Hvernig byggjum við upp hágæða almenningssamgöngur? Þórir Garðarsson skrifar 28. janúar 2026 18:00 Hágæða almenningssamgöngur byggjast ekki á stærri og stífari kerfum, heldur á snjallvæðingu, sveigjanleika og aðlögun að ferðavenjum fólks. Í þróun samgangna á að fara frá stórum einingum yfir í minni og liprari lausnir þegar tæknin leyfir. Því minni og sveigjanlegri sem einingarnar eru, því betur er ferðalagið sniðið að þörfum farþegans í stað þess að farþeginn þurfi að laga sig að kerfinu. Að fækka leiðum og stækka strætisvagna eins og Borgarlínan er hugsuð er afturför. Það er gamaldags nálgun sem lítur á fólk eins og vörur sem eigi að flytja á milli skiptistöðva. Framfarir felast í fleiri leiðum, meiri tíðni ferða og minni, liprari vögnum sem komast nær fólki og áfangastað þess. Ef við viljum byggja upp almenningssamgöngur sem fólk treystir og notar af vilja, verðum við að byrja á einni grundvallarhugsun: Kerfið á að laga sig að fólkinu, ekki fólkið að kerfinu. Það krefst snjallvæðingar. Í alla vagna þarf að setja GPS-tengda teljara og skynjara sem safna gögnum í rauntíma um inn- og útstig, staðsetningu og tíma. Þannig fáum við nákvæma mynd af álagi, ferðamynstri og flöskuhálsum í kerfinu. Þá hættum við að byggja ákvarðanir á ágiskunum og byrjum að byggja þær á staðreyndum. Þessi gögn eru síðan unnin með gervigreind sem greinir mynstur og leggur til markvissar úrbætur, smávægilegar breytingar á leiðum, aukna tíðni á réttum tímum eða viðbótarferðir þar sem þörfin er raunverulega til staðar. Smáar, réttar aðgerðir geta haft mun meiri áhrif en ein stór og dýr kerfisbreyting. Kerfið á jafnframt að tengjast veðurspám. Á norðurslóðum mótar veðrið ferðavenjur meira en flest annað. Ef spáð er snjókomu eða óveðri má bregðast við fyrirfram aukinni eftirspurn á ákveðnum leiðum. Þá verður þjónustan fyrirbyggjandi í stað þess að vera alltaf í viðbragðsstöðu. Þannig verður Strætó lifandi kerfi sem þróast dag frá degi. Ekki stíft skipulag sem fólk þarf að beygja sig undir, heldur þjónusta sem aðlagar sig að raunverulegum þörfum farþega. Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórir Garðarsson Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samgöngur Borgarlína Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson skrifar Sjá meira
Hágæða almenningssamgöngur byggjast ekki á stærri og stífari kerfum, heldur á snjallvæðingu, sveigjanleika og aðlögun að ferðavenjum fólks. Í þróun samgangna á að fara frá stórum einingum yfir í minni og liprari lausnir þegar tæknin leyfir. Því minni og sveigjanlegri sem einingarnar eru, því betur er ferðalagið sniðið að þörfum farþegans í stað þess að farþeginn þurfi að laga sig að kerfinu. Að fækka leiðum og stækka strætisvagna eins og Borgarlínan er hugsuð er afturför. Það er gamaldags nálgun sem lítur á fólk eins og vörur sem eigi að flytja á milli skiptistöðva. Framfarir felast í fleiri leiðum, meiri tíðni ferða og minni, liprari vögnum sem komast nær fólki og áfangastað þess. Ef við viljum byggja upp almenningssamgöngur sem fólk treystir og notar af vilja, verðum við að byrja á einni grundvallarhugsun: Kerfið á að laga sig að fólkinu, ekki fólkið að kerfinu. Það krefst snjallvæðingar. Í alla vagna þarf að setja GPS-tengda teljara og skynjara sem safna gögnum í rauntíma um inn- og útstig, staðsetningu og tíma. Þannig fáum við nákvæma mynd af álagi, ferðamynstri og flöskuhálsum í kerfinu. Þá hættum við að byggja ákvarðanir á ágiskunum og byrjum að byggja þær á staðreyndum. Þessi gögn eru síðan unnin með gervigreind sem greinir mynstur og leggur til markvissar úrbætur, smávægilegar breytingar á leiðum, aukna tíðni á réttum tímum eða viðbótarferðir þar sem þörfin er raunverulega til staðar. Smáar, réttar aðgerðir geta haft mun meiri áhrif en ein stór og dýr kerfisbreyting. Kerfið á jafnframt að tengjast veðurspám. Á norðurslóðum mótar veðrið ferðavenjur meira en flest annað. Ef spáð er snjókomu eða óveðri má bregðast við fyrirfram aukinni eftirspurn á ákveðnum leiðum. Þá verður þjónustan fyrirbyggjandi í stað þess að vera alltaf í viðbragðsstöðu. Þannig verður Strætó lifandi kerfi sem þróast dag frá degi. Ekki stíft skipulag sem fólk þarf að beygja sig undir, heldur þjónusta sem aðlagar sig að raunverulegum þörfum farþega. Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun