Safna fyrir nýju athvarfi fyrir villiketti og kisur sem bjargað er úr erfiðum aðstæðum

Dýraverndunarfélagið Villikettir tekur inn mörg hundruð ketti og kettlinga á hverju ári og hjálpar þeim að komast á ný heimili. Nú vantar félaginu húsnæði fyrir starfsemi sína til þess að geta hjálpað fleirum. Settu konurnar á bakvið samtökin því af stað söfnun á Karolinafund fyrir athvarf fyrir villi - og vergangskisur á Íslandi.

„Skjólstæðingar félagsins eru kisur af öllum stærðum og gerðum, villi - og vergangskettir, kettlingar og kisur sem hafa búið við erfiðar aðstæður. Okkur langar að safna fyrir húsnæði til að geta hýst kisur í neyð, kisur í leit að heimili, litla kettlinga og kettlingafullar læður. Þörfin er mjög mikil - árlega þá erum við að koma að björgun milli tvö og þrjúhundruð katta. Við þurfum nú nauðsynlega á húsnæði að halda,“ segir á söfnunarsíðunni.

„Við erum ótrúlega hissa og ánægðar, þetta er bara meiriháttar,“ segir María Krista Hreiðarsdóttir, ein af þeim sem stendur að baki félaginu og söfnuninni. Þegar þetta er skrifað er búið að safna fyrir 53 prósentum af upphæðinni en ennþá er nokkuð í land.

„Um áramótin missum við hesthúsið þar sem við erum með tuttugu kisur í dag. Við erum að bíða eftir að fá lóð frá einhverju bæjarfélagi og erum að leita að staðsetningu sem hentar.“ María Krista segir að þær myndu þiggja bráðabirgðahúsnæði fyrir kisurnar þangað til nýtt húsnæði væri komið í notkun.

„Við erum eiginlega pínu í vandræðum. Annars verðum við bara að koma þeim í fóstur og taka þær heim til okkar. Vonandi þarf ekki að bæta á húsnæðið okkar í Kristukoti því það athvarf er alveg sprungið utan af okkur.“

Draumur þeirra er að geta verið með tvö rými sem hýsa mætti læður með kettlinga, villinga á leið í geldingu og svo opið rými með kettlingum og kisum í mönnun þar sem þær venjast því að vera í kringum fólk. Vona þær að húsnæðið geti líka haft útigerði sem yrði eflaust vel nýtt.

Dýraverndunarfélagið Villikettir hefur tekið við mörgum veikum kisum og hjúkrað þeim til heilsu.

„Því miður er enn of algengt að kettir á bóndabæjum séu ekki geldir og því fæðast allt of margir kettlingar sem læðurnar ná hreinlega ekki að sinna og eru án eftirlits. Þeir eiga því miður ekki allir séns á heimili og því endar sú saga oftast á einn veg. Þessir kettlingar voru heppnir og eru nú í umsjón félagsins þar sem þeir fá lyf og umönnun allan sólarhringinn.“

Sjá einnig: Kettlingar vanræktir á sveitabæ

Þarf félagið líka oft að taka að sér kisur frá heimilum þar sem dýrahald hefur farið úr böndunum. Má þar nefna dæmi þar sem 100 kettir fundust í sama húsnæðinu.  

Á Karolinafund er saga kattarins Jón Páls sögð en hann var fjarlægður af heimili sem hafði misst tökin á dýrahaldi og þurfti að raka af honum feldinn sem var svo klepraður að dýrið gat sig varla hreyft. Loppurnar voru steyptar í úrgang, hann var mjög þunglyndur og við sáum ekki fram á að hann yrði nokkurn tíma glaður kisi aftur. Hann fékk þó á endanum yndislegt heimili og er nú kóngur í ríki sínu með fallegan feld, hraustur og kátur.

„Umönnun lítilla móðurlausra kettlinga tekur heilmikið á sjálfboðaliða Villikatta. Pelagjöf er nauðsynleg á tveggja tíma fresti og fyrir vinnandi fólk þá getur þessi vinna verið óhemju krefjandi. Þó er öllu fórnað fyrir þessar ósjálfbjarga verur sem þrá ekkert heitar en að verða stór og sterk,“ segir á söfnunarsíðunni. 

Þeir sem óska eftir því að taka að sér kisu frá félaginu Villikettir þurfa að fylla út umsókn á Facebook síðu Villikatta. Nánari upplýsingar um söfnunina má finna á Karolinafund.