VR fer í hart gegn smálánafyrirtækjum

Stjórn VR samþykkti í kvöld að fara í samstarf með Neytendasamtökunum til þess að berjast gegn smálánum og harkalegum innheimtuaðgerðum þeim tengdum. VR mun meðal annars leggja út fyrir kostnaði vegna lögfræðivinnu í tengslum við baráttu gegn ólögmætri innheimtu smálánafyrirtækja.

Neytendasamtökin hafa að undanförnu staðið í mikilli baráttu við félagið Almenna innheimta sem innheimt hefur skuldir fyrir smálánafyrirtækið. Hafa samtökin meðal annars kallað eftir því að innheimtuaðgerðir félagsins verið skoðar. Nú hyggst VR standa við hlið Neytendasamtakanna í þessari baráttu.

„Við munum bæði leggja fram lögfræðiaðstoð til þess að kanna réttarstöðu þessara einstaklinga gagnvart innheimtufyrirtækinu Almenn innheimta, gagnvart Sparisjóði Strandamanna og fjármálafyrirtækjum sem skuldfæra af reikningum fólks upphæðir sem eru langt umfram það sem var gefin í upphafi og síðan með fjárstuðningi til að taka á móti fólki og halda utan um þau mál sem koma inn til Neytendasamtakanna,“ segir Ragnar í samtali við Vísi.

Verkefnið snúist um að hvetja þá sem tekið hafi smálán að greiða ekki af lánunum nema fyrir liggi skýr sundurliðun á höfuðstól og öðrum kostnaði þannig að hægt sé að tryggja það að fólk sé ekki að greiða umfram löglegan kostnað við þessi lán.

„Það virðist vera þannig í okkar samfélagi að þessi skítabusiness fái að þrífast óáreittir þrátt fyrir tilraunir samtaka eins og Neytendasamtakanna til að reyna að kalla fram einhverja réttarbót fyrir þá sem lenda í vítahring þessara lána,“ segir Ragnar Þór.

Fyrst og fremst að styðja við baráttu Neytendasamtakanna

Neytendasamtökin hafa sakað Almenna innheimtu um að neita viðskiptavinum um sundurliðun á lánum og að ekki hafi verið látið af innheimtu ólögregla lána. Í fréttatilkynningu sögðust fyrr í sumar Neytendasamtökin „standa ráðþrota gagnvart þessu framferði.“ VR stígur nú inn til þess að létta Neytendasamtökunum undir.

„Við erum fyrst og fremst að styðja við baráttu Neytendasamtakanna sem eru að mörgu leyti fjársvelt í svona málum sem koma upp og geta kostað umtalsverða fjármuni að fara með svona mál fyrir dómstóla, senda stefnur eða fá lögbann. Sérstaklega þar sem samtökin ráðstafa því litla fjármagni sem þau hafa í að halda út kjarnastarfsemi og því lítið svigrúm til að fara í fullum krafi í önnur mál.“