Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar 10. ágúst 2026 17:01 Það er erfitt að lýsa því hvernig það er að lifa í óvissu mánuðum og árum saman. Að „eiga“ heimili sem þú mátt ekki búa í. Heimili sem þú hafðir ekki val um að flytja úr. Að sjá samfélagið sitt standa tómt og vita á sama tíma að staðan gæti verið allt önnur. Nú hefur Þórkatla ákveðið að framlengja gistiheimild í húsunum sem ríkið keypti út október. Enn ein frestunin. Enn nokkrir mánuðir þar sem engin raunveruleg ákvörðun er tekin. Ég skil vel að stjórnvöld þurfi að fara varlega. Öryggi verður alltaf að vera í fyrirrúmi. En á einhverjum tímapunkti verðum við líka að spyrja: Hverju er verið að bíða eftir? Ef það er verið að bíða eftir goslokum gæti sú bið tekið nokkur ár. Ef það er nýtt áhættumat þá þarf sú vinna að komast í fluggírinn. Ég hef lagt til að þeir sem vilja og treysta sér til að búa aftur í Grindavík fái að gera það með afnotarétti. Fái að skrá lögheimili sitt í Grindavík - í húsum Þórkötlu. Við greiðum áfram hita og rafmagn en fasteignagjöld til viðbótar og tökum þátt í að byggja samfélagið upp á ný. Það myndi skapa tekjur fyrir Grindavíkurbæ, líf í bæinn og von fyrir okkur sem þráum svo heitt að búa aftur í Grindavík. Í staðinn er óvissan framlengd. Aftur. Nú þegar eru tugir íbúða í Grindavík í útleigu utan eigna Þórkötlu og þar býr fólk. Er áhættan önnur fyrir það fólk en okkur sem viljum snúa aftur í okkar fyrrum eignir? Ef svarið er nei, þá er eðlilegt að spyrja hvers vegna Þórkatla leyfir ekki fasta búsetu í sínum eignum? Við getum ekki byggt samfélag á tímabundnum undanþágum og endalausum frestunum. Grindavík reis ekki á sínum tíma vegna þess að fólk beið eftir fullkomnum aðstæðum. Hún reis vegna þess að þar bjó fólk sem skapaði samfélag, skapaði verðmæti og fann rótum sínum frjóan og góðan jarðveg. Samfélagið í Grindavík verður sannarlega ekki endurbyggt með tómum húsum. Það verður endurbyggt þegar fólkið fær að koma heim. Það er einlæg von mín að nýtt áhættumat líti dagsins ljós sem allra fyrst svo hægt verði að taka raunverulegar ákvarðanir. Vonandi hverfur þessi frestunarárátta í sólmyrkvann. Grindvíkingar eiga skilið að ákvarðanir séu teknar til lengri tíma og framtíðar - ekki endalausar frestanir. Höfundur er Grindvíkingur, fyrrum bæjarfulltrúi og eigandi Discover Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Eldgos á Reykjanesskaga Kristín María Birgisdóttir Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Það er erfitt að lýsa því hvernig það er að lifa í óvissu mánuðum og árum saman. Að „eiga“ heimili sem þú mátt ekki búa í. Heimili sem þú hafðir ekki val um að flytja úr. Að sjá samfélagið sitt standa tómt og vita á sama tíma að staðan gæti verið allt önnur. Nú hefur Þórkatla ákveðið að framlengja gistiheimild í húsunum sem ríkið keypti út október. Enn ein frestunin. Enn nokkrir mánuðir þar sem engin raunveruleg ákvörðun er tekin. Ég skil vel að stjórnvöld þurfi að fara varlega. Öryggi verður alltaf að vera í fyrirrúmi. En á einhverjum tímapunkti verðum við líka að spyrja: Hverju er verið að bíða eftir? Ef það er verið að bíða eftir goslokum gæti sú bið tekið nokkur ár. Ef það er nýtt áhættumat þá þarf sú vinna að komast í fluggírinn. Ég hef lagt til að þeir sem vilja og treysta sér til að búa aftur í Grindavík fái að gera það með afnotarétti. Fái að skrá lögheimili sitt í Grindavík - í húsum Þórkötlu. Við greiðum áfram hita og rafmagn en fasteignagjöld til viðbótar og tökum þátt í að byggja samfélagið upp á ný. Það myndi skapa tekjur fyrir Grindavíkurbæ, líf í bæinn og von fyrir okkur sem þráum svo heitt að búa aftur í Grindavík. Í staðinn er óvissan framlengd. Aftur. Nú þegar eru tugir íbúða í Grindavík í útleigu utan eigna Þórkötlu og þar býr fólk. Er áhættan önnur fyrir það fólk en okkur sem viljum snúa aftur í okkar fyrrum eignir? Ef svarið er nei, þá er eðlilegt að spyrja hvers vegna Þórkatla leyfir ekki fasta búsetu í sínum eignum? Við getum ekki byggt samfélag á tímabundnum undanþágum og endalausum frestunum. Grindavík reis ekki á sínum tíma vegna þess að fólk beið eftir fullkomnum aðstæðum. Hún reis vegna þess að þar bjó fólk sem skapaði samfélag, skapaði verðmæti og fann rótum sínum frjóan og góðan jarðveg. Samfélagið í Grindavík verður sannarlega ekki endurbyggt með tómum húsum. Það verður endurbyggt þegar fólkið fær að koma heim. Það er einlæg von mín að nýtt áhættumat líti dagsins ljós sem allra fyrst svo hægt verði að taka raunverulegar ákvarðanir. Vonandi hverfur þessi frestunarárátta í sólmyrkvann. Grindvíkingar eiga skilið að ákvarðanir séu teknar til lengri tíma og framtíðar - ekki endalausar frestanir. Höfundur er Grindvíkingur, fyrrum bæjarfulltrúi og eigandi Discover Grindavík.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar