Peningamarkaðssjóðir þöndust út

„Athygli vekur að vöxtur heildarverðmætis og fjölgun fjárfestingarsjóða hófst á vormánuðum 2006, um sama leyti og evrópskir fjármagnsmarkaðir lokuðu á fjármögnun íslenskra fyrirtækja vegna neikvæðrar umfjöllunar um íslensku bankana," segir í skýrslunni. Rekstrarfélög sjóðanna voru Glitnir sjóðir hf., Rekstrarfélag Kaupþings banka hf. og Landsvaki hf. sem var í eigu Landsbankans.

Fram kemur að aukningin hafi verið mun meiri hjá fjárfestingarsjóðum en verðbréfasjóðum á þessu tímabili með þeim afleiðingum að áhætta almennra fjárfesta hafi aukist.

„Þrátt fyrir þennan vöxt hjá verðbréfa- og fjárfestingarsjóðum var aðeins einn starfsmaður hjá Fjármálaeftirlitinu með eftirlit með þeim allt fram undir árslok 2007 en þá var þeim fjölgað.

Þetta takmarkaða eftirlit var í engu samræmi við umfang sjóðanna eða þá fjárhagslegu hagsmuni sem um var að tefla fyrir almenning," segir í áliti rannsóknarnefndarinnar.

Aukinheldur er á það bent að rekstrarfélögin hafi starfað í nánu sambýli við móðurfélögin. „Það eitt hefði átt að gefa Fjármálaeftirlitinu tilefni til að hafa á sér andvara gagnvart starfsháttum og sjálfstæði rekstrarfélaganna." Eftirlit með peningamarkaðssjóðum hafi hins vegar fyrst og fremst falist í því að ganga úr skugga um að skýrslum væri skilað á réttum tíma og í réttu horfi og þær fáu athugasemdir sem FME gerði hafi snúið að formsatriðum. FME staðreyndi ekki sjálft þær upplýsingar sem fram komu í skýrslum með sjálfstæðri rannsókn og kemst rannsóknarnefndin því að þeirri niðurstöðu að eftirlit Fjármálaeftirlitsins með verðbréfasjóðum og fjárfestingarsjóðum hafi verið ófullnægjandi.