Ekki sjálfs­vörn að berja með steypuklumpi í höfuðið

Þetta segir í dómi Landsréttar, sem kveðinn var upp nú síðdegis. 

Taldi sig hafa séð eggvopn

Vísir fjallaði ítarlega um dóm Héraðsdóm Vesturlands í málinu, sem kveðinn var upp í júní í fyrra. Þar hlaut maðurinn þriggja mánaða skilorðsbundinn dóm.

Í ákæru málsins kom fram að atvik málsins hafi átt sér stað við strætóstoppustöð á Akranesi í mars 2022. Fyrir dómi sagði árásarmaðurinn hinn manninn hafa komið á jeppa, verið ógnandi og keyrt upp á grasflöt. Hann hafi talið sig sjá eggvopn falið í lyklakippu hins mannsins og fyrr en varir hafi þeir verið farnir að slást í jörðinni.

Hann viðurkenndi að hafa notað steypuklumpinn, en vildi meina að um neyðarvörn hefði verið að ræða. Hann sagði manninn sem varð fyrir árásinni vera háan vexti og að fólk væri hrætt við hann.

Átökin hafi hætt þegar þriðji maðurinn á vettvangi hafi sagt þeim að stoppa. Þá hafi sá sem varð fyrir árásinni keyrt á brott og þriðji maðurinn hringt á lögreglu.

Þráhyggja gagnvart kærustu frænda

Maðurinn sem varð fyrir árás mannsins hlaut sömuleiðis dóm fyrir Héraðsdómi Vesturlands í desember árið 2023 en var ekki gerð refsins vegna líkamsárásar.

Í dómnum frá því í desember sagði sá sem varð fyrir árásinni að árásarmaðurinn hefði hrellt eiginkonu hans og verið með þráhyggju gagnvart kærustu frænda hans. Hann hafi verið orðinn reiður og pirraður á þessu og kvað hann „alla í bæjarfélaginu vita hver brotaþoli [árásarmaðurinn] er og hann sé þekktur fyrir að ásækja konur.“

Við aðalmeðferð í máli árásarmannsins sagði hann árásarmanninn hafa sent sér skilaboð á Facebook og beðið hann um að koma, sem hann hafi gert. Hann hafi spurt hvort „þetta væri ekki orðið gott“ en fengið grjót í höfuðið  og rotast. Síðan hafi hann rankað við sér og árásarmaðurinn enn verið með grjótið að berja sig. Hann hafi beðið hann um að hætta, en án árangurs.

Bar fyrir sig sjálfsvörn

Með dómi Landsréttar var árásarmaðurinn sakfelldur fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás en ekki var fallist á að verkið hefði verið unnið í neyðarvörn, líkt og hann hafði borið fyrir sig. 

Við ákvörðun refsingar var þó litið til ákvæðis almennra hegningarlaga um líkamsárásir sem framdar eru í áflogum eða gagnvart manni sem á upptök að áflogum og að nokkur dráttur hefði orðið á meðferð málsins fyrir dómi sem honum yrði ekki um kennt.

Refsing hans var ákveðin fangelsi í fimm mánuði sem bundin var skilorði til tveggja ára. Þá var staðfest ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu þess sem varð fyrir árásinni þannig að manninum  var gert að greiða honum 400 þúsund krónur í miskabætur.

Þá var honum gert að greiða allan sakarkostnað, alls um 2,2 milljónir króna.