Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar 9. maí 2026 15:46 Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar