Stór-Ísrael

Skapað með landstuldi, þjóðernishreinsunum og þjóðarmorði

Með aðgerðaleysi sínu hafa Ríkisstjórnir Vesturlanda tekið þá pólitísku ákvörðun að fórna palestínsku þjóðinni á altari síonismans. Um leið taka þær þátt í að grafa undan því alþjóðlega réttarkerfi sem þjóðir heims reiða sig á. Ekki síst þær smærri.

Ísrael sækir að nágrönnum sínum með fullkomnustu hertólum, rænir landi og myrðir. Stjórnmálamenn í Ísrael lýsa því yfir hver um annan þveran að þeir ætli ekki að draga herinn til baka. Þeir ætla ekki að yfirgefa Gaza, Vesturbakkann, suðurhluta Líbanon eða Sýrland.

Itamar Ben-Gvir, ráðherra í ríkisstjórn Ísraels, lýsti því yfir að hann væri „stoltur af eyðileggingu Gaza“ og að „fyrir hvert tár sem ísraelsk móðir fellir, ættu þúsund líbanskar mæður að gráta. Allt Líbanon ætti að brenna.“ Það þarf varla að taka það fram að ísraelskar mæður eru að gráta fallna dætur og syni, hermennina sem voru sendir til Gaza og Líbanon til að myrða fólk, þ.á.m. yfir 20.000 börn.

May Golan, ráðherra jafnréttismála í ríkisstjórn Ísraels, sagði: „Ég er persónulega stolt af rústunum á Gaza og að hvert einasta barn, jafnvel eftir 80 ár, muni segja barnabörnum sínum frá því hvað gyðingarnir gerðu.“ Yfirlýsingar og gjörðir ráðamanna í Ísrael sýna að þar fer fólk statt utan allra siðferðilegra marka.

Síonistar segjast starfa í nafni allra gyðinga, en sívaxandi fjöldi gyðinga í Bandaríkjunum og víðar afneitar síonismanum og berst gegn glæpum Ísraelsríkis með kjörorðunum „ekki í okkar nafni!“

Hugmyndin um Stór-Ísrael hefur verið á dagskrá síonista allt frá stofnun Ísraelsríkis árið 1948 þegar 750.000 Palestínumenn voru hraktir í útlegð og heimili þeirra annað hvort jöfnuð við jörðu eða afhent gyðingum sem flúið höfðu eigið þjóðarmorð í Evrópu. Ísraelsríki stal landi palestínskra fjölskyldna og flestum eigum þeirra og engar bætur greiddar.

Hugmyndir síonista um stórveldi sitt ná yfir alla Palestínu og Jórdaníu auk stórra landsvæða í öðrum nágrannaríkjum. Þessa stefnu þekkir heimurinn því miður frá tíð nasismans. Hún gekk þá undir heitinu Lebensraum!

Kannanir sýna ítrekað að meirihluti síonískra íbúa Ísraels styður þjóðarmorð, þjóðernishreinsanir og landrán. Helför gyðinga af hendi Evrópubúa er gjarnan notuð sem réttlæting fyrir þessari afstöðu, á meðan aldalöng friðsamleg sambúð gyðinga, múslima og kristinna í landinu helga fram að stofnun Ísraelsríkis er virt að vettugi.

Í munni lítilsigldra vestrænna ráðamanna verður kjarnastefna síonismans að slagorðinu „Ísrael hefur rétt til að verja sig.“ Svo lengi sem vestræn stjórnvöld styðja Ísrael með vopnum og pólitísku skjóli verða Palestínubúar áfram myrtir og landi þeirra rænt - því síonisminn er nýlendustefna.

Refsiaðgerðir gegn Ísrael fyrir brot á alþjóðalögum, brotum gegn Sáttmála gegn þjóðarmorði, brotum á Mannréttindasáttmála Sameinuðu þjóðanna eru engar.

Vesturlönd vörpuðu glæpum nasista gegn gyðingum á Palestínumenn sem áttu enga sök á gyðingaofsóknum Evrópubúa. Frá stofnun Ísraels hafa Palestínumenn greitt skuld Vesturlanda með eigin blóði og landi. Skuld Íslands og annarra Vesturlanda gagnvart palestínsku þjóðinni er löngu komin á gjalddaga!

Helförin verður aldrei skálkaskjól fyrir þá sem fremja þjóðarmorð.

Höfundur er formaður Félagsins Ísland - Palestína og höfundur bókarinnar Íslandsstræti í Jerúsalem.