Opinber áskorun til borgarstjóra: Hvar er kaffispjallið í Grafarvogi? Elísabet Gísladóttir skrifar 28. janúar 2026 14:32 Íbúar Grafarvogs hafa ítrekað óskað eftir opnum fundi með borgarstjóra, líkt og haldnir hafa verið í öðrum hverfum Reykjavíkur á Hverfadögum. Óskin er hvorki ný né óeðlileg. Hún hefur verið sett fram kurteislega, skriflega og með góðum fyrirvara. Samt sitjum við enn eftir án dagsetningar, án boðs og án raunverulegs samtals. Þetta vekur upp spurningar um jafnræði, gagnsæi og vilja borgaryfirvalda til að hlusta á íbúa Grafarvogs. Ítrekaðar beiðnir – engin niðurstaða Frá því í nóvember hafa Íbúasamtök Grafarvogs ítrekað óskað eftir því að borgarstjóri haldi kaffispjall eða opinn íbúafund í hverfinu. Beiðnir hafa verið sendar beint á borgarstjóra og skrifstofu hennar, svarað hefur verið en án efnda. Í svörum borgarinnar hefur m.a. komið fram að „að þau verði í sambandi fljótlega“ og að dagskrá sé „þétt“. Nú eru liðnir margir mánuðir, jól og áramót liðin, og enn hefur ekkert samtal átt sér stað. Þetta er einfaldlega ekki ásættanlegt. Grafarvogur virðist sitja eftir Borgarstjóri hefur sjálf lagt áherslu á mikilvægi samtals við íbúa og haldið kaffispjöll og opna fundi í öðrum hverfum borgarinnar. Í fjölmiðlum hefur verið talað um að borgarstjóri vilji mæta fólki þar sem það er, hlusta og ræða málin af hreinskilni. Grafarvogsbúar spyrja því eðlilega: Af hverju gildir þetta ekki um okkur? Er Grafarvogur undanskilinn? Eða eru áhyggjur íbúa hverfisins einfaldlega ekki taldar nægilega mikilvægar? Málin brenna á íbúum Ástæða beiðnarinnar er skýr. Íbúar Grafarvogs hafa miklar áhyggjur af samgöngumálum, skipulagi, umferð, uppbyggingu í Gufunesi og áhrifum stórra innviðaverkefna á hverfið. Þetta eru ekki smámál, heldur ákvarðanir sem snerta daglegt líf, öryggi og framtíð heils hverfis. Slík mál verða ekki leyst með almennum tölvupóstum eða stöðluðum svörum úr stjórnsýslunni. Þau krefjast opins samtals, augliti til auglitis, þar sem íbúar fá að spyrja og kjörnir fulltrúar svara. Sjálfboðaliðar, ekki skrifstofa borgarinnar Vert er að minna á að Íbúasamtök Grafarvogs eru skipuð sjálfboðaliðum sem sinna þessu starfi samhliða fullri vinnu annars staðar. Þetta er ekki fagleg stofnun með skrifstofu og starfsfólk, heldur fólk sem leggur tíma sinn og orku í þá einföldu trú að íbúalýðræði skipti máli. Að láta slíkar beiðnir daga uppi, mánuðum saman, sendir skýr skilaboð, skilaboð sem enginn borgarbúi ætti að þurfa að sætta sig við. Skýr áskorun Við skorum hér með á Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarstjóra Reykjavíkur, að standa við þau gildi sem hún hefur sjálf talað fyrir: Að eiga samtal við íbúa Að sýna jafnræði milli hverfa Að mæta fólki þar sem það býr Við krefjumst þess að dagsetning fyrir opinn íbúafund/kaffispjall í Grafarvogi verði ákveðin tafarlaust og kynnt opinberlega. Grafarvogur á ekki að þurfa að berjast fyrir því að fá að tala við borgarstjóra sinn. Það á að vera sjálfsagt. Höfundur er formaður Íbúasamtaka Grafarvogs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Borgarstjórn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Íbúar Grafarvogs hafa ítrekað óskað eftir opnum fundi með borgarstjóra, líkt og haldnir hafa verið í öðrum hverfum Reykjavíkur á Hverfadögum. Óskin er hvorki ný né óeðlileg. Hún hefur verið sett fram kurteislega, skriflega og með góðum fyrirvara. Samt sitjum við enn eftir án dagsetningar, án boðs og án raunverulegs samtals. Þetta vekur upp spurningar um jafnræði, gagnsæi og vilja borgaryfirvalda til að hlusta á íbúa Grafarvogs. Ítrekaðar beiðnir – engin niðurstaða Frá því í nóvember hafa Íbúasamtök Grafarvogs ítrekað óskað eftir því að borgarstjóri haldi kaffispjall eða opinn íbúafund í hverfinu. Beiðnir hafa verið sendar beint á borgarstjóra og skrifstofu hennar, svarað hefur verið en án efnda. Í svörum borgarinnar hefur m.a. komið fram að „að þau verði í sambandi fljótlega“ og að dagskrá sé „þétt“. Nú eru liðnir margir mánuðir, jól og áramót liðin, og enn hefur ekkert samtal átt sér stað. Þetta er einfaldlega ekki ásættanlegt. Grafarvogur virðist sitja eftir Borgarstjóri hefur sjálf lagt áherslu á mikilvægi samtals við íbúa og haldið kaffispjöll og opna fundi í öðrum hverfum borgarinnar. Í fjölmiðlum hefur verið talað um að borgarstjóri vilji mæta fólki þar sem það er, hlusta og ræða málin af hreinskilni. Grafarvogsbúar spyrja því eðlilega: Af hverju gildir þetta ekki um okkur? Er Grafarvogur undanskilinn? Eða eru áhyggjur íbúa hverfisins einfaldlega ekki taldar nægilega mikilvægar? Málin brenna á íbúum Ástæða beiðnarinnar er skýr. Íbúar Grafarvogs hafa miklar áhyggjur af samgöngumálum, skipulagi, umferð, uppbyggingu í Gufunesi og áhrifum stórra innviðaverkefna á hverfið. Þetta eru ekki smámál, heldur ákvarðanir sem snerta daglegt líf, öryggi og framtíð heils hverfis. Slík mál verða ekki leyst með almennum tölvupóstum eða stöðluðum svörum úr stjórnsýslunni. Þau krefjast opins samtals, augliti til auglitis, þar sem íbúar fá að spyrja og kjörnir fulltrúar svara. Sjálfboðaliðar, ekki skrifstofa borgarinnar Vert er að minna á að Íbúasamtök Grafarvogs eru skipuð sjálfboðaliðum sem sinna þessu starfi samhliða fullri vinnu annars staðar. Þetta er ekki fagleg stofnun með skrifstofu og starfsfólk, heldur fólk sem leggur tíma sinn og orku í þá einföldu trú að íbúalýðræði skipti máli. Að láta slíkar beiðnir daga uppi, mánuðum saman, sendir skýr skilaboð, skilaboð sem enginn borgarbúi ætti að þurfa að sætta sig við. Skýr áskorun Við skorum hér með á Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarstjóra Reykjavíkur, að standa við þau gildi sem hún hefur sjálf talað fyrir: Að eiga samtal við íbúa Að sýna jafnræði milli hverfa Að mæta fólki þar sem það býr Við krefjumst þess að dagsetning fyrir opinn íbúafund/kaffispjall í Grafarvogi verði ákveðin tafarlaust og kynnt opinberlega. Grafarvogur á ekki að þurfa að berjast fyrir því að fá að tala við borgarstjóra sinn. Það á að vera sjálfsagt. Höfundur er formaður Íbúasamtaka Grafarvogs.
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar