starfsmenn bankans eru þeir sem að geta sótt um í þessari daggæslu um leið og barnið verður 12 mánaða. Frábært að fyrirtæki aðstoði sitt fólk um daggæslu fyrir börnin sín svo að fólkið komist aftur í vinnu, en ætti ekki að þurfa að vera háð miklum kvöðum. Eitt að kommentum undir grein Hildar Björnsdóttur stakk okkur. Það er um hvort að það gæti verið kvöð að vera með daggæslu hjá vinnuveitandanum. Ég set það hér inn eins og það var skrifað af Sigurði Viktori “Það er vont ef starfsfólk er háð vinnuveitanda um ekki bara starf og laun, en einnig leikskóla barnanna sinna. Ef fólk skiptir um vinnu, þá þurfi börnin þess líka að skipta um leikskóla. Ef fólk segir t.d. frá slæmri framkomu yfirmanna, þá er það ekki bara að setja starfið sitt í hættu heldur einnig leikskólarými barnanna sinna. Helst þarf þetta að vera aðskilið.” Heyrst hefur að fleiri fyrirtæki séu að skoða þennan valmöguleika og jafnvel að opna leikskóla. Við sjáum ekki að það sé að fara að leysa allan leikskólavanda borgarinnar. Höfundar eru dagforeldrar
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun