Af þessu tvennu, er mikilvægast að gera réttu hlutina Sveinn Ólafsson skrifar 23. janúar 2026 07:48 Hvaða flokkur sem nær árangri í borgarstjórnarkosningum í vor, verður að starfa með öðrum flokkum til að mynda meirihluta. Nú lítur út fyrir að Sjálfstæðisflokkurinn verði stærsti flokkurinn að loknum þeim kosningum. Það er hins vegar margt sem bendir til að þau nái ekki að semja við aðra um meirihluta. Það er eitraða sambandið milli Sjálfstæðisflokksins og þeirra flokka sem velja að vinna með honum, sem gerir þetta. Flokkar sem það gera, lenda einatt í ruslatunnunni að loknu kjörtímabili. Kjósendur þeirra hafa flykkst annað. Þau sem þekkja söguna af sporðdrekanum sem vildi fá far yfir ána á baki frosksins, vita að sporðdrekinn sagði við froskinn að auðvitað myndi hann ekki stinga hann, þá myndu þeir báðir sökkva og deyja. Svo veitti sporðdrekinn frosknum banastunguna þegar þeir voru að komast yfir. - Það er í eðli mínu, segir sporðdrekinn við froskinn þegar þeir hurfu báðir í djúpið. Lengi vel náði Sjálfstæðisflokkur að standa réttur eftir, meðan samstarfsflokkarnir lágu særðir eftir eða hreinlega hurfu, en núorðið er veikin einnig farin að ná til hans. Framtakssamir sjálfstæðismenn geta alltaf gengið í aðra flokka. Þannig áttum við borgarstjóra sem hafði verið formaður ungra sjálfstæðismanna í Kópavogi. Einar Þorsteinsson er geðþekkur maður, öfgalaus og tilbúinn til samstarfs á báða bóga. Það lá því beint við að reyna að mynda meirihluta með fólki úr sínum gamla flokki, en ekki gekk það upp. Inn í það misheppnaða pólltíska útspil steig Heiða Björg, sem nú er borgarstjóri. Það er tvennt, sem er mikilvægt að stjórnmálamenn og -konur geri. Annað er að tala um réttu hlutina og hitt er að gera réttu hlutina. Af þessu tvennu, er mikilvægast að gera réttu hlutina. Heiða Björg hefur þegar sýnt hæfileika sina með því að sameina núverandi meirihluta. Eins og Skaupið og Sveppi hafa sýnt, þá á hún verk að vinna að láta borgarbúa muna hvað hún heitir. Höfundur er stjórnsýslufræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Sjá meira
Hvaða flokkur sem nær árangri í borgarstjórnarkosningum í vor, verður að starfa með öðrum flokkum til að mynda meirihluta. Nú lítur út fyrir að Sjálfstæðisflokkurinn verði stærsti flokkurinn að loknum þeim kosningum. Það er hins vegar margt sem bendir til að þau nái ekki að semja við aðra um meirihluta. Það er eitraða sambandið milli Sjálfstæðisflokksins og þeirra flokka sem velja að vinna með honum, sem gerir þetta. Flokkar sem það gera, lenda einatt í ruslatunnunni að loknu kjörtímabili. Kjósendur þeirra hafa flykkst annað. Þau sem þekkja söguna af sporðdrekanum sem vildi fá far yfir ána á baki frosksins, vita að sporðdrekinn sagði við froskinn að auðvitað myndi hann ekki stinga hann, þá myndu þeir báðir sökkva og deyja. Svo veitti sporðdrekinn frosknum banastunguna þegar þeir voru að komast yfir. - Það er í eðli mínu, segir sporðdrekinn við froskinn þegar þeir hurfu báðir í djúpið. Lengi vel náði Sjálfstæðisflokkur að standa réttur eftir, meðan samstarfsflokkarnir lágu særðir eftir eða hreinlega hurfu, en núorðið er veikin einnig farin að ná til hans. Framtakssamir sjálfstæðismenn geta alltaf gengið í aðra flokka. Þannig áttum við borgarstjóra sem hafði verið formaður ungra sjálfstæðismanna í Kópavogi. Einar Þorsteinsson er geðþekkur maður, öfgalaus og tilbúinn til samstarfs á báða bóga. Það lá því beint við að reyna að mynda meirihluta með fólki úr sínum gamla flokki, en ekki gekk það upp. Inn í það misheppnaða pólltíska útspil steig Heiða Björg, sem nú er borgarstjóri. Það er tvennt, sem er mikilvægt að stjórnmálamenn og -konur geri. Annað er að tala um réttu hlutina og hitt er að gera réttu hlutina. Af þessu tvennu, er mikilvægast að gera réttu hlutina. Heiða Björg hefur þegar sýnt hæfileika sina með því að sameina núverandi meirihluta. Eins og Skaupið og Sveppi hafa sýnt, þá á hún verk að vinna að láta borgarbúa muna hvað hún heitir. Höfundur er stjórnsýslufræðingur.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar