Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar 15. maí 2026 07:42 Sem tveggja barna móðir í Garðabær er öryggi eitt af því sem skiptir mig mestu máli. Ég vil að börnin mín séu örugg í skólanum, í íþróttum og tómstundum og þegar þau ferðast hér um bæinn. Það á við hvort sem er í frístundabíl, gangandi, hjólandi eða á milli hverfa til vina sinna og vinkvenna. Ég vil líka að þau séu örugg sem ungmenni, hafi staði til að koma saman og vera á og þar sem þeim líður vel og upplifi stuðning og tilheyri samfélagi. Eftir að ég eignaðist börnin mín fóru innviðir bæjarins og umhverfi barna að skipta mig miklu máli. Ég tók þátt í foreldrafélagi leikskóla sonar míns og hef síðan verið virk í foreldrafélögum bæði leikskóla og grunnskóla barna minna. Þar hef ég séð hversu mikilvægt það er að foreldrar hafi rödd og að bærinn hlusti. Það er ein stærsta ástæða þess að ég tók sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir sveitastjórnarkosningarnar nú á laugardag. Eitt af þeim málum sem við í foreldrafélögum skóla barna minna höfum ítrekað bent á er öryggi við skóla þeirra. Lýsing á bílastæðum hefur verið stórlega ábótavant, gönguleiðir ófullnægjandi og enn vantar öruggan göngustíg fyrir börn frá bílastæði að skólahúsnæði. Það var ekki fyrr en eftir persónulegan fund með bæjarstjóra að nokkrir nýir ljósastaurar voru settir upp. Göngustígurinn er þó enn ekki kominn. Annað sem hefur verið bent á, og nú síðustu daga sterkt á íbúasíðum Garðabæjar, er öryggi barna um borð í frístundabílum. Margir foreldrar hafa lýst yfir áhyggjum af aðstæðum barna sinna og sjálf á ég barn sem ekki vill fara í frístundabílinn vegna neikvæðrar upplifunar. Börn eru mikilvægir íbúar Garðabæjar og bæjarfélagið getur ekki firrt sig ábyrgð þegar kemur að öryggi þeirra með því að vísa einfaldlega á þjónustuaðila sem sinna verkefnum innan bæjarins. Þar þarf bærinn sjálfur að axla ábyrgð, fylgja málum eftir og tryggja að öryggi barna sé alltaf í forgangi. Öryggi er einnig stór hluti af forvörnum og þegar kemur að að öryggi og forvörnum skiptir snemmtæk íhlutun, ábyrgt eftirlit og sterkt foreldrasamstarf sköpum. Samfélagið hefur breyst hratt, veruleiki barna og ungmenna er annar en áður og áhrif samfélagsmiðla, skjánotkunar og hraðra samfélagsbreytinga eru meiri en nokkru sinni fyrr. Þess vegna þurfum við líka að þróa og uppfæra íslenska forvarnarmódelið í takt við tímann og þann veruleika sem börnin okkar búa við í dag. Við þurfum líka að nálgast ólíka hópa í fjölbreyttara samfélagi með fjölbreyttari hætti. Fyrir um tveimur árum síðan bauð ég mig fram til að vera fulltrúi í Grunnstoð þar sem foreldrar, sem fulltrúar fyrir hönd allra grunnskóla Garðabæjar, komu saman og lögðu fram tillögur um það sem betur mætti fara í öryggis-, umhverfis og almennum skólamálum barna. Þetta var mikilvægur vettvangur sem lagðist því miður af þegar foreldrar upplifðu að lítið væri hlustað og of fá mál færðust áfram. Það er miður, því bærinn þarf að hlusta betur á foreldra og gætu með vinnu sjálfboðaliða Grunnstoðar haft skýrari yfirsýn yfir stöðu barna í bænum. Það sem mér finnst þó einnig áhyggjuefni er að bærinn hafi ekki kallað eftir því að halda þessum vettvangi áfram. Ekki kallað eftir rödd foreldra. Sjálf er ég svo heppin að vera hluti af sterku foreldrasamfélagi. Foreldrar vina barnanna minna eru orðnir góðir vinir mínir og ég tel þessi tengsl vera eina sterkustu forvörn sem við eigum. En slíkt samfélag verður ekki til af sjálfu sér. Það krefst tíma, frumkvæðis og vilja til að mæta, taka þátt og skapa tækifæri fyrir fólk til að tengjast. Við í mínum hóp höfum farið saman í útilegur, átt samverustundir og byggt upp traust sem ég trúi að muni skipta enn meira máli þegar börnin okkar eldast. Hér getur bærinn einnig haft áhrif með því að stuðla að og skapa aðstæður og hvata fyrir foreldra til að hittast, kynnast og styrkja tengsl sín og þannig foreldrasamfélagið sem heldur utan um börnin okkar. Því í öryggi felst svo margt. Það snýst ekki aðeins um líkamlegt öryggi heldur líka andlega heilsu og vellíðan — bæði barna og foreldra. Þegar börn eru örugg og þeim líður vel, þá finna foreldrar og samfélagið einnig fyrir öryggi. Þetta eru mál sem ég brenn fyrir og mun halda áfram að tala fyrir og berjast fyrir. Fái Viðreisn gott brautargengi í komandi kosningum munum við tryggja að rödd foreldra heyrist — hátt og skýrt. Setjið X við C. Höfundur er tveggja barna móðir í Garðabæ og skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Sem tveggja barna móðir í Garðabær er öryggi eitt af því sem skiptir mig mestu máli. Ég vil að börnin mín séu örugg í skólanum, í íþróttum og tómstundum og þegar þau ferðast hér um bæinn. Það á við hvort sem er í frístundabíl, gangandi, hjólandi eða á milli hverfa til vina sinna og vinkvenna. Ég vil líka að þau séu örugg sem ungmenni, hafi staði til að koma saman og vera á og þar sem þeim líður vel og upplifi stuðning og tilheyri samfélagi. Eftir að ég eignaðist börnin mín fóru innviðir bæjarins og umhverfi barna að skipta mig miklu máli. Ég tók þátt í foreldrafélagi leikskóla sonar míns og hef síðan verið virk í foreldrafélögum bæði leikskóla og grunnskóla barna minna. Þar hef ég séð hversu mikilvægt það er að foreldrar hafi rödd og að bærinn hlusti. Það er ein stærsta ástæða þess að ég tók sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir sveitastjórnarkosningarnar nú á laugardag. Eitt af þeim málum sem við í foreldrafélögum skóla barna minna höfum ítrekað bent á er öryggi við skóla þeirra. Lýsing á bílastæðum hefur verið stórlega ábótavant, gönguleiðir ófullnægjandi og enn vantar öruggan göngustíg fyrir börn frá bílastæði að skólahúsnæði. Það var ekki fyrr en eftir persónulegan fund með bæjarstjóra að nokkrir nýir ljósastaurar voru settir upp. Göngustígurinn er þó enn ekki kominn. Annað sem hefur verið bent á, og nú síðustu daga sterkt á íbúasíðum Garðabæjar, er öryggi barna um borð í frístundabílum. Margir foreldrar hafa lýst yfir áhyggjum af aðstæðum barna sinna og sjálf á ég barn sem ekki vill fara í frístundabílinn vegna neikvæðrar upplifunar. Börn eru mikilvægir íbúar Garðabæjar og bæjarfélagið getur ekki firrt sig ábyrgð þegar kemur að öryggi þeirra með því að vísa einfaldlega á þjónustuaðila sem sinna verkefnum innan bæjarins. Þar þarf bærinn sjálfur að axla ábyrgð, fylgja málum eftir og tryggja að öryggi barna sé alltaf í forgangi. Öryggi er einnig stór hluti af forvörnum og þegar kemur að að öryggi og forvörnum skiptir snemmtæk íhlutun, ábyrgt eftirlit og sterkt foreldrasamstarf sköpum. Samfélagið hefur breyst hratt, veruleiki barna og ungmenna er annar en áður og áhrif samfélagsmiðla, skjánotkunar og hraðra samfélagsbreytinga eru meiri en nokkru sinni fyrr. Þess vegna þurfum við líka að þróa og uppfæra íslenska forvarnarmódelið í takt við tímann og þann veruleika sem börnin okkar búa við í dag. Við þurfum líka að nálgast ólíka hópa í fjölbreyttara samfélagi með fjölbreyttari hætti. Fyrir um tveimur árum síðan bauð ég mig fram til að vera fulltrúi í Grunnstoð þar sem foreldrar, sem fulltrúar fyrir hönd allra grunnskóla Garðabæjar, komu saman og lögðu fram tillögur um það sem betur mætti fara í öryggis-, umhverfis og almennum skólamálum barna. Þetta var mikilvægur vettvangur sem lagðist því miður af þegar foreldrar upplifðu að lítið væri hlustað og of fá mál færðust áfram. Það er miður, því bærinn þarf að hlusta betur á foreldra og gætu með vinnu sjálfboðaliða Grunnstoðar haft skýrari yfirsýn yfir stöðu barna í bænum. Það sem mér finnst þó einnig áhyggjuefni er að bærinn hafi ekki kallað eftir því að halda þessum vettvangi áfram. Ekki kallað eftir rödd foreldra. Sjálf er ég svo heppin að vera hluti af sterku foreldrasamfélagi. Foreldrar vina barnanna minna eru orðnir góðir vinir mínir og ég tel þessi tengsl vera eina sterkustu forvörn sem við eigum. En slíkt samfélag verður ekki til af sjálfu sér. Það krefst tíma, frumkvæðis og vilja til að mæta, taka þátt og skapa tækifæri fyrir fólk til að tengjast. Við í mínum hóp höfum farið saman í útilegur, átt samverustundir og byggt upp traust sem ég trúi að muni skipta enn meira máli þegar börnin okkar eldast. Hér getur bærinn einnig haft áhrif með því að stuðla að og skapa aðstæður og hvata fyrir foreldra til að hittast, kynnast og styrkja tengsl sín og þannig foreldrasamfélagið sem heldur utan um börnin okkar. Því í öryggi felst svo margt. Það snýst ekki aðeins um líkamlegt öryggi heldur líka andlega heilsu og vellíðan — bæði barna og foreldra. Þegar börn eru örugg og þeim líður vel, þá finna foreldrar og samfélagið einnig fyrir öryggi. Þetta eru mál sem ég brenn fyrir og mun halda áfram að tala fyrir og berjast fyrir. Fái Viðreisn gott brautargengi í komandi kosningum munum við tryggja að rödd foreldra heyrist — hátt og skýrt. Setjið X við C. Höfundur er tveggja barna móðir í Garðabæ og skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun