Bein útsending: Seðlabankinn rökstyður vaxtahækkun

Peningastefnunefnd Seðlabankans ákvað í morgun að hækka stýrivexti um 0,25 prósentustig og eru meginvextir bankans, vextir á sjö daga bundnum innlánum, því 5,75 prósent.

Á fundi klukkan tíu skýrir Seðlabankinn vaxtaákvörðun sinni en hann má sjá í spilaranum hér að neðan.

Í rökstuðningi fyrir hækkuninni segir að spáð sé 4,6% hagvexti á þessu ári sem er um ½ prósentu meiri vöxtur en gert var ráð fyrir í ágústspá bankans og hafi hagvaxtarhorfur til næstu ára einnig batnað. Hagvöxturinn sé einkum borinn uppi af innlendri eftirspurn sem talin er aukast um ríflega 7% í ár.

„Verðbólga hefur reynst nokkru minni að undanförnu en spáð var í ágúst og er enn undir markmiði, sérstaklega ef horft er framhjá húsnæðislið vísitölu neysluverðs. Stafar það einkum af meiri lækkun alþjóðlegs hrávöru- og olíuverðs og hækkun á gengi krónunnar sem hefur vegið á móti auknum verðbólguþrýstingi af innlendum toga,“ segir í rökstuðningnum.

Því séu verðbólguhorfur betri en gert var ráð fyrir í ágústspá bankans. „Því er áfram spáð að miklar launahækkanir muni leiða til þess að verðbólga fari yfir markmið er líður á næsta ár þegar dregur úr áhrifum lítillar alþjóðlegrar verðbólgu. Verðbólga mun ekki nálgast markmiðið á ný fyrr en á árinu 2018. Spáin byggist á þeirri forsendu að aðhald peningastefnunnar sé hert samhliða því að framleiðsluspenna og verðbólga aukast.“ 

Líkur á frekari hækkunum

Seðlabankinn segir sterkari krónu og hagstæðari alþjóðlega verðlagsþróun hefi gefið svigrúm til að hækka vexti hægar en áður var talið nauðsynlegt. „Það breytir hins vegar ekki því að þörf er á auknu aðhaldi peningastefnunnar á næstu misserum í ljósi vaxandi innlends verðbólguþrýstings. Hve mikið og hve hratt það gerist ræðst af framvindunni og því hvernig greiðist úr þeirri óvissu sem nú er til staðar í efnahagsmálum. Töluverð óvissa er m.a. um miðlun peningastefnunnar um þessar mundir þar sem áhrifa óvenju lágra alþjóðlegra vaxta hefur í vaxandi mæli gætt hér á landi.“ Þá muni peningastefnan einnig ráðast að þróun lausafjárstöðu í tengslum við losun fjármagnshafta.